خوزتوریسم

با حضور ضرغامی؛

۸ نفر از مفاخر میراث‌فرهنگی تجلیل شدند

۸ تن از پیشکسوتان حوزه میراث‌فرهنگی در سومین نکوداشت مفاخر میراث‌فرهنگی به پاس سال‌ها خدمت در این عرصه مورد تقدیر قرار گرفتند.

به گزارش میراث آریا، در سومین مراسم نکوداشت مفاخر میراث‌فرهنگی که امشب پنجشنبه ۳۱ خرداد ۱۴۰۳ در سالن آمفی تئاتر وزارت میراث‌فرهنگی برگزار شد، هشت نفر از مفاخر حوزه میراث فرهنگی تجلیل شدند.

این سومین بار است که از مفاخر و پیشکسوتان حوزه مرمت، میراث فرهنگی، باستان شناسی و… تجلیل می‌شود.

قائم مقام وزیر و معاون میراث‌فرهنگی کشور گفت: برگزاری مراسم تجلیل از چهره‌های ماندگار میراث‌فرهنگی در حقیقت تجلیل و تکریم از مقام انسانیت است.

، علی دارابی گفت یاد و خاطره شهید سید ابراهیم رئیسی را گرامی‌ می‌داریم. شهید رئیسی براستی حامی بزرگ میراث‌فرهنگی بود و بسیاری از برنامه‌های انجام شده این حوزه مرهون پشتیبانی‌ها و تلاش‌های این شهید بزرگ بود.

او افزود: از خانواده بزرگ میراث‌فرهنگی و همچنین از آقای مهندس ضرغامی برای حمایت‌ها در برگزاری سه دوره همایش تجلیل از چهره‌های ماندگار حوزه میراث‌فرهنگی کمال تشکر را دارم. انصافا بسیاری از اقدامات مثبت و ماندگار حوزه میراث‌فرهنگی در دولت سیزدهم مرهون تلاش‌های مهندس ضرغامی است و اقدامات و کارهای بزرگی که در دولت سیزدهم در حوزه میراث‌فرهنگی انجام شده را مهندس ضرغامی حمایت، برنامه‌ریزی و اجرا کرده است.

دارابی در ادامه صحبت‌های خود با طرح این سوال که چرا باید همایش تجلیل از چهره‌های ماندگار را برگزار کنیم؟ اضافه کرد: اول این که برگزاری این همایش، تجلیل و تکریم مقام انسانیت است چرا که انسان تنها موجودی است که تاج خلیفه‌الله را بر سر دارد. انسان را نسخه کامل می‌دانند که مظهر اسما و صفات باری تعالی است.

دارابی ادامه داد: متفکر و فیلسوف بزرگ علامه مطهری و نیز بزرگانی چون حافظ، فردوسی و سعدی درباره انسان و مقام انسانیت صحبت‌های بسیار نیکویی را ارائه داده‌اند.

قائم مقام وزیر میراث‌فرهنگی یادآور شد: دوم این که اگر ایران بزرگ را دوست داریم برای این است که فرهنگ و تاریخ و تمدن دارد و در جای جای این سرزمین میراث‌فرهنگی ملموس و ناملموس به چشم می‌آید و از این رو است که ایران حرفی برای گفتن دارد. ابن خلدون نیز می‌گوید که همه فقها ایرانی بودند.همین شاهنامه از تداوم تاریخی ایران با صدای بلند سخن می‌گوید، بنابراین قدرشناسی از چهره‌های پیشکسوت و ماندگار کمترین کاری است که باید برای حفظ هویت تاریخی و فرهنگ، هنر و تمدن این سرزمین انجام داد.

معاون میراث‌فرهنگی کشور افزود: معرفی الگوها و اسوه‌ها، تکمیل زنجیره استادی و شاگردی و ... از دیگر اهداف برگزاری چنین همایش‌هایی است. جامعه‌ای که قدردان سرمایه‌های بزرگ خود باشد نشان‌دهنده این است که قدردان هویت تاریخی خود است.

