خوزتوریسم

گزارش تصویری برداشت انار از باغات باغملک

شهرستان باغملک از جمله مراکز تولید انار با کیفیت در استان خوزستان است. هرساله برداشت انار از پانزدهم شهریور ماه آغاز می شود و تا نیمه آبان ادامه دارد. باغملک بزرگ ترین تولیدکننده ی انار ارگانیک در کشور است و حدود ۸۵۰ هکتار باغ انار دارد. با آغاز فصل برداشت، در باغملک شاهد حضور گردشگرانی هستیم که علاوه بر چیدن این میوه بهشتی به تفریح در باغ ها می پردازند.

عکاس :سجاد آلبوغبیش

تله كابين پالايشگاه بي بيان، نخستين در ايران

آغاز توليد صنعتي نفت در مسجد سليمان، با برپايي امكانات و تاسيساتي همراه است كه برخي از آنها براي نخستين بار در ايران ظاهر مي شود و پيش از آن در كشور سابقه نداشته است. از جمله اين موارد مي توان به تله كابين يا ترن هوايي ميان پالايشگاه بي بيان و ايستگاه راه آهن تمبي اشاره كرد.

اين خط هوايي كه طول آن به 10 كيلومتر مي رسيد، گوگرد پالايشگاه بي بيان را به ايستگاه راه آهن تمبي انتقال مي داد تا از آنجا به وسيله قطارهاي باري به اسكله "درخزينه" و از آنجا با دوبه يا يدك كش به آبادان و اهواز انتقال يابد. گوگردي كه به اين طريق به دست مي آمد، براي مصرف در داخل كشور و صادرات مورد استفاده قرار مي گرفت.

برخي از چاه هاي مسجد سليمان، داراي مقادير زيادي گاز ترش بود. گاز ترش گازي است كه سولفور آن بسيار بالا است و از اين رو براي هر گونه استفاده بايد سولفور آن جدا مي شد. پالايشگاهي ابتدايي كه در اوايل توليد نفت در منطقه بي بيان مسجد سليمان ساخته شده بود، اين وظيفه را بر عهده داشت.

اين در زماني بود كه پالايشگاه آبادان، به عنوان نخستين پالايشگاه صنعتي خاورميانه هنوز ساخته و راه اندازي نشده بود و البته پالايشگاه كوچك بي بيان تا سال ها پس از راه افتادن پالايشگاه آبادان نيز به كار ادامه داد. به هر حال گاز ترش به پالايشگاه بي بيان منتقل و در آنجا در بخش گوگردسازي، به مايع قرمز رنگي تبديل مي شد. اين مايع از طريق لوله هايي به دو حوضچه در بيرون كارخانه هدايت مي شد. دو نفر كارگر با لباس مخصوص و بيل هايي سركج مايه را درون حوضچه ها پخش مي كردند به نحوي كه ارتفاع مايع در حوضچه ها، حداكثر به 10 سانتيمتر برسد.

مايع قرمز رنگ پس از آن كه به دورن حوضچه ها ريخته مي شد، ظرف مدت چند دقيقه به دليل تركيب شدن با هوا، به رنگ زرد درمي آمد و از حالت مايع به جامد تبديل مي شد. حالا گوگرد جامد با كلنگ هايي كه دسته هاي كوتاه داشتند خرد و سپس به وسيله فرقون به داخل انبار سرپوشيده اي انتقال داده مي شد.

براي انتقال گوگرد توليدي به راه آهن زميني تمبي- درخرينه، از ترن هوايي (سيستمي شبيه تله كابين امروزي) استفاده مي شد. در اين سيستم هر واگن پس از عبور از جلو دريچه انبار، با گوگرد بارگيري مي شد. سپس واگن ها به وسيله كابل هايي به بالا كشيده شده و با عبور از روي دكل هاي بلند، مسافتي در حدود 10 كيلومتر را تا بندر درخزينه در كنار رود كارون طي مي كردند. در پايان راه واگن ها گوگردهاي شان را به درون واگن هاي باري تخليه مي كردند و با چرخشي 180 درجه اي به بي بيان بازمي گشتند تا مجددا عمليات حمل و بارگيري را انجام دهند.

جالب اين كه در مسير عبور اين كابين ها كه گاه از روي جاده هاي اتومبيل رو مي گذشت، توري هاي فلزي محكمي نصب شده بود تا از ريختن گوگردها در حين عبور كابين ها به روي جاده و ماشين ها ممانعت به عمل آيد.

از ديگر خاطراتي كه شخصا به ياد دارم، گوگرد اندود كردن مجسمه هايي بود كه دانش آموزان به عنوان كاردستي مي ساختند. به اين صورت كه مجسمه هاي گلي به كارگراني كه در حوضچه هاي گوگرد يا پالايشگاه بي بيان كار مي كردند، داده مي شد و آنها مجسمه ها را در حوضچه گوگرد مذاب فرو مي كردند. به اين ترتيب مجسمه هاي ليمويي خوش رنگي، پوشيده از گوگرد، به دست مي آمد.

بر اساس روايت ديگري از آن روزها، يك بار تعدادي از كارگران تصميم مي گيرند براي رفتن به تمبي، از تله كابين بي بيان استفاده كند و به تصور اين كه هنگام رسيدن كابين ها به مقصد و موقع دور زدن از آنها به پايين مي پرند، سوار يكي از آنها مي نشود. اما در پايان مسير آنها موفق نمي شوند كه به موقع پياده شود و در نتيجه به داخل واگن هاي باري كه براي حمل گوگرد آمده بودند، سقوط مي كنند. در همين حال ساير كابين هاي حامل گوگرد از راه مي رسند و محموله ها را روي سر آنها خالي مي كنند!

البته بعدها گاز ترش مسجد سليمان به وسيله خط لوله به پتروشيمي ماهشهر انتقال يافت و تا آنجا كه مي دانم اكنون از آن مجموعه فقط دو حوضچه باقي مانده است.

نعمت ا.. امام

كارمند بازنشسته نفت

منبع خبر:http://www.petromuseum.ir/

بَنگِله

واژه بنگله (به معنای خانه ویلایی) اصطلاحی است که به صورت کاملا گسترده در جنوب خوزستان به کار می رود. هیچ نوع بنگله ای تا یک قرن پیش در جنوب خوزستان وجود نداشت. با پیدایش نفت و ورود انگليسي ها به جنوب كشور، ساخت و ساز این نوع خانه های ویلایی آغاز شد. مساحت بنگله ها معمولا از 500 متر شروع می شد و به 1000 متر ختم می شد. بنگله با اینکه ظاهرا یک کلمه انگلیسی است ولی در واقع کاملا شرقی است. این کلمه در انگلیسی به صورت« بَنگ لاو» نوشته می شود. متن لاتین آن را میتوانید در پاورقی همین مقاله ببینید. (1) . همچنین می توانید با جستجو در لغتنامه های معتبر انگلیسی زبان، مانند «دیکشنری هَریتِیج» مطالب بیشتری راجع به آن بدانید.

ریشه اصلی این کلمه، کاملا هندی است و می توان گفت که دقیقا از زبان بنگالی (زبان یکی از ایالتهای هندوستان) به زبان انگلیسی وارد شده است. بنگال کشوری است که بعدها توسط استعمار انگلستان از هند جدا شد. شاعر معروفِ آن «تاگور» با دیوان منحصر به فرد خود، توانست جایزه ادبیات نوبل را در آن ایام از آن خود کند. در آن هنگام ایالت بنگال هنوز از هندوستان جدا نشده بود. انگلیسی ها در دوران سیاه استعماری خود، که در بنگال فرمانروایی می کردند در همچو خانه های ویلایی بزرگ اسکان داشتند . بنگلو یعنی خانه های ویلایی به سبک خانه های ویلایی بنگال! دقیقا مثل این است که بگوییم خانه هایی به سبک خانه های ماسوله در شمال ایران. بنگلو یعنی منسوب به بنگال!...

ولی بنگله های آبادان از نظر زیرساخت، تفاوت های قابل توجهی با نسخه اصلیِ خود داشتند . انگلیسی ها هر جا که می رفتند شرایط و مختصات جغرافیایی محل جدید را به دقت مورد توجه قرار می دادند. مثلا برای ساخت بنگله های مورد نظر در جنوب خوزستان و به خصوص آبادان ، ازملاط و مصالح بومی همان منطقه استفاده می کردند . همان طور که می دانید خاک آبادان بسیار مرطوب است بدین معنا که اگر نیم متر از خاک را بردارید، براحتی به آب می رسید! مجاورت آبادان با آب های پیرامون خود و همچنین ارتفاع سطح آب با خاک این جزیره، باعث شده که معماران انگلیسی، شرایط اقلیمی آن محل را مورد توجه بیشتری قرار دهند. آن طورکه از بازنشستگان قدیمی نفت شنیده ام، اساس یا پیِ دیوار این خانه ها با یک ورقه از نوعی فلز خاص پوشانده شده است. افزودن این ورقه که احتمالا آلیاژ خاصی هم دارد، برای جلوگیری از نفوذ «رطوبت بی امان» به پیِ این نوع از خانه ها است. خانه های معمولیِ ساخته شده توسط بنّاهای بومی، بعد از مدتی شوره می زد و رطوبت، سرانجام پیِ آن را خراب می کرد!