دارابی سپس به مهمترین دستاوردهای دولت سیزدهم در حوزه میراث‌فرهنگی اشاره و خاطرنشان کرد: ارتقای جایگاه ایران از هفتم به پنجم، برگزاری دو دوره جشنواره ملی تولیدات چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی، سامان‌دهی و تهیه جایگاه شغلی هزار نفر از هنرمندان، برپایی نمایشگاه‌های موزه‌ای در راستای دیپلماسی فرهنگی، ایجاد ۶۵ موزه جدید، جذب نخبگان در گارگروه‌های مختلف معاونت میراث‌فرهنگی از جمله اقدامات مهم این حوزه در دولت سیزدهم است.

رونمایی از تمبر یادبود شهید رئیسی

در بخش دیگری از مراسم سومین دوره نکوداشت چهره های ماندگار میراث فرهنگی ایران از استاد ذوالفقار بیتانه هنرمند نوازنده دوتار و سازنده سازهای سنتی و میراث دار موسیقی خراسان که در فروردین سال جاری درگذشت، تجلیل شد.

در ادامه از قطعه «سپاس فرزندم» توسط حسام الدین سراج رونمایی شد.

رونمایی از تمبر یادبود شهید رئیسی با حضور مهندس ضرغامی، دارابی و برادر شهید رئیسی و همچنین خانه چهره های ماندگار به همت وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی از دیگر بخش های این مراسم بود

زنده یاد دکتر صادق ملک شهمیرزادی (باستان شناس)، دکتر عبدالمجید ارفعی (پژوهشگر و متخصص زبانهای باستانی)، دکتر احمد جلالی (سفیر پیشین ایران در یونسکو و عضو هیئت‌علمی دانشگاه علامه طباطبایی)، دکتر فخری دانشپور پرور (باستان شناس)، دکتر مهدی رهبر (باستان‌شناس، پژوهشگر، حفاظت‌گر آثار تاریخی)، دکتر محمدمنصور فلامکی (پیشکسوت مرمت و آموزش معماری)، مهندس احمد منتظر (مرمت‌گر آثار و اشیای تاریخی) و مهندس بهروز وجدانی (پژوهشگر موسیقی و پیشکسوت میراث فرهنگی) از جمله افرادی بودند که تجلیل شدند

قائم‌مقام وزیر و معاون میراث فرهنگی اعلام کرد:

رونمایی از تمبر «شهید جمهور» و قطعه «سپاس فرزندم» در سومین نکوداشت چهره‌های ماندگار میراث فرهنگی ایران

قائم‌مقام وزیر و معاون میراث فرهنگی کشور گفت: سومین دوره نکوداشت چهره‌های ماندگار میراث فرهنگی ایران، پنجشنبه ۳۱ خرداد برگزار می‌شود. در این مراسم، تمبر یادبود رئیس‌جمهور شهید، رونمایی خواهد شد.

به گزارش میراث آریا، علی دارابی،‌ قائم‌مقام وزیر و معاون میراث فرهنگی کشور گفت: سومین دوره نکوداشت چهره‌های ماندگار میراث فرهنگی ایران با حضور سیدعزت الله ضرغامی وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، پنجشنبه ۳۱ خرداد برگزار می‌شود.

او افزود: هدف از این رویداد، تکریم و تجلیل از سرآمدان و پیشکسوتان میراث فرهنگی کشور و قدردانی از خدمات علمی و پژوهشی آنان است که طی آن، ۸ تن از مشاهیر و مفاخر تجلیل می‌شوند. در ادوار پیشین، ۲۲ استاد و پیشکسوت حوزه میراث فرهنگی تجلیل شده بودند.

به گفته دارابی؛ در این مراسم به منظور گرامیداشت یاد و خاطره آیت‌الله رئیسی به عنوان حامی جدی میراث فرهنگی، تمبر یادبود «شهید جمهور» رونمایی و به صورت رسمی ابطال می‌شود.

قائم‌مقام وزیر و معاون میراث فرهنگی ادامه داد: همچنین در بخشی از این مراسم، تارنمای «خانه چهره‌های ماندگار»‌ با عضویت ۳۰ تن از مفاخر، رونمایی می‌شود. رونمایی بیش از ۳۰ جلد از تألیفات حوزه معرفی و آموزش معاونت میراث فرهنگی تحت عنوان «ارتقاء ‌سواد میراثی» از دیگر بخش‌های این مراسم است.

او خاطرنشان کرد: تاریخ شفاهی نزدیک به ۳۰ چهره پیشکسوت میراث فرهنگی ضبط و ثبت شده است که نسخه مصور و مکتوب آن در سومین دوره نکوداشت چهره‌های ماندگار میراث فرهنگی رونمایی خواهد شد.

دارابی در خاتمه اظهار کرد: رونمایی از قطعه موسیقایی «سپاس فرزندم» با شعری از استاد ساعد باقری و هنرنمایی دکتر حسام‌الدین سراج و گروه «بیدل»، یکی دیگر از بخش‌های مهم این مراسم است. این قطعه متضمن گفت‌وگوی ایران با فرزندانش بوده و در تجلیل از چهره‌های ماندگار میراث فرهنگی و تمدنی ایران ساخته شده است

در راستای ثبت پرونده شهر ملی گلیم بافی:

المان گلیم ایذه رونمایی شد

به مناسبت هفته صنایع دستی از المان گلیم ایذه با حضور هنرمندان، صنعتگران و فعالان این حوزه رونمایی شد.

به گزارش ایلنا از خوزستان، با حضور شکرالله قاسمی معاون صنایع دستی، داریوش برات وند فرمانده بسیج اداره کل میراث فرهنگی خوزستان، حسن نبوتی فرماندار، مجاهد شیخ شهردار، علی رضا خسروی رئیس کمیسیون فرهنگی شورای شهر، فاطمه مرادی عضو شورای شهر، کورش هاشمی رئیس اداره میراث فرهنگی، مهدی فرجی مدیر پایگاه میراث فرهنگی آیاپیر ایذه، عباس رحیمی مشاور و مجری شهر ملی گلیم بافی ایذه، پوران محمدی طراح و مجری المان گلیم، هنرمندان، صنعتگران و برخی از روئسای ادارات رونمایی شد.

در این مراسم که در ورودی شهر ایذه « میدان ولایت»، ابتدای بلوار شهید علیمردان خان بختیاری برگزار شد، علی رضا خسروی رئیس کمیسیون فرهنگی شورای شهر ضمن تبریک به تمامی هنرمندان و فعالان حوزه صنایع دستی و تلاش‌های انجام شده در راستای ثبت پرونده شهر ملی گلیم بافی ایذه گفت: کمیسیون فرهنگی شورای شهر ایذه با شناخت کامل از داشته‌ها و قابلیت‌های تاریخی و فرهنگی موجود، همواره و از آغاز، مسیر و هدف نهایی خود را در رضایت‌مندی عمومی، ایجاد فرصت‌های سرمایه‌گذاری، میراث فرهنگی، ارتقای گردشگری و توسعه صنایع دستی ترسیم کرده وامیدوارانه این راه را تا حصول به نتایج مثبت نهایی ادامه خواهد داد.

او افزود: در کنار پرونده ثبت جهانی ایذه، پرونده شهر ملی گلیم ایذه یکی دیگر از اولویت‌های ما در مجموعه شهرداری و شورای شهر است و با توجه به رشد این صنعت-هنر خانواده محور در شهر ایذه، ‌امیدواریم در آینده‌ای نزدیک شاهد تأسیس کارگاه‌های بیشتر و ورود افراد تازه‌تری در این حوزه باشیم که همین اتفاق می‌تواند زمینه ساز فرضت‌های اشتغال بیشتری برای بانوان مستعد و دیگر اعضای خانواده باشد.