پس از پایان گرفتن جنگ ایران و عراق، من توانستم سفری به آنجا داشته باشم. هنوز بسیاری از خرابه ها باقی بودند و شخصِ ناظر می توانست جزییات هر چیزی را آن چنان که هست عینا به چشم ببیند. من در آنجا دیدم که جنس سایه بانهای این خانه ها از سَعَف بود. سعف، برگِ نخل است که همان برگ درخت خرما است. با این تفاوت که برای محکم کردن آن، یک لایه گچ سفت هم روی آن کشیده بودند. همچنین پشت بام این خانه ها با گل رُس پوشیده شده است. در بنگال، به آن صورت، گل رُس نداریم بلکه غالب زمین ها، پوشیده از ماسه یا شِن نرم است. همان طور که می بینید، تفاوت های اقلیمی، جزییاتی از تفاوت های موجود را به ما نشان داده است.

معمولا هیچ کس خانه های کارگری را، بنگله نمی خواند. چون خانه های کارگری فاقد ویژگی های پیش گفته بودند. ولی خانه های کارمندی به بالا، به دلیل داشتن ویژگی های فنی و رفاهی عملا در همین جرگه قرار می گرفتند. ناگفته نماند که بنگله های موجود در آبادان مدلهای مختلفی داشتند و بهتری نوع آن، به اصطلاح دوبلکس بود که پذیرایی در همکف و اتاقهای خواب، همراه با سرویسهای وابسته در طبقه بالاتر قرار داشت. در آبادان تا سال 1343 تقریبا 400 واحد مسکونیِ کارمندی (موسوم به بنگله) با سایز و کلاسهای مخلتف وجود داشت.

بهترین نوع این بنگله ها نوع الف بود که فقط 10 واحد از آنها درآبادان وجود داشت . نوع الف، صرفا به روسای پالایشگاه و سران رده بالا تعلق می گرفت. طبعا این نوع خاص،دارای ویژگی های منحصر به فردِ خود بود. بسیاری میل دارند بدانند که این نوع از بنگله ها چه خصوصیاتی داشتند. ما دقیقا از جزییات ماجرا بی خبریم ولی اگر بخواهیم به شکل قیاسی آمار بدهیم یاید به نیم قرن پیش برگردیم.

بنگله ها بستگی به مالکین یا ساکنین خود ، از آپشن های گوناگونی برخوردار بودند. مثلا تعداد اتاق ها، نوع و جنس چوب و مواد موجود، شکل و شمایل مبلمان، مُدل های به کار رفته در وسایل ضمیمه شده به آن و غیره ....

ولی جالبترین بخش آن، تلفیق سنت های معماری ایرانی با همتای هندی آنها بود. در آخرین سری ساخت بنگله ها می بینیم که کاشی کاری اصفهان نیز خود را واردِ گود می کند. اگر توریست ها، آخرین سری بنگله ها را از نزدیک دیده باشند، حضور سنت های معماری اصفهان را در نمای بیرونی این بنگله ها تصدیق می کنند. درحالی که بنگله های اصلی که در بنگال فراوانند، فاقدِ این عناصر ایرانی اند. آنچه که ما از این ماجرا آموختیم، این است که معماران انگلیسی به تدریج سعی داشتند کارشان را به سبک های سنتی ایرانی نزدیک تر سازند. طبعا همچون سیاستي از انگلیسی ها برای همه آشکارا جلوه گری می کند. این نکته از آن جهت عرض شدکه نباید یک «کلیت» را با هم دید و یک قضاوت کلی را دنبال كرد.انگلیسی ها نه تنها در معماری، بلکه در هر موردی، نظم و سلیقه خود را حاکم کردند.

...................................................................................................................

1. بنگله به انگلیسی می شود bungalow . به نقل از فرهنگ اصطلاحات آبادان، مولف : احمد کعبی فلاحیه. انتشارات تمدن پارس. چاپ دوم.

منبع:http://www.petromuseum.ir/

چادر واری

خانه مکانی است امن برای استراحت ، زندگی کردن و آسودن . در این مکان معمولا یک فرد یا یک خانواده زندگی می کنند در فرهنگ سنتی به اصطلاح چهار دیواری گفته می شود. قوم عشایر نشین بختیاری سالهاست در خانه هابی زندگی می کنند که دیوار ندارد.

عکس: محسن رضائی

زندگی روستایی یک زن بختیاری

زهره سلیمی

زنان روستا همواره نمادی از استقامت سرزندگی خستگی ناپذیری تلاش توانمندی و بردباری بوده اند. در این میان شیرزنان بختیاری در طول تاریخ همواره زبانزد عام و خاص بوده اند. این مجموعه لحظاتی از زندگی یکی از این زنان را به تصویر کشیده است. این تصاویر تنها لحظاتی کوتاه از تلاش و نیروی حیات این زنان را به تصویر میکشد. در این روستا زنانی هستند که وظایف سنگین خویش را از سحرگاه تا شامگاه به دور از هیاهوی زندگی مدرن شهری به دوش می کشند

طبیعت زیبای دشت سوسن (سدشهیدعباس پور) - خوزستان‎

به هر گوشه و کنارش که نگاه می‌کنی پرشده از شقایق‌هایی که بوی بهار می‌دهند. اینجا دشت سوسن است جایی که شقایق‌های اش با خاک حاصلخیز و آب فراوان، نسیم می‌طلبند، سبزه‌زارهای آن گسترده است و کوه‌های اش درس استقامت دارد. در دشت سوسن می‌توان استواری را از کوه، بی‌نشانی را از دشت و آرامش را از رود کارون آموخت. به صدای طبیعت دشت سوسن که تلفیقی است از صدای آواز پرندگان، صدای جاری بودن رودخانه، گوش کن که چه خوب آهنگ خالق طبیعت در دشت سوسن، این نماد تمدن عیلامیان نواخته می‌شود.
به‌ قدری زیباست که تنها نقاش جهان می‌تواند این‌گونه نقش‌آفرینی کرده باشد. فاصله‌ای با شهر ایذه ندارد و تنها 35 کیلومتر مسافت را که بپیماید دشتی پر ازگل‌های شقایق در انتظار شما نشسته است. دشت سوسن چلچراغ جزئی از شهر ایذه است و در شرق استان خوزستان واقع‌شده است که به‌وسیله رودخانه کارون به سوسن شرقی و سوسن غربی تقسیم‌ شده است

زمین‌های دشت سوسن خوزستان با وجود آب فراوان حاصلخیز شده هستند و در دامن خود شقایق‌های قرمز را در آغوش گرفته و تن به رود کارون که عمیق و آرام جاری است داده اند. اینجا همان دشتی است که " هنری لایارد " جهانگرد مشهور بریتانیای از آن صحبت به میان آورده است.

دشت سوسن ایذه علاوه بر اینکه طبیعت بکر و دلنوازی دارد در آن شاهد تپه‌ های باستانی و سنگ مزارهای که نماد دلیری مردان بختیاری است به نام " بَرد گوری‌ " خواهید بود. وجود این‌چنین آثاری حکایت از آن دارد که دشت سوسن خوزستان راه ارتباطی با سایر نقاط ازجمله چهارمحال و بختیاری و اصفهان به دهدز بوده است.

محمدرضا جعفری

ثبت یک مسجد تاریخی از شوشتر در فهرست آثار ملی

رئیس اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی شوشتر گفت: اثر فرهنگی ـ تاریخی مسجد کتانباف (زرگران) با شماره 32188 در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسید.

به گزارش روابط عمومی و امور بین‎ الملل اداره ‎کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، علی‎محمد چهارمحالی امروز یکشنبه 28 مهرماه 98 با اعلام این خبر افزود: مسجد کتانباف، از مساجدی است که در دوره قاجاریه توسط شخصی به نام حاج‎محمد کتانباف که هم‎ عصر حاج‎شیخ‎ جعفر شوشتری بود ساخته شد.

او با اشاره به ویژگی‎های ظاهری این مسجد گفت: مسجد زرگران (کتانباف) به سبک مساجد تاریخی شوشتر بنا نهاده شده است و علاوه بر یک شوادون تاریخی دارای چندین طاق و چشمه نیز است.

رئیس اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی شوشتر با بیان این‎که اقامه نماز در این مسجد از روزگاران قدیم توسط خانواده سادات جزایری انجام ‎شده است تصریح کرد: موقعیت مکانی مسجد کتانباف در شهرستان شوشتر، بخش مرکزی، محله موگهی، کوی دُل‎دُل، 200 متری شمال خیابان امام‎خمینی و در مجاورت خانه تاریخی گازِر است

او یادآور شد: با ثبت ملی مسجد کتانباف، این اثر تحت حفاظت و نظارت وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی است و هرگونه دخل و تصرف یا اقدام عملیاتی که منجر به تخریب یا تغییر هویت آن شود برابر مواد 558 لغایت 569 از کتاب پنجم قانون مجازات‌های اسلامی، تعزیرات و مجازات‌های بازدارنده، جرم محسوب می‌شود و مرتکب، مشمول مجازات‌های قانونی خواهد شد.

چهارمحالی افزود: مرمت و بازسازی اثر نیز صرفاً با تأیید و نظارت وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ممکن خواهد بود.

گفتنی است، شهرستان شوشتر دارای حدود ۳۵۰ اثر ثبت ملی و ۱۳ سند تاریخی در فهرست میراث فرهنگی است.

شهرستان شوشتر دارای سه بخش مرکزی، میان‎آب و شعیبیه است که مرکز آن در ۸۹ کیلومتری شمال اهواز قرار دارد.

مجموعه تفریحی ، ورزشی و گردشگری پلاژ سد مارون

مجموعه تفریحی ، ورزشی و گردشگری پلاژ سد مارون با وسعت حدود ۱۳ هکتار در ۲۴ کیلومتری شهرستان بهبهان کنار دریاچه زیبای سد مارون واقع شده است. تعداد ویلاهای این مجموعه ۱۹ دستگاه است که شامل ۹ دستگاه ویلای تک خوابه و ۹ دستگاه ویلای سه خوابه و یک دستگاه ویلای چهار خوابه می باشد. این مجموعه دارای فضای سبز زیبا و گونه های گیاهی متنوع است که چشم اندازی زیبا را به وجود آورده.

این ویلاها دارای تجهیزات کامل از قبیل سرویس خواب ، مبلمان ، میز نهارخوری ، سیستم خنک کننده و تهویه هوا ، شبکه های استانی تلویزیون و آشپزخانه می باشد.

همچنین امکان استفاده از پیست های دوچرخه سواری و موتور چهارچرخ ، زمینهای بازی مینی فوتبال ، بدمینتون ، والیبال ساحلی ، گشت دریاچه با اتوبوس دریایی و سایر تفریحات و ورزشهای آبی شامل جت اسکی ، شاتل ، بنانا ، قایق سواری ، ماهیگیری و … برای گردشگران مهیا است.

امکان استفاده از اینترنت Wi-Fi در قسمتهای مختلف پلاژ مهیا بوده و فروشگاه و چایخانه سنتی کنار پارک کودک آماده سرویس دهی به مهمانان می باشند.

از دیگر جذابیتهای این مکان می توان به فواره موزیکال و نورپردازی جالب آن در شب اشاره نمود که احساسی مطبوع و دلنشین را برای ناظرین فراهم خواهد نمود.

همچنین در آینده نزدیک شاهد توسعه اماکن پلاژ شامل رستوران ، کافی شاپ ، سالن جلسات و آموزش ، استخر و… و ورزشهای و تفریحات آبی و خاکی خواهیم بود

آدرس: خوزستان - بهبهان- 5 کیلومتر بعد از سد مخزنی مارون - پلاژ تفریحی ورزشی مارون بهبهان

آدرس سایت : http://marunplage.ir/

حضور کودکان در پیاده روی اربعین حسینی - طریق العلماء

عکس: امیرحسامی نژاد

همزمان با آغاز پیاده روی اربعین حسینی ، کودکان هم همپای دیگر اقشار مردم در این برنامه حضور دارند.

خانه «مرد پارتی» کجاست؟ +تصاویر

«مرد پارتی» یا «مرد شِمی» حدود ۱۵۰ سال پس از میلاد ساخته شده است.

به گزارش خبرنگار میراث حوزه میراث و گردشگری گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان،در تاریخ ۱۳۱۲ هجری شمسی تندیسی کشف شد که ۱۵۰ سال پس از میلاد مسیح ساخته شده بود. این تندیس که با نام «مرد پارتی» یا «مرد شِمی» شناخته می‌شود هم‌اکنون در موزه ملی ایران قرار دارد.

شاید برای شما هم جالب باشد که بدانید این تندیس چرا با نام مرد شِمی شناخته می‌شود؟

تندیس مرد شِمی از حوالی «کله چندار» روستای شِمی پیدا شد. شِمی یکی از روستا‌های شهر ایذه و استان خوزستان است.

قدمت این روستا به هزاره سوم پیش از میلاد مسیح برمی‌گردد و گنجینه‌های قدیمی را در دل خود جای داده است.

تحقیقات باستان‌شناسی نشان داده‌اند علاوه بر پرستشگاهی که امروز بقایای آن در روستای شمی کشف شده و براساس گفته برخی از باستان‌شناسان و تاریخ‌پژوهان آنتیوخوس چهارم پادشاه سلوکی به آن حمله کرده است.

چند گور دسته جمعی در محوطه تاریخی شِمی قرار دارند که متعلق به الیمائی‌ها، ساکنان بومی خوزستان است.

حکومت خودگردان الیمائی، خواستگاه حوادث تاریخیِ بسیار مهمی بوده و نقش فعالی در صحنه سیاسی و اقتصادیِ روزگار سلوکیان و اشکانیان داشته است.

گفتنی است دره شِمی جزء نخستین آثار باستانی ثبت شده در فهرست میراث فرهنگی کشور است.

انتهای پیام/

قبرستان تاریخی شهسوار - ایذه

برد شیرها تندیس‌هایی از جنس سنگ هستند که در گذشته توسط سنگ‌تراش‌های ایل بختیاری در ایران در استان چهارمحال و بختیاری و شمال استان خوزستان به شکل شیر تراشیده می‌شدند و به نشانه شجاعت، دلاوری و ویژگی‌هایی چون هنرمندی در شکار و تیراندازی در جنگ و مهارت در سوارکاری، بر آرامگاه بزرگان قوم خود قرار داده می شدند. جالب است بدانید که اندازه این شیرها معمولا به جایگاه متوفی نزد بازماندگانش بستگی دارد و ساختار شیرهای سنگی به گونه‌ای است که انتهای دست و پای شیر معمولاً بر روی سطحی سنگی گذاشته می‌شود تا برای سر پا ماندن شیر در دل خاک دفن گردد و دستها به شکل حراست به جلو کشیده شده‌اند که البته شیوه تراش شیرهای سنگی نزد قبایل مختلف بختیاری دارای تفاوتهای جزئی با یکدیگر می‌باشند و شمشیر، خنجر یا گرز از جمله نقش‌هایی است که بر روی آنها حک می‌گردد. قبرستان شهسوار یا گورستان و زیارتگاه شهسوار واقع در روستای کهباد، در شمال شهرستان ایذه منبعی غنی از وجود شیرهای سنگی در این دیار است.

جندی شاپور؛ كانون دانش ورزی ایرانی در جهان باستان

جندی شاپور از مهمترین كانون دانش ورزی، پزشكی و فلسفه در جهان باستان بود كه به علت پیوند دانش پزشكی ایرانی با كشورهای دیگر و تربیت دانشجویان متعدد به عنوان نخستین دانشگاه بین المللی از آن یاد می شد و اینگونه تاثیر فراوانی بر علم و دانش اندیشمندان و بزرگان نامی آن روزگار گذاشت.

شكل گیری تمدن های مهم در فلات ایران در دوره های مختلف تاریخی، باعث شده تا در گزارش های مورخان، سیاحان و جغرافیدانان همواره از شكوه و عظمت شهرهای ایرانی با نقش های متفاوت سیاسی، فرهنگی، اقتصادی در عصر خود یاد شود اما در این میان جندی شاپور ویژگی خاصی دارد كه نه تنها در تاریخ ایران بلكه در جهان منحصر به فرد است و آن جایگاه علمی این شهر به خصوص از بُعد پزشكی به شمار می رود.

دانشگاه جندی شاپور كهن ترین دانشگاه جهان كه زمان تاسیس آن به 1750 سال پیش بازمی گردد، در شهر دزفول در استان خوزستان در جنوب ایران واقع شده است.

قدمت این دانشگاه نشان دهنده فرهنگ و تمدن بالای ایرانیان و نقش ایران در پیشرفت علوم مختلف و خدمت به بشریت در طول تاریخ است.
یونسكو در سال 2017 در سی و نهمین اجلاس مجمع عمومی خود در پاریس قدمت تاسیس دانشگاه جندی شاپور را 1750 سال ثبت كرد و آن را به طور رسم كهن ترین دانشگاه جهان اعلام كرد.
دانشگاه جندی شاپور یكی از آثار به جا مانده از زمان حكومت ساسانیان است و با بیش از 17 قرن قدمت از باستانی ترین آثار فرهنگی خاورمیانه و جهان اسلام محسوب می شود.
این مركز علمی در انتقال دانش پزشكی یونانی، ایرانی و هندی به عالم اسلام سهم فراوانی داشته است.
جندی شاپور از مهمترین كانون دانش ورزی، پزشكی و فلسفه در جهان باستان بود كه به دلیل پیوند دانش پزشكی ایران با كشورهای دیكر و تربیت دانشجویان متعدد به عنوان نخستین دانشگاه از آن یاد می شود.
نام جندی شاپور بیشتر در زمان خسرو انوشیروان ساسانی شهره آفاق شد.
خسرو انوشیروان ساسانی گرایش فراوانی به دانش و پژوهش داشت و گروه بزرگی از دانشوران زمان خود را در جندی شاپور گرد آورد.
برخی شخصیت های سرشناس بیبن المللی از جمله شخصیت های برجسته فرهنگی و دانشمندان فعال در حوزه تاریخ و ایران شناسی از تعدادی از دانشگاه های مطرح جهان در دومین كنگره بین المللی دانشگاه جندی شاپور حضور دارند.

دکتر یوسف مرادی، باستان‌شناس و سرپرست کاوش‌های باستان‌شناختی جندی‌شاپور در برنامه «چرخ» توضیحاتی درباره تاریخ این دانشگاه عنوان کرد.

برای تمامشای کلیپ دکتر یوسف مرادی روی تصویر زیر کلیک کنید

در زير زمين شهر «دستوا» خوزستان

راز حکومت مرموز «اليمايي‌ها»

در زير زمين شهر «دستوا» خوزستان

اليمايي‌ها ناشناخته‌ترين حاکمان محلي در خوزستان هستند. مرموز و پُر سؤال! «دستوا» شهري ناشناخته‌تر از صاحبانش. نه گردشگری آن را مي‌شناسد و نه پژوهشگري که بخواهد درباره يک جامعه‌اي کنکاش کند که اختلاف طبقاتي در آن بي‌داد مي‌کرد و حتي بعد از مرگ هم گريبان شهروندانش را رها نمي‌کند. شهري به نام «دستوا» در شوشتر. شهر که فقط بيل باستان‌شناسي آن را مي‌شناسد و بيل کشاورزي و پاي کمتر توريستي به سمت آن سُر مي‌خورد. فعالان حوزه ميراث فرهنگي استان خوزستان هشدار مي‌دهند اگر کاوش‌هاي نجات‌بخش آن شروع نشود، زير ساخت وسازهايي که با هدف کشف گنج انجام مي‌گيرد، دفن مي‌شود!