رئیس کمیسیون فرهنگی شهر ایذه با اشاره به نامگذاری شعار سال توسط مقام معظم رهبری و تأکید بر موضوع جهش تولید با مشارکت مردم، تصریح کرد: صنعتگران و هنرمندان ایذه‌ای این موضوع را به خوبی درک کرده‌اند که مجموعه شورای شهر و شهرداری ایذه در راستای تحقق شعار سال از هیچ کوششی فروگذار نخواهد بود و این وعده را در همین جا خواهیم داد که بزودی با نهایی شدن پرونده شهر ملی گلیم بافی ایذه، تلاش‌های تازه‌تری را برای جهانی شدن گلیم ایذه به کار خواهیم بست.

در ادامه مجاهد شیخ شهردار ایذه نیز ضمن قدردانی از حضور شکرالله قاسمی معاون صنایع دستی خوزستان و سفرامیدوارکننده مریم جلالی معاون صنایع دستی و هنرهای سنتی کشور در سال گذشته به ایذه گفت: حضور وزیر کشور و معاون صنایع دستی وزارت میراث فرهنگی به ایذه نشان داد که رئیس جمهور شهید با نگاه پدرانه‌ای مسائل و مشکلات ایذه را رصد می‌کرده و در صدد رفع آن‌ها بوده، پس‌امیدواریم روند این پیگیری‌ها در دولت آینده نیز ادامه داشته باشد، چرا که ایذه قابلیت‌های تاریخی، فرهنگی و هنری بسیاری دارد و اگر فرصت بروز خلاقیت به عرصه‌های مختلف اجتماعی و فرهنگی این شهر داده شود، از ایذه بیشتر شنیده و خواهید دید.

او گفت: نگاه ما در شهرداری و شورای شهر ایذه مانند معاونت صنایع دستی و هنرهای سنتی کشور تأکید بر فعالیت‌های خانواده محور است که در همین راستا تلاش خواهیم کرد تا با کمک به صنعتگران و هنرمندان در تولید دست ساخته‌های خلاقانه، گلیم ایذه را بیش از هر زمان دیگری در بازارهای داخلی و خارجی معرفی کنیم.

در پایان این مراسم رونمایی، شهردار ایذه با اهدای لوح سپاس و هدایای نقدی از فعالان صنعت-هنر گلیم در ایذه قدردانی کرد.

منبع:ایلنا

منطقه گاومیش آباد در اهواز

منطقه گاومیش آباد در اهواز

مجتبی گهستونی:

يكي از جاذبه هايي كه هر گردشگري وقتي به خوزستان سفر مي كند و دلش مي خواهد مشاهده كند، «لب كارون» و «شب هاي لب شط» است. در كنار همين لب كارون هم جاذبه هاي ديگري وجود دارد كه به جذابيت سفر اضافه مي كند. البته كه جنوبي ها به رودخانه، «شط» مي گويند. گردشگري كه عينك ريبون زده كنار «پل سفيد» عكسي به يادگار مي گيرد، گروهي هم در بلم هاي درون شط عكس دسته جمعي خود را به يادگار مي گيرند تا در آلبوم خوش بنشيند. البته گروهي از گله داران هم وقتي كه گرم شان مي شود و مي خواهند تني به آب بزنند در كنار گله «گاوميش» خود آب تني مي كنند.گردشگران هم كه سوار بلم مي شوند، اگر شيب رودخانه را به سمت جنوب پايين بروند در رودخانه كارون بين دو محله «گلستان» و «آخرآسفالت» حيواناتي شبيه «بوفالو» مي بينند كه اسم آنها گاوميش است. حيواناتي كه متعلق ‬به ‬دسته ‬پستانداران، ‬زير ‬دسته ‬سم داران، ‬راسته ‬سم شكافتگان، ‬زير ‬راسته ‬نشخواركنندگان هستند و از پنج هزار سال پيش اهلي شده اند. شواهد ‬و ‬مداركي ‬وجود ‬دارد ‬كه ‬اين ‬نژاد ‬در ‬استان ‬لرستان ‬ايران ‬درقرن ‬نهم ‬قبل ‬از ‬ميلاد ‬پرورش ‬مي ‬يافت، ‬به ‬طوري ‬كه ‬نقش ‬۶ ‬سر ‬گاوميش ‬بر ‬روي ‬عصاي ‬برنزي ‬متعلق ‬به ‬اين ‬دوران ‬كنده ‬كاري ‬شده ‬است. ‬