حاکمان محلي خوزستان

اليمايي‌ها، به گفته باستان‌شناسان بنامي چون «مهدي رهبر» حکومت‌هاي بسيار مقتدر محلي در دو هزار سال پيش بودند. جايي که اشکانيان به پايان نرسيده است و سلسله ساسانيان هنوز نيامده‌اند! هرکدام منطقه‌اي مستقل داشته و خود آن را اداره مي‌کردند. اين حکام گاهي با يکديگر متحد مي‌شدند وگاه رودرروي هم صف رزم مي‌آراستند. «مهدي رهبر» تنها باستان‌شناسي است که در دستوا کاوش کرده است. مطالعات او نشان داد که اليمايي‌ها صاحب فرهنگ و تمدنی خاص بودند. آثار باستاني به‌جاي مانده از اين حكومت محلي نشان مي‌دهد كه آنان همزمان با دوره سلوكيان، سيستم شهري بسيار منسجمي داشتند.
دستوا امروز مي‌شود منطقه‌اي در جنوب شهر کنوني شوشتر. آنجا که رودخانه کارون دو شاخه مي‌شود. يکي به نام شطيط(چهاردانگه) و يکي به نام گرگر(دو دانگه). حد فاصل اين دو مي‌شود رود «ميان آب». «ميان آب» يکي از حاصلخيزترين مناطق خوزستان است كه دولت‌هاي بي‌شماري را از دوران هخامنشي تا قاجاريه به سوي خويش کشاند‌ه ‌است.
«نهرداريون» که به همراه ۱۱ سازه آبي شوشتر در فهرست جهاني يونسکو ثبت مي‌شود را هخامنشيان براي انتقال آب رودخانه کارون و آبياري اين دشت ساختند. کانالي که با شکافتن صخره‌ها حفر شد.
داريون در زبان يوناني به مکاني منتسب به داريوش معنا مي‌دهد. بعد از هخامنشيان، اسکندر به ايران لشکر مي‌کشد و در زمان جانشينان او يعني سلوکيان، حکومت‌هاي محلي يا ملوک‌الطوايفي در نقاط مختلف ايران از جمله آذربايجان، بين‌النهرين و فارس جان مي‌گيرند. در خوزستان نيز «اليمايي‌ها» با عنوان «کام ناسکير» روي کار مي‌آيند. داستان دستوا و حاکمانش(اليمايي‌ها) از اينجا آغاز مي‌شود.

گزارش کامل در ادامه مطلب

بهترین تورلیدرهای جهان را در ایران داریم

گفت‌وگوی مدتورپرس با عباس پیرمرادیان، پیشکسوت صنعت گردشگری کشور درباره فرصت‌ها و چالش‌های پیش‌روی صنعت گردشگری و مدیکال توریسم ایران

«وجب به وجب آثار تاریخی ایران را می‌توانم مثل کف دست برایتان توضیح دهم.» اینها بخشی از گفته‌های عباس پیرمرادیان، راهنمای گردشگری فرهنگی و پیشکسوت نام آشنای صنعت گردشگری است که بسیاری از فعالان صنعت توریسم، او را به خوبی می‌شناسند. او چندین دهه در سمت‌های مختلف در صنعت گردشگری فعال بوده و ۲۳ سال نیز به عنوان راهنمای تور گردشگری فعالیت داشته است.

پیرمرادیان را باید از جمله موسسان جامعه راهنمایان ایرانگردی و جهانگردی به حساب آورد که سال‌های سال نیز ریاست این تشکل را بر عهده داشته است. با این پیشسوت صنعت گردشگری درباره چالش‌های پیش روی توسعه صنعت توریسم در کشور و مشکلات صنعت گردشگری سلامت ایران به گفت‌وگو نشسته ایم که در ادامه می‌خوانید.

به عنوان فردی که سال‌ها در صنعت گردشگری تجربه دارد، فکر می‌کنید چرا کشور ما با وجود توانمندی‌های متعدد در صنعت توریسم، نتوانسته است در این صنعت در حد و اندازه‌های کشوری مثل ترکیه بدرخشد؟

به طور کلی مقایسه بازار گردشگری ایران با ترکیه غلط است. ما نتوانسته‌ایم زیرساخت‌های گردشگری‌مان را مثل زیرساخت‌های گردشگری کشور ترکیه ارتقا دهیم و حالا به وضعیتی رسیده‌ایم که مقایسه این دو بازار با یکدیگر هیچ بار مفهومی ندارد و مقایسه دو پدیده کاملا متفاوت است.

در نظر بگیرید که در اطراف شهر آنتالیا در ترکیه، ده‌ها روستا و شهرکوچک وجود دارد که حالا هرکدام از آنها هم برای خودشان به یک قطب گردشگری تبدیل شده‌اند، اما در کشور خودمان با وجود اینکه خط ساحلی ما از بندر ترکمن در استان گلستان تا شهرستان آستارا در استان گیلان امتداد دارد، اما هیچ کدام از شهرهای ساحلی ما نتوانسته‌اند در حد و اندازه آنتالیا، توریست جذب کنند.

درواقع آنها توانسته‌اند با هوشمندی، برنامه‌ریزی و بهبود زیرساخت‌ها، برندی به نام آنتالیا درست کنند، اما ما نتوانسته‌ایم مثلا برندی به اسم فریدونکار درست کنیم.

ادامه گزارش در ادامه مطلب

۱۶اکتبر روز جهانی غذا (گردشگری غذا)

«غذا» به عنوان نخستين نياز هر انسان، فقط يک ماده مصرفي نيست، بلکه در خود فرهنگ و آداب و رسوم مردم بومي يک منطقه را جاي داده است. بر همين اساس يکي از معيارهاي مهم سفر، غذا است و گردشگري غذا يکي از انواع گردشگري بوده که با توجه به افزايش زمان اوقات فراغت و نياز انسان‏ها به يک محيط همنشيني، روز به روز در حال رشد است.
گردشگری غذا یا به قول ایرانی ها، شکم گردی یک سبک گردشگری است که سال هاست مورد توجه توریست ها بوده و هر ساله بخش قابل توجهی از توریست ها با هدف تجربه طعم های جدید راهی سفر می شوند.

پژوهشگران ایرانی فعال در زمینه خوراک و غذا معتقدند بیش از ۲۵۰۰ نوع غذا و بیش از ۱۰۰ نوع نوشیدنی و انواع نان و شیرینی در ایران وجود دارد و با اینکه مکتب آشپزی ایرانی یکی از سه مکتب اصلی خوراک در کنار مکاتب آشپزی رومی و چینی است و پهنه وسیع جغرافیایی کشورمان باعث شده که تنوع غذایی زیادی داشته باشیم.
شانزدهم اکتبر ⁧ روز جهانی غذا⁩ است. در ۱۶ اكتبر ۱۹۴۵ سازمان خواربار و کشاورزی سازمان ملل یا ⁧فائو⁩ تاسیس شد و ۳۴سال بعد، این روز با هدف دسترسی همه افراد به غذا و جهانی بدون گرسنه، روز جهانی غذا نام گرفت. شعار امسال: «رژیم غذایی سالم» است

استان خوزستان به علت تنوع بالای غذایی همیشه مورد علاقه بسیاری از مردم ایران و حتی کشورهای همسایه قرار دارد که میتوان با سفر هر شهر استان خوزستان و با توجه به نوع فرهنگ و آداب و رسوم منطقه انواع غذاها سنتی را تجربه کنید.
.

پ.ن: در این چند سال به همت سرمایه گذاری در این بخش شاهد رونق این سبک گردشگری در استان خوزستان هستیم.

"کاخ آپادانا" بنایی در قدیمی‌ترین سکونت‌گاه جهان

«کاخ آپادانا» واقع در شوش که به دستور داریوش بزرگ بنا نهاده شده، بیان‌کننده بخشی از هویت و فرهنگ غنی این منطقه در خوزستان است.

به گزارش ایسنا، شهر شوش به عنوان یکی از قدیمی‌ترین سکونت‌گاه‌های جهان شناخته می‌شود و دربرگیرنده وقایع تاریخی شگرفی از دوران حکومت پادشاهان و امپراطوران ایران کهن است که تاریخ‌شناسان،باستان‌شناسان و مورخان را به نکوهش وا داشته است.

«کاخ آپادانا» حدود سال‌های 515 الی 521 پیش از میلاد به دستور داریوش بزرگ بر روی آثار و بقایای ایلامی بنا نهاده شد و قصر زمستانی شاهان هخامنشی بود. آپادانا با مساحت 10 هزار و 434 متر از واحدهای مختلفی تشکیل شده است.

واحدهای این کاخ شامل تالار عام، حرم سرا، دروازه و کاخ پذیرایی و همچنین سه حیاط مرکزی می‌شده است. دیوارهای داخلی این بنا با آجر لعابدار منقش از طرح‌های سپاه جاویدان، شیر بالدار و نقش گل نیلوفر آبی مزین بوده‌ است، در حال حاضر بقایای جا مانده از این کاخ و بنا در موزه‌های خارجی و داخلی نگهداری می‌شود.

«کاخ آپادانا» در سال‌ها 1311 الی 1314 در حفاری‌های بین‌المللی از دل خاک بیرون کشیده شد که در سال 1380 در فهرست آثار ملی و در سال 2015 به ثبت جهانی رسید. فرانسوی‌ها پس از کشف این بنا ستون‌ها، سرستون‌ها و بیشتری اشیائی که از آن کشف شد را با خود به فرانسه بردند و در حال حاضر این موارد در موزه لوور پاریس نگهداری می‌شود.

کاوش‌های انجام شده در این منطقه و بنا باعث پیدا شدن کتیبه‌ای مربوط به دوران پادشاهی داریوش شد که این کتیبه یکی از ارزشمندترین آثار آپادانای شوش است. نوشته‌ای از داریوش بر روی کتیبه کشف شده در شوش وجود دارد که بیانگر شرح ساخت «کاخ آپادانا» است.

‌هم‌چنین به نظر می‌رسد این کاخ در سال‌های پس از مرگ داریوش و در زمان سلطنت اردشیر اول دچار حریق شده و پس از آن توسط اردشیر دوم مورد بازسازی قرار گرفته است. از شباهت ستون‌های کاخ آپادانای شوش و تخت جمشید هم می‌توان فهمید هردو متعلق به یک دوره زمانی بوده‌اند؛ در دیوارهای کاخ آپادانا که امروز چیزی از آن باقی نمانده همان نقش‌های سربازان هخامنشی با فیگورها و ریش‌هایی که در تخت جمشید دیده‌ایم تکرار می‌شود.

شیر شوش هخامنشی، سربازان جاویدان هخامنشی، ظروف سفالین لعابدار و گردنبندهای طلا و فیروزه نیز بخشی از اشیایی هستند که در حال حاضر موزه لوور میزبان آن‌ها است و این اشیاء در آن محل نگهداری می‌شوند.

ژان دیولافوا باستان‌شناس بدون هیچ دلسوزی برای اشیاء کشق شده در کتاب خاطراتش نوشته است « دیروز گاو سنگی بزرگی را که در روزهای اخیر پیدا شده است با تاسف تماشا می‌کردم، در حدود دوازده هزار کیلو وزن دارد، تکان دادن چنین توده عظیمی غیرممکن است. بالاخره نتوانستم به خشم خود مسلط شوم، پتکی به‌دست گرفتم و به جان حیوان سنگی افتادم. ضرباتی وحشیانه به او زدم. سر ستون در نتیجه ضربات پتک مثل میوه رسیده از هم شکافت. یک تکه سنگ بزرگ از آن پرید و از جلوی ما رد شد، اگر با چالاکی خودمان را کنار نمی‌کشیدیم پایمان را خرد می‌کرد ...»

بر اساس اعتقاد بسیاری از باستان‌شناسان اولین نشانه‌های تمدن بشری در شهر شوش به دهکده‌ای تاریخی و متعلق به دورانی است که بالغ بر هفت هزار سال پیش از میلاد مسیح بازمی‌گردد که همین مسئله دلیل شکوه منطقه در سراسر جهان شده است.

باستان‌شناسان نیز به دلیل اهمیت و شکوه تاریخی این منطقه هم‌چنان به فعالیت‌ و کاوش‌ برای جستجوی بخشی دیگر از تاریخ و فرهنگ گذشتگان این سرزمین علاقه‌ دارند.

منبع:
www.iranreview.org

انتهای پیام

‍ ثبت ملی اب انبار قافله ‎به" مشهور به "چاه‎ خشکه" در شهرستان شوشتر

اثر فرهنگی ـ تاریخی "آب‎ انبار قافله ‎به" مشهور به "چاه‎ خشکه" در شهرستان شوشتر در فهرست آثار ملی ثبت شد.

به گزارش روابط عمومی و اموربین‎ الملل اداره‎کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوستان، در اجرای بند (ج) ماده‎ واحده قانون تشکیل سازمان میراث‌فرهنگی کشور مصوب 1364 مجلس شورای اسلامی و بند ششم ماده سوم قانون اساسنامه سازمان میراث‌فرهنگی کشور مصوب 1367 مجلس شورای اسلامی مبنی بر ثبت آثار ارزشمند منقول و غیرمنقول فرهنگی‌تاریخی کشور در فهرست آثار ملی و فهرست‌های ذی‌ربط، مراتب ثبت اثر فرهنگی ‌ـ تاریخی "آب ‎انبار قافله‎ به (چاه‎ خشکه)" واقع در استان خوزستان، شهرستان شوشتر، بخش مرکزی، دهستان پرچستان، 5/2 کیلومتری شرق روستای پرچستان که پس از طی تشریفات قانونی لازم با شماره 32192 در فهرست آثار ملی ثبت شد، به استاندار خوزستان نیز ابلاغ شد.

اثر مذکور تحت حفاظت و نظارت وزارت میراث فرهنگی است و هرگونه دخل و تصرف یا اقدام عملیاتی که منجر به تخریب یا تغییر هویت آن شود برابر مواد 558 لغایت 569 از کتاب پنجم قانون مجازات‌های اسلامی، تعزیرات و مجازات‌های بازدارنده، جرم محسوب می‌شود و مرتکب مشمول مجازات‌های قانونی خواهد شد و مرمت و بازسازی اثر صرفا با تأیید و نظارت این وزارتخانه ممکن خواهد بود.

گفتنی است اثر فرهنگی تاریخی "چاه‎ خشکه" قدمتی برابر با دوره قاجار دارد.

حضور گروه موسیقی ایرانی-بختیاری در فستیوال موسیقی بومی کشورهای جها

گروه موسیقی بختیاری نوای زاگرس تنها نماینده ایران در فستیوال موسیقی بومی کشورهای جهان که با حضور گروههای موسیقی بیش از ۳۰ کشور در شهر کوالالامپور مالزی برگزار می‌شود شرکت می‌کند.

دروازه خبر- گروه موسیقی بختیاری نوای زاگرس تنها نماینده ایران در فستیوال موسیقی بومی کشورهای جهان که با حضور گروههای موسیقی بیش از ۳۰ کشور در شهر کوالالامپور مالزی برگزار می‌شود شرکت می‌کند.

این گروه موسیقی بومی ایران که با هنرمندی فرهاد بیژن پور به عنوان خواننده و فرشید توکلی و سعید شهریاری بعنوان نوازنده در ۴ آبان ۹۸ مطابق با ۲۶ اکتبر ۲۰۱۹ در منطقه دامنسرا شهرکوالالامپور میزبان علاقمندان موسیقی به ویژه ایرانیان مقیم مالزی خواهد بود.

اجرای قطعات موسیقی بختیاری همراه با مراسم آیینی چوب بازی و دستمال بازی از برنامه‌های این گروه هنری است.

شایان ذکر است گروه موسیقی نوای زاگرس به تهیه کنندگی علی شانه سازان مدیرعامل شرکت ایده پردازان هور اروند و به کارگردانی داوود سلیمانی مدیر مسئول موسسه فرهنگی هنری ارتباط رسانه سپهراکسین برگزار می‌شود شرکت می کنند.

علاقمندان جهت حضور در این فستیوال و کسب اطلاعات بیشتر می توانند از طریق کانال اطلاع رسانی sepheroxin@ از آخرین اخبار این گروه موسیقی باخبر شوند.

پانزده اکتبر روز جهانی باستان شناسی گرامی باد

موسسه باستان شناسی امریکا (AIA) از سال ۲۰۱۱ یکی از روزهای ماه اکتبر را به عنوان روز جهانی باستان شناسی (International Archaeology Day) معرفی کرده است ( معمولا سومین شنبه ماه اکتبر) هر سال در این روز ماه اکتبر در مکان های مختلف جهان برنامه هایی برای بزرگ داشت این روز برگزار می شود.

روز جهانی باستان شناسی جشنی است برای باستان شناسی و هیجان کشف. در هر اکتبر این جشن توسط موسسه باستان شناسی ایالات متحده آمریکا و سازمان های باستان شناسی در سراسر ایالات متحده و سایر کشورها برنامه های مرتبط با مطالعات باستان شناختی برای مردم در تمام سنین و علایق برگزار می شود.

در این روز برنامه هایی مانند: نمایشگاه باستان شناسی برای خانواده ها، تور برای بازدید از محوطه های باستان شناختی محلی، بازسازی کاوش های باستان شناسی و سخنرانی با حضور باستان شناسان و … انجام می شود.

نخستین بار این روز به عنوان روز ملی باستان شناسی در آمریکا در سال ۲۰۱۱ میلادی برگزار شد و در سال بعد در کشورهای دیگر مراسمی مشابه برگزار شد و در سال ۲۰۱۳ تصمیم بر آن شد تا این روز به عنوان روز جهانی باستان شناسی نام گذاری شود.

باستان شناسی، شغلی سخت و پر رنج که زوایای پنهان زندگی گذشتگان را در گوشه و کنار دنیا آشکار می سازد. از سال ۱۸۰۰م به بعد، با ورود میسیونرهای خارجی به ایران، علاقه به شناسایی مکانهای ذکر شده در کتاب مقدس و نویسندگان کلاسیک گسترش یافت در سال ۱۸۳۹ دو فرانسوی بنام فلاندن و کست برای چند سال به ایران سفر کردند. آنها ابتدا در ۱۸۴۱ به اصفهان سفر کردند و سپس به همدان، کنگاور، بیستون، حلوان، و در نهایت شیراز، خلیج فارس و بوشهر رفتند.