گاومیش‌آباد نامش را از کسب و کار قدیمی مردم این محله دارد، پرورش گاومیش و گاومیش‌داری . بیشتر مردم این محله بزرگ، در خانه‌های خود آغل‌هایی دارند و به کار دامداری مشغول هستند. گاومیش‌آباد در حاشیه ساحل شرقی رودخانه کارون در جنوب اهواز بین پل پنجم و پل ششم و روبه‌ روی منطقه گلستان اهواز واقع است. مجاورت با آب لازمه گاومیش‌داری است و اهالی هر روز گاومیش‌هایشان را برای آب‌تنی به رودخانه کارون می‌برند. گاومیش‌آباد محله‌ای حاشیه‌ای در دل شهر اهواز است. این محله تا چند سال پیش بخشی از منطقه ۸ شهرداری اهواز بود اما با جدا شدن منطقه کوت عبدالله از اهواز و ایجاد شهرستان کارون، اکنون در این شهرستان جدید واقع است

عکس: امین نظری/ایسنا

مدیرکل میراث‌فرهنگی استان عنوان کرد:

اداره‌کل میراث‌فرهنگی خوزستان حلقه اتصال جامعه صنایع‌دستی به بدنه دولت است

مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان گفت: مجموعه اداره کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان به عنوان کرسی است که بتواند جامعه صنایع دستی و همچین جامعه گردشگری استان را به بدنه دولت اتصال دهد.

به‌گزارش میراث‌آریا، محمدحسین ارسطوزاده شامگاه دوشنبه ۲۱ خردادماه ۱۴۰۳ در آیین نکوداشت روز جهانی صنایع‌دستی و تجلیل از پیشکسوتان و هنرمندان صنایع‌دستی که در محل اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی اهواز برگزار شد، با اشاره به این‌که در استان خوزستان تنوع اقوام و اقلیم بسیاری داریم، افزود: در طول تاریخ تنوع اقوام و اقلیم باعث شده است تنوع صنایع دستی داشته باشیم.

مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان افزود: گذشتگان از صنایع بومی به عنوان وسایل زندگی استفاده می‌کردند و آمیخته شدن وسایل بومی با هنر منجر به خلق هنر صنایع‌دستی شد .

او خاطرنشان کرد: ۸۰ رشته صنایع‌دستی و دوازده‌هزار صنعتگر در سطح استان خوزستان فعال هستند.

ارسطوزاده افزود: مجموعه اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان به عنوان کرسی است که بتواند جامعه صنایع دستی و همچین جامعه گردشگری استان را به بدنه دولت اتصال دهد.

مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان با بیان این‌که برنامه‌ریزی‌های اداره‌کل میراث‌فرهنگی استان در این راستا است که صاحب کار پویا و فعال باشد، اضافه کرد: از هنرمندان و صنعتگران پشتیبانی می‌کنیم و برای انجام وظیفه و امورات باهم‌اندیشی هنرمندان به عنوان گره‌گشا به راهکار می‌رسیم و بخش عمده‌ای از کار هم‌اندیشی صنعتگران و فعالان این حوزه‌ها را پیگیری خواهیم کرد.