در سال ۱۹۴۰، اولین گروه از دانشجویان باستان‌شناسی از گروه باستان‌شناسی دانشکده ادبیات در دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شدند”عزت الله نگهبان” پدر باستان شناسی نوین ایران نیز یکی از فارغ التحصیلان این رشته بود که ایالت متحده رفته و پس از بازگشت به کاوش در گورستان مارلیک پرداخت و همین امر و دستاوردهای وی در این کاوش چون جام زرین مارلیک سبب شد تا مقامات ایرانی به پژوهش های این رشته علاقه مند شوند.

موسسه باستان شناسی به همت استاد “نگهبان” در دانشگاه تهران تاسیس شد. بسیاری از دانشجویان و فارغ التحصیلان این رشته نیز زیر نظر دکتر نگهبان فعالیت های باستان شناسی خود را به سرانجام رسانیدند.

از سال ۱۹۶۰ اداره کل باستان‌شناسی ایران، که جایگزین اداره عتیقیات قدیم شده بود، تفاهم نامه‌هایی با دانشگاه‌ها و مراکز مطالعاتی خارجی امضاء کرد. فعالیت های باستان شناسی با هدف درک فرهنگ ها و ساز و کار گذشته انجام می شد. فعالیت باستان شناسان خارجی ازسال ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۰ محدود شد. از آن پس هیات های خارجی با مجوز سازمان میراث فرهنگی برای تحقیقات و حفاری های باستان شناسی به ایران آمدند.

روز جهانی باستان شناسی را به تمامی باستان شناسان سر به زیر که در زیر تیغ آفتاب و در زمانی روی زمین سر ، کاووش می کنند تا ما را با گذشتگان خود پیوند زنند، شادباش می گوییم.

تنگه کول خرسون در دزفول

دره «کول خرسان»، «دره ارواح» یا «اشکفت زرده» دزفول دره ای شگفت در 25 کیلومتری شهرستان دزفول و در جاده این شهر به سمت شهیون نرسیده به بیشه بزان قرار دارد. در فصل گرم تابستان درون این دره می توانید دمای زیر 20 درجه را تجربه کنید. جوشیدن چشمه های دیواره ای این دره به یک دره شگرف تبدیل نموده است. این دره دارای آب دائمی ، آبشار ، ابچکان ، بیشه زار و انواع روییدنی های خاص منطقه می باشد.
/ علی شکیبا-تسنیم

سفر مسئولانه چیست؟

آیا می دانید مسافر مسئول کیست؟ نگران نباشید، شما تنها نیستید. مسافر مسئول، اصطلاحی همگانی است که می تواند شامل گردشگری پایدار، اکوتوریسم و همچنین اخلاق گردشگری شود. در این مقاله، ما قصد داریم سفر با مسئول پذیری و اینکه چگونه می توانید ضمن کاوش در دنیای زیبایمان، نسبت به آن آگاه شوید را برایتان توصیف کنیم.

گزارش کامل در ادامه مطلب

مسعود جعفری‌جوزانی قرارداد «یعقوب لیث صفاری» را بست

قرارداد تحقیق و نگارش فیلمنامه فیلم سینمایی «یعقوب لیث صفاری» در حوزه تاریخ و تمدن ایرانی، بین بنیاد سینمایی فارابی و مسعود جعفری جوزانی منعقد شد.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، مسعود جعفری‌جوزانی، نویسنده و خالق آثار سینمایی مهم حوزه تاریخ و هویت ایرانی (از جمله «شیر سنگی» و «در مسیر تندباد») فیلمنامه این فیلم را درباره بنیانگذار دودمان صفاریان در سیستان و روایت فتوت، ساده‌زیستی و نقش تاریخی‌ این اسطوره تاریخی در اتحاد ایرانیان به نگارش در می‌آورد.

جعفری‌جوزانی با دغدغه‌ای که در ارجاع نسل تازه به ریشه‌های هویتی خود دارد، سال‌هاست که به ساخته شدن فیلم‌های تاریخی درباره کورش، پوریای ولی، یعقوب لیث و... علاقه نشان داده است. او در یکی از گفت‌وگوهایش به این نکته اشاره کرده بود: «متأسفانه بچه‌های ما رابین هود را بیشتر از یعقوب لیث صفاری می‌شناسند در حالی که او از جمله شخصیت‌های تاریخی پایه‌گذار جریان عیاری و فتوت در ایران است که به جوانان نشان می‌دهند چگونه امکان زندگی بهتر وجود دارد.»

یعقوب لیث صفاری بنیان‌گذار سلسله صفاریان در سیستان بود. او رویگرزاده و عیار جوانی بود که متأثر از قصه‏‌های رستم، به یاری فقرا و مظلومان شتافت و با دسته کوچک عیارانش که به خاطر سخاوت و فتوت او، دورش جمع شده بودند، در نظر اهل سیستان به یک پهلوان افسانه‏ای بدل شد.

بازدید رایگان جانبازان و معلولان از موزه‌ها در روز ملی پارالمپیک

محمدرضا کارگر در گفت‌وگو با خبرنگار میراث‌آریا با اعلام این مطلب گفت: «با توجه به درخواست رئیس کمیته پارالمپیک جمهوری اسلامی ایران و موافقت وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی بازدید از موزه‌ها و اماکن فرهنگی، تاریخی تحت پوشش این وزارتخانه، به مناسبت روز ملی پارالمپیک (24 مهرماه) برای جانبازان و معلولان به همراه یک نفر از اعضای خانواده رایگان است

هفته کودک با رنگ‎ و بوی تاریخ در پایگاه میراث جهانی شوش 
 
برنامه گرامیداشت هفته ملی کودک در پایگاه میراث جهانی شوش برگزار شد .

به گزارش روابط عمومی و امور بین ‎الملل اداره‎ کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، مدیر پایگاه میراث جهانی شوش امروز یکشنبه 21 مهرماه 98 اظهار کرد: در این برنامه کودکان از موزه باستان‎شناسی شوش بازدید و توضیحات لازم را از کارشناس مربوط دریافت کردند.
 
بیژن حیدری‎زاده افزود: در ادامه این برنامه، کودکان با حفظ حرمت ایام سوگواری محرم و صفر و با راهنمایی مربیان خود، برخی از بازی‎های سنتی را به منظور احیاء و حفظ این آداب زیبا اجرا کردند.
 
او اجرای این برنامه در راستای اهداف آموزشی پایگاه میراث جهانی شوش و با هدف آشنایی هرچه بیشتر کودکان با مواریث فرهنگی عنوان کرد و گفت: بزرگداشت روز جهانی و هفته ملی کودک با اجرای برنامه قصه ‎های عروسکی و پذیرایی از کودکان در محیط باغ‎موزه شوش به پایان رسید .

مدیر پایگاه میراث جهانی شوش خاطرنشان کرد: در هفته ملی کودک، علاوه بر برنامه بازدید روزمره از موزه و محوطه میراث جهانی شوش، با هماهنگی‎های صورت‎ گرفته با مدارس و مراکز مهد، کودکان مقطع ابتدایی و مهدکودک از موزه و محوطه میراث جهانی شوش بازدید کردند و در کنار بهره ‎مندی از توضیحات کارشناسان مربوط، زمینه الفت و آشنایی هرچه بیشتر کودکان با تمدن درخشان ایرانی اسلامی از راه اجرای برنامه‎ های مفرح و آموزشی در کنار معرفی مواریث فرهنگی شوش فراهم شد.

دست بافته ای به نام طبق

حصیربافی یا صناعت الخوص یا صناعت السعف از جمله صنایعی است که از برگ خشکیده درخت نخل تولید می شود. زنان عرب بیشترین استفاده از برگ درخت نخل را برای تولید ظروف آشپزخانه به کار می برند.

مردم عرب خوزستان پیوند دیرنه ای با درخت نخل دارند و این نخل را مقدس می دانند و بسیار به آن احترام می گذارند. این مردم معتقد هستند درخت نخل یک درخت بخشنده است و همه قسمتهای آن قابل استفاده است.میوه، ساقه، شاخه، برگ و سایر قسمتهای نخل توسط مردم عرب خوزستان کاربرد پیدا می کند و در زندگی و شغل آنها به کار برده می شود.

حصیربافی یا صناعت الخوص یا صناعت السعف از جمله صنایعی است که از برگ خشکیده درخت نخل تولید می شود. زنان عرب بیشترین استفاده از برگ درخت نخل را برای تولید ظروف آشپزخانه به کار می برند. طبق یا طبگ ظرفی است که معمولا در اغلب خانه های مردم عرب پیدا می شود. این ظرف حصیری کاربرد سینی در زندگی را دارد و البته در میان مردم عرب ظرفی است که از نان گرم تنوری جدا نیست و زنانی که نان در خانه می پزند معمولا از طبق حصیری برای قرار دادن نان داغ استفاده می کنند. یک زن اصیل عرب فقط از طبق برای قرار دادن نان گرم استفاده می کند.

قصه طبق ۳۰ ساله ام طعمه

ام طعمه پیرزنی از اهالی روستای گمبوعه بزرگ در شهرستان حمیدیه است. او یک طبق قدیمی دارد که بیش از ۳۰ سال قدمت دارد. ام طعمه هنوز هم از این طبق استفاده می کند. او هر روز برای ابوطعمه نان گرم می پزد و هنوز از همان طبق قدیمی برای قرار دادن نان گرم استفاده می کند.

ام طعمه می گوید: وقتی دخترم زینب متولد شد به رسم موجود در میان مردم عرب، زنها صبح و قبل از ظهر برایم غذاهای خاص یک زن زاءو را می پختند و به خانه می آوردند. یک روز صبح ام عباس که در روستای علوه ساکن بود به دیدنم آمد و گفت فردا برایت ریوگ می آورم.

فردا صبح ام عباس ریوگ را داخل یک طبق حصیری به خانه ام آورد. موقع رفتن گفت: این طبق حصیری هم ریوگ دخترت است.

حالا بیش از ۳۰ سال است که طبق اهدایی ام عباس توسط ام طعمه مورد استفاده قرار می گیرد. ام طعمه طبق قدیمی و رنگ و رو رفته را جایگزین نکرده است و هنوز به رسم زنان عرب پایبند است و هر روز نان گرم را داخل همین طبق جلو ابو طعمه می گذارد.

پی نوشت: ریوگ: یک فرهنگ بومی در میان مردم عرب خوزستان است که برای زن زاأو تا ۴۰ روز غذاهایی از برنج، شیر، ماهی و مرغ می پزند و همراه با مقداری پول تقدیم می کنند. ام عباس به جای پول طبق دست ساز خود را به ام طعمه هدیه کرد.

مهناز بنی تمیم

نویسنده : مهناز بنی تمیم | منبع خبر : مجله الکترونیکی شط

همایش بزرگداشت ۱۵ مهرماه در روستای حنیشیه‌ی خرمشهر

۱۵ مهرماه توسط شورای فرهنگ عمومی کشور و با هدف تکریم فرهنگ روستا و برجسته نمودن نقش روستائیان در فرایند توسعه، در تقویم کشور بنام روز ملی روستا و عشایر نامگذاری شده است.
بهمین مناسبت ۲۰ مهرماه در روستای حنیشیه‌ی خرمشهر با همکاری مشترک فرمانداری، بخشداری‌ها و اداره‌ی میراث فرهنگی شهرستان خرمشهر همایشی جهت بزرگداشت این روز مهم، برگزار شد.
.

نقش روستا و روستائیان کشور در هر دوره و زمانه‌ای به‌ویژه در زمینه‌ی توسعه و رشد اقتصادی و صنعت گردشگری منطقه، نباید نادیده گرفته شود. لذا برگزاری همایشها و برنامه‌ها در چنین روزی می‌تواند به توسعه و ترویج فرهنگ روستایی و عشایری و همچنین شناسایی ظرفیتهای گردشگری روستایی کمک شایانی نماید.
.

در این همایش که با هدف معرفی ظرفیتهای گردشگری روستاهای خرمشهر برپا شده بود، صنایع دستی، مواد غذایی بومی و محصولات کشاورزی روستاها برای عرضه به نمایش گذاشته شد. در کنار عرضه‌ی محصولات از میهمانان با غذاهای بومی و قهوه‌ی عربی همراه با آداب و رسوم خاص این نوشیدنی سنتی که بخشی از میراث معنوی منطقه نیز محسوب می‌شود، در موکبی به مناسبت ایام سوگواری امام حسین(ع)، پذیرایی بعمل آمد. .

بخش دیگری از این همایش به معرفی پژوهشهای انجام شده در حوزه ی گردشگری روستایی اختصاص داشت که با نمایش این فعالیتها بصورت تابلوهایی، انجام پذیرفت. یکی دیگر از برنامه های جنبی همایش برگزاری مسابقه‌ی نقاشی با موضوع روستا برای کودکان روستایی بود.
.
در نهایت از فعالان حوزه‌ی گردشگری، صنایع دستی روستایی و خانواده ی معزز شهدا توسط فرمانداری ویژه ی شهرستان خرمشهر تقدیر بعمل آمد.

گزارش:نجلا درخشانی

پایان فصل پنجم کاوش در جوبجی / آخرین تابوت مکشوف به محل امن انتقال یافت

معاون میراث فرهنگی مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان گفت: با انتقال آخرین تابوت بدست ‎آمده از پنجمین فصل کاوش در محوطه باستانی جوبجی رامهرمز، پرونده این فصل از کاوش میدانی محوطه بسته شد.

به گزارش روابط عمومی و امور بین‎ الملل اداره‎ کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، احمدرضا حسینی ‎بروجنی امروز شنبه 20 مهرماه 98 اظهار داشت: آخرین تابوت حاصل از عملیات کاوش و نجات‎ بخشی سال 97 در محوطه تاریخی جوبجی رامهرمز، پس از مرمت اولیه و حفاظت، توسط کارگروه انتقال اشیای تاریخی، زیر نظر معاونت میراث فرهنگی خوزستان و با نظارت کارشناس اموال تاریخی و تیمی زبده با حضور کارشناسان ارشد باستان‎شناس و کارشناس ارشد مرمت اشیای تاریخی انجام شد.

او با اشاره به مراحل استحکام ‎بخشی و انتقال این تابوت تصریح کرد: طی هفت روز کار سخت و طاقت‎ فرسا ابتدا تثبیت نهایی بقایای انسانی درون تابوت با دقت و ظرافت خاص صورت گرفت و پس از آن، با جداسازی مرحله به مرحله تابوت از بستر خاک، نسبت به استحکام ‎بخشی و تثبیت آن اقدام شد.

معاون میراث فرهنگی مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان ادامه داد: پس از بانداژ و مفتول ‎کشی این اثر ارزشمند، عملیات بلوک‎برداری و تثبیت قسمت زیرین تابوت نیز به اتمام رسید و در پایان این اثر به منظور طی مراحل نهایی نجات‎بخشی و مرمت به محل امنی انتقال داده شد.

او از راه‎ا ندازی موزه باستان‎شناسی رامهرمز در عمارت تاریخی صمیمی این شهر در آتیه‎ ای نزدیک خبر داد و افزود: براساس پیش‎بینی کارشناس امور موزه ‎های استان، موزه تاریخی رامهرمز در طبقه بالاییِ کوشک میانی عمارت طراحی خواهد شد و طبقه زیرین عمارت به سایت اداری و پژوهشی و بزرگترین آزمایشگاه مرمت اشیای تاریخی فرهنگی شرق خوزستان تبدیل خواهد شد.

حسینی‎ بروجنی خاطرنشان کرد: با نظر مساعد مدیرکل میراث فرهنگی خوزستان، یکی از پنج مخزن امن و استاندارد اشیای تاریخی استان قرار است در شهرستان تاریخی رامهرمز احداث شود.

او ضمن تقدیر از تلاش‎های بی‎شائبه مسئولان و کارشناسان وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، پژوهشگاه میراث فرهنگی، پژوهشکده باستان‎شناسی، مدیرکل میراث فرهنگی خوزستان، یگان حفاظت اداره‎ کل استان، مدیر و کارکنان اداره میراث فرهنگی شهرستان، مدیر پروژه جوبجی رامهرمز، سرپرست کاوش و همه کارکنان اداره موزه‎های استان، تیم زبده مرمت، حفاظت و انتقال و نیز نماینده مردم رامهرمز در مجلس شورای اسلامی و فرماندار رامهرمز یادآور شد: با پایان انتقال آخرین تابوت حاصل از کاوش و نجات ‎بخشی جوبجی، پرونده این فصل از کاوش میدانی محوطه باستانی جوبجی بسته شد و با تأمین اعتبار، ادامه عملیات کاوش و نجات‎بخشی به ‎زودی از سر گرفته می‎شود.

گفتنی است، فصل پنجم عملیات کاوش و نجات ‎بخشی در محوطه باستانی جوبجی رامهرمز، پاییز سال 1397 به همت پژوهشگاه میراث‌فرهنگی آغاز که طی این کاوش‎ها، تیرماه امسال سه عدد تابوت سفالی در این منطقه کشف شد.

تاریخچه بنای شهر آبادان

علی رغم مطرح بودن نام آبادان در عرصه ی تعاملات اقتصادی،اجتماعی و حتی سیاسی، با این حال، پژوهشی علمی در خصوص تاریخ بنای این شهر، وجه تسمیه و سیر تحول تاریخی آن انجام نگرفته است. نویسنده نوشتار حاضر را با هدف ارایه تصویری واقعی و گویا از تاریخ بنای شهر آبادان، وجه تسمیه آن، موقعیت جغرافیایی و سیر تحول عبادان، به رشته تحریر درآورده و برای وصول به این هدف از روش های کتابخانه ای و میدانی استفاده نموده است. وی با مطالعه کتب معتبر و منابع دست اول بجا مانده از جغرافی نویسان و سیاحان و همچنین استماع نظرات اهالی بومی و آگاه شهر، دانستنی ها و اطلاعات جدیدی را بدست آورده است. تأمل در دانستنی ها و اطلاعات جدید و تجزیه و تحلیل یافته های مزبور بیانگر این است که این شهر از جمله شهرهای قدیمی است که قدمت آن به سال های اولیه ظهور دین مسیح باز می گردد.

برای دانلود روی تصویر زیرکلیک کنید

یوما در اهواز" از دل نخل" می گوید

اهواز _ ایرنا _ خانه فرهنگ و هنر یوما در اهواز شامگاه جمعه با نمایشگاه کپوبافی "از دل نخل" کار خود را آغاز کرد.

مدیر خانه فرهنگ و هنر یوما در حاشیه گشایش این نمایشگاه به خبرنگار ایرنا گفت: نخستین برنامه خانه فرهنگ وهنر یوما در اهواز را به آثار یکی از صنعتگران خوزستانی به نام "همین بس تخته" اختصاص دادیم.

مازیار شادپور توضیح داد: این هنرمند از صنعتگران دارای نشان ملی در استان است که در حوزه کپو و حصیر فعالیت می کند.