در ادامه رئیس کمیسیون گردشگری و کسب و کارهای وابسته اتاق بازرگانی اهواز نیز گفت: تحریم‌ها و تعهد ارزی از جمله محدودیت‌های حوزه صادرات صنایع‌دستی است که برای صادرکنندگان مانع ایجاد کرده است.

هادی شرفی درخصوص موضوع رفع تعهدات ارزی صادرکنندگان بیان کرد: این موضوع قرار بود برای صنعتگران عملی شود اما تاکنون این اتفاق نیفتاده است.

او از تنوع قومی به عنوان ظرفیتی قابل توجه یاد کرد که باید به درستی مورد استفاده قرار گیرد.

رئیس کمیسیون گردشگری و کسب و کارهای وابسته اتاق بازرگانی اهواز با اشاره به اینکه صادرات صنایع دستی از ارزش افزوده بالایی برخوردار است، ادامه داد: باید از دانش تجار برای کمک به صادرات صنایع دستی استفاده شود.

او استانداردسازی، حفظ بازارهای قدیمی، شناسایی بازارهای جدید و... را از جمله موارد مهم و کمک‌کننده در حوزه صادرات صنایع دستی بر شمرد.

شرفی در ادامه بر فراهم شدن زیرساخت‌های مناسب برای توسعه صادرات صنایع دستی که منجر به افزایش تولید می‌شود و شبکه‌سازی صنعتگران در راستای حفظ سود و نظارت دقیق بر محصولات تأکید کرد.

رییس کمیسیون گردشگری و کسب و کارهای وابسته اتاق بازرگانی اهواز استفاده از ظرفیت‌ اتاق‌های مشترک برای کمک به صنعتگران را مهم خواند و عنوان کرد: از این راه می‌توان صنایع دستی خوزستان را در بازارهای جهانی بیشتر عرضه کرد.

در پایان این آئین باحضور مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان از نسرین رحمانی، گلی کیانی‌چهارگلیچه‌زاده، مبینا داودی، سارا یوسفی، حامد جیزان، مهان روان‌فر، محدثه کایدگپ، محترم خسروی ، مریم تخطایی‌پور، آمنه کایدگپ، حدیث باقریان‌زاده، زینت ظهیرنیا، زینب راجبی آرپناهی، قدمخیر یوسفی، عبدالرحیم فروتن، مرتضی رحیمی‌لرکی، مریم عالی‌محمودی، رضا ستارنژاد، محبوبه خسروی، پروین پورمهدیان، عصمت تیرسحر، گلبناز محمدی‌حاجی‌وند، عظیمه چراغی‌گاه ،فاطمه چراغی‌گاه، طیبه کایدخورده، اشرف نظرزاده‌وناک، بیتا فتاحی‌‍قهنویه، ماهیجان کُرد، ناهید گلی، مهتاب عسگری‌پویا، فاطمه تخته در بخش صنعتگران دارای نشان ملی تجلیل شد.

همچنین در بخش پیشکسوتان و هنرمندان و فعالان حوزه صنایع‌دستی از مهدی بهروزی، غلامحسن طوبایی، اسفندیار مالک، مهر اقتدار، امین کرد، افسانه صالح‌پور، عبدالناصر چنعانی، امیر غیبی، جهان‌افروز نجونددریکوندی، رسمیه مطرودی، اردشیر دشتبان، زهرا ساکی، عباس رحیمی، عبدالحمد معظمی‌نژاد، عبدالله مکاری، زهره عباسی و شکراله قاسمی قدردانی شد.

کپوبافی؛ هنر دیرینه بانوان خوزستانی

هنر کپوبافی برخاسته از ذوق و تلاش بانوان خوزستانی است که با استفاده از برگ درخت نخل، نیزار و نخ‌های رنگی آثار زیبا و ماندگاری را خلق می‌کنند.