وی بیان کرد: علاوه بر نمایش آثار فاخری که این صنعتگر ملی از خود برجای گذاشته در محل نمایشگاه نیز به صورت زنده آثاری برای مخاطبان تولید می‌کند تا مردم با شیوه کار نیز از نزدیک آشنا شوند.

مدیر خانه فرهنگ و هنر یوما افزود: در خانه فرهنگ  در کنار نگارخانه و گالری محلی نیز برای تولید و عرضه محصولات در نظر گرفته شده است.

وی گفت:  پروژه یوما از یکسال پیش با هدف معرفی آداب و رسوم، صنایع دستی و فرهنگ استان خوزستان با تمرکز بر شهرستان اهواز شروع شد که رنگین کمانی از اقوام را در دل خود جای داده است.

شادپور بیان کرد: اکنون نیاز به وجود فضایی حضوری برای  تعامل بیشتر احساس می شد تا مردم استان ارزش کارها را از نزدیک و به شکل واقعی ببیند و زحمت هنرمند برای آنها قابل درک وملموس باشد.

به گزارش ایرنا این نمایشگاه از امروز به مدت پنج روز در خانه فرهنگ و هنر یوما اهواز واقع در امانیه، خیابان سقراط غربی، بن بست خاکسار برپا است و علاقمندان  می توانند همه روزه از ساعت ۱۷ تا ۲۲ از آن بازدید کنند.

پتانسیل توریسم درمانی استان خوزستان

سال گذشته شش هزار بیمار از کشور عراق به بیمارستان‌ها و درمانگاه‌های استان خوزستان برای درمان مراجعه کردند که با برنامه‌ریزی بهتر می‌توان این آمار را افزایش داد

مدیرکل جذب و حمایت از سرمایه‌گذاری استانداری خوزستان با اشاره به ظرفیت گردشگری سلامت در استان خوزستان یادآور شده است که براساس آمارها، سال گذشته حدود شش هزار بیمار از کشور عراق به بیمارستان‌ها و درمانگاه‌های استان خوزستان برای درمان مراجعه کرده‌اند که می‌توان با فراهم کردن زمینه جذب هر چه بیشتر بیماران خارجی، از این راه برای استان کسب درآمد ارزی داشت.

به گزارش خبرگزاری گردشگری سلامت ایران، رضا قیصی پور توضیح داده است: در بخش توریسم درمانی هدف و سرمایه گذاری ما، کشور عراق است که بتوانیم بیماران بیشتری را در استان پذیرش کنیم. در سال ۹۰ یک تفاهم‌نامه با ۲۰۰ بند در خصوص توریسم درمانی با کشور عراق منعقد کردیم، اما متاسفانه تاکنون متولی مشخصی برای این موضوع در استان در نظر گرفته نشده است.

او تاکید دارد: لازم است که مدیران بیمارستان‌های استان با اهمیت این موضوع آشنا شوند و برای جذب بیشتر بیماران خارجی در بیمارستان‌های خود شرایط را مهیا کنند، اما متاسفانه تاکنون کار مطالعاتی در این خصوص در استان انجام نگرفته است.

همچنین نورالله حسن‌زاده، معاون هماهنگی امور اقتصادی استانداری خوزستان نیز تاکید دارد: با توجه به فرهنگ و زبان مشترک مردم خوزستان با استان‌های میسان و بصره عراق، ظرفیت عظیمی در حوزه گردشگری سلامت پیش روی ما وجود دارد که متاسفانه تاکنون از این امکان نتوانستیم بهره‌برداری لازم و کافی را داشته باشیم. مشکلاتی مانند ساماندهی شرکت‌های فعال در این حوزه وجود دارد که باید هرچه سریع‌تر برطرف شود. عمده مشکل ما در مرحله ورود گردشگران سلامت به کشور است که دلال‌بازی و بی‌نظمی در ورود آن‌ها آغاز می‌شود.

او تصریح می‌کند: در سال‌های گذشته بحث امضای تفاهم‌نامه‌ای با عراق وجود داشت، اما هند از طریق لابی دولتی با عراق قرارداد بست و ما این فرصت را از دست دادیم. در حال حاضر نیز به دلیل اینکه برخی شرکت‌هایی که در این کار فعالیت می‌کنند با برخی بیمارستان‌ها ارتباط برقرار کرده‌اند، اگر مشکلی برای بیمار عراقی در استان به وجود بیاید، سازوکار قانونی برای اعاده حق آن‌ها وجود ندارد.

مروری بر ظرفیت گردشگری سلامت در استان خوزستان

«۱۱ بیمارستان در استان خوزستان وجود دارد که گواهینامه پذیرش بیمار بین‌المللی را از وزارت بهداشت دریافت کرده‌اند و نام همه آن‌ها در وب‌سایت سفارتخانه‌های ایران در سراسر دنیا قابل‌مشاهده است. اکنون در بیمارستان‌های خوزستان، بیمارانی از کشورهای کانادا و آمریکا وجود دارند که نشان‌دهنده افزایش کیفیت کار درمانی در این استان است.»

اینها بخشی از گفته‌های حق پرست، مدیر گردشگری سلامت دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز است که به ظرفیت‌های گردشگری سلامت در استان خوزستان اشاره دارد.

به گفته او، بیمارستان مهر سال ۹۶ حدود ۳۰۰ بیمار خارجی پذیرش داشته که این تعداد امروز به بیش از هزار بیمار خارجی رسیده است. همچنین سایر بیمارستان‌ها و درمانگاه‌های استان سالانه ۲۰ تا ۲۵ هزار بیمار بین‌المللی را به‌صورت سرپایی درمان می‌کنند.

مشکلات پیش‌روی صنعت گردشگری سلامت خوزستان

بر اساس آمارهای رسمی، سالانه بین ۲۰۰ تا ۲۵۰ هزار نفر از مرزهای خوزستان با عراق به منظور درمان به ایران سفر می‌کنند، ولی فقط ۱۰ تا ۱۵ درصد آن‌ها به مراکز درمانی خوزستان می‌روند و اغلب آنها، استان‌های دیگر ایران را برای درمان انتخاب می‌کنند و در خوزستان ماندگار نمی‌شوند.

غلام شجاعی، معاون گردشگری اداره کل میراث فرهنگی خوزستان هم با اشاره به ظرفیت گردشگری سلامت در استان خوزستان و مشکلات پیش روی این صنعت یادآور می‌شود: اکنون سه شرکت در حوزه گردشگری سلامت در خوزستان فعال هستند، اما تاکنون قوی عمل نکردند. از سوی دیگر، ما باید یک‌قدم جلوتر از واسطه‌ها باشیم، زیرا هم‌اکنون واسطه‌ها و دلالان در بدو ورود گردشگران به کشور با آن‌ها همراهی کرده و مسیر سفر را برای گردشگران تعیین می‌کنند.

او با اشاره به یکی دیگر از راه‌حل‌های رفع مشکلات گردشگری سلامت در استان خوزستان، یادآور می‌شود: باید شرکت‌های دارای مجوز بتوانند در پایانه‌ها مستقر شوند و زیرساخت‌هایی را در مرز ایجاد کنند تا بتوانند در بدو ورود، افراد را جذب کرده و مانع از قرار گرفتن گردشگران در تور دلالان شوند.

راهکارهای جذب توریست سلامت در استان خوزستان

هم اکنون کشور ترکیه مشغول ساخت یک بیمارستان پیشرفته در حدود ۷۰ کیلومتری بصره است که اتمام این پروژه می‌تواند درآمدهای صنعت گردشگری سلامت در استان خوزستان را به خطر بیندازد.

محمد قاسم جانی، فعال گردشگری سلامت در استان خوزستان نیز توضیح می‌دهد: ما سال‌ها برای ساخت بیمارستان‌های مجهز در نزدیکی مرز و حوالی شهر بصره وقت داشتیم، اما این فرصت را از دست دادیم. حالا در این شرایط، ترکیه دست به کار شده است و می‌خواهد جایگاه نخست را در جذب گردشگران سلامت این منطقه داشته باشد. درواقع به دلیل کم‌کاری ما در این منطقه است که کشور ترکیه به این هدف اقتصادی خواهد رسید.

او با اشاره به ظرفیت گردشگری سلامت در استان خوزستان و راه حل رفع مشکلات پیش روی آن، خاطرنشان می‌کند: مبادی ورودی که گردشگران عراقی وارد خوزستان می‌شوند، نقطه جغرافیایی بسیار مهمی است که اگر بتوانیم در همین نقطه، گردشگران سلامت را جذب کنیم و برای ساماندهی آنها تلاش کنیم، آنگاه موفق می‌شویم که درآمد گردشگری سلامت استان خوزستان را افزایش دهیم، اما وقتی بیمار عراقی از پایانه‌های مرزی عبور می‌کند و وارد شهرهای استان خوزستان می‌شود، آن وقت است که دلالان دست به کار می‌شوند و یا بیمار را به مراکز درمانی بی کیفیت ارجاع می‌دهند و یا اینکه بیمار عراقی تصمیم می‌گیرد که دیگر کلان‌شهرهای شناخته شده کشورمان را برای درمان انتخاب کند.

با توجه به کاهش ارزش پول ملی ایران و افزایش رغبت عراقی‌ها برای سفر به کشور ما، می‌توان در صورت مدیریت علمی در پایانه‌های مرزی در مسیری گام برداشت که استان خوزستان بتواند سهم بسیار بیشتری از توریست‌های سلامت عراقی داشته باشد؛ در آن صورت قطعا هم میزان درآمدزایی نظام سلامت در این استان دگرگون می‌شود و هم شاخص‌های اقتصادی خوزستان، شاهد تحول شگرفی خواهد بود.

گزارش: امین جلالوند