شغل بیشتر مردم روستای طویبه به‌دلیل وجود نخلستان‌ها و زمین‌های حاصلخیز دامداری و کشاورزی است و کبری شرفی یکی از هنرمندان و تولیدگنندگان این روستاست که توانسته با آموزش هنر کپوبافی در این روستا گامی در راستای توانمندسازی بانوان و ایجاد اشتغال بردارد.

روستای طویبه از توابع شهرستان حمیدیه در استان خوزستان قرار دارد. شغل بیشتر مردم این روستا، به‌دلیل وجود نخلستان‌ها و زمین‌های حاصلخیز دامداری و کشاورزی است. این روستا در تاریخ ۱۰ مهرماه سال ۱۳۹۹ به‌دلیل وجود طبیعت خدادادی و خاک حاصلخیز و وجود تولیدکنندگان دام و محصولات کشاورزی، به‌عنوان روستای گردشگری معرفی شد.

کبری شرفی یکی از هنرمندان و تولیدگنندگان این روستاست که به شغل کپوبافی مشغول است و توانسته با آموزش این هنر به بانوان دیگر این روستا گامی در راستای توانمندسازی بانوان و ایجاد اشتغال بردارد.

وی در گفت‌وگو با ایکنا از خوزستان گفت: سه سال است که به کار کپوبافی مشغول هستم. چون روستای ما به‌عنوان روستای گردشگری معرفی شد تصمیم گرفتم برای اینکه روستا به یک نام و اعتباری برسد و خود نیز درآمد داشته باشم، این کار را آغاز کنم. بنابراین دوره آموزشی کپوبافی را گذراندم و مدرک هم گرفتم. بعد از آن این هنر را به دختران روستا هم آموزش دادم و آنها هم کارشان را خوب یاد گرفتند و توانستند به درآمدزایی برسند.

درآمد این کار خوب است چون ابزار ارزان قیمتی دارد؛ می‌شود مواد اولیه آن را از طبیعت به دست آورد. اگر نخل داشته باشیم می‌توانیم از آن استفاده کنیم و در غیر این صورت می‌توانیم آن را به قیمت مناسبی خریداری کنیم.

تفاوت بین حصیربافی و کپوبافی این است که در کپوبافی، درون آن را با نیزارهای ریز پر می‌کنیم، اما در حصیربافی تنها از برگ درخت نخل استفاده می‌کنیم.

ما در روستای طویبه آموزشگاهی نداریم که کارهای هنری بیشتری یاد بگیریم، این در حالی که است بانوان این روستا استعدادهای زیادی دارند تا همه این هنرها را بیاموزند. مشکل دیگری که در این روستا داریم این است که به اینترنت دسترسی نداریم و نمی‌توانیم از فیلم‌های آموزشی استفاده کنیم.

ما می‌توانیم در عرصه صادرات این محصول هم وارد شویم، اما دولت باید از ما حمایت کند تا بتوانیم کارگاه راه بیندازیم و تعدادی را استخدام کرده و به درآمد بیشتر برسیم

عکس و متن: ایکنا خوزستان

انتهای پیام

چمدان عشایر که با هنر مفرش‌بافی ساخته می‌شد، این روزها حسابی غریب و ناشناخته است

«مفرش» جعبه‌ای از طرح و رنگ

گنجاندن تکنیک‌های مفرش‌بافی در واحدهای درسی دانشگاهی راهی برای حفظ نام مفرش‌بافی است

عشایر خوش ذوق و سلیقه در طول تاریخ برای تأمین مایحتاج خود ایده‌های هنری هم داشتند. مثلاً وقتی یک جعبهٔ مستطیل‌شکل که برای نگهداری یا جابه‌جایی وسایل استفاده می‌شود به عشایر می‌رسد، رنگ و شکل دیگری می‌گیرد و از یک جعبهٔ بی‌روح به یک اثر هنری تبدیل می‌شود و اسمش می‌شود «مفرش‌بافی» که حالا بیشتر به صنایع‌دستی فراموش‌شده شبیه است.

مفرش‌بافی در میان عشایر قشقایی رواج بیشتری دارد و اصل‌ونسب این هنر به ایل قشقایی می‌رسد. این دست‌بافته به‌شکل مکعب‌مستطیل و در‌دار، شبیه به صندوق و چمدان، بافته می‌شود و برای حمل لحاف و تشک یا لوازم زندگی به وقت کوچ عشایر استفاده می‌شود. حمل آن بر پشت چهارپایان نیز بسیار آسان است.

خاستگاه مفرش‌بافی

مفرش یک دست‌بافتهٔ کاربردی برای ایل عشایر قشقایی است. ایل قشقایى از ایلات بزرگ عشایر ایران محسوب مى‌شود که ییلاق آنها در فارس، اصفهان، کهگیلویه‌وبویراحمد و قشلاق آنها در فارس، بوشهر، خوزستان و کهگیلویه ‌و بویراحمد است. این ایل به بافت انواع دست‌بافته‌های عشایری از جمله قالى، گبه، گلیم، جاجیم، خورجین، چنته، مفرش و… مشهور است. درحالى‌که بخش زیادی از این ایل در روستاها و شهرهای قلمرو کوچ یکجانشین شده‌اند، گروهى نیز هنوز به زندگى کوچ‌نشینى ادامه مى‌دهند. به‌گفتهٔ «اشکان رحمانی»، استادیار گروه هنر و معماری دانشگاه شیراز، امروزه بافندگى در هر دو گروه رایج است؛ اما یکجانشین‌شده‌ها بیشتر به بافت قالى، گلیم و گبه و آن‌هم برای واسطه‌ها روی آورده‌اند.

در ایل قشقایى از قدیم هر دختری قبل از ازدواج حداقل یک جفت مفرش به‌عنوان جهیزیه برای خود مى‌بافت. انواع اسباب خانه از قبیل رختخواب، روانداز، گلیم، جاجیم و حتى لباس‌های عروس نیز در مفرش گذاشته مى‌شد

کوچ‌نشین‌ها به‌دلیل نیاز زندگى علاوه‌بر زیراندازها به بافت انواع دست‌بافته‌های محفظه‌ای مانند مفرش، چنته، توبره و خورجین نیز بسیار اهمیت مى‌دهند. مفرش‌بافى در ایران توسط ایلات شاهسون، قشقایى، افشار، کردهای جلالى، قسمت هفت‌لنگ ایل بختیاری، لرهای لرستان، اقوام کوچ‌نشین و نیمه‌کوچ‌نشین ارمنى در کشور آذربایجان، ترک و کردزبان‌های منطقهٔ آناتولى شرقى در ترکیه و آذری‌زبان‌های شهر کارس که از آذربایجان در قرن نوزدهم به آنجا کوچانده شده‌اند، بافته مى‌شود.

مختصر و مفید دربارهٔ مفرش‌بافی

فرش کلمه‌ای است عربى به‌معنى زیرانداز. این دست‌بافته در ایل بختیاری به رختخواب‌پیچ معروف است. مفرش دست‌بافتهٔ محفظه‌دار و خاص اقوام کوچ‌‌نشین است و از نظر فرم و کاربرد مشابه صندوق‌هایى است که در روستاها و شهرها کاربرد دارد. مفرش هنگامى که از اسباب و اثاثه پر مى‌شود، حالت سه‌بعدی مى‌گیرد. طول ۸۰ تا ۱۲۰ سانتی‌متر و عرض و ارتفاع ۴۰ تا ۶۰ سانتی‌متر دارد. چون این دست‌بافته‌ها را حیوانات جابه‌جا مى‌کنند، همیشه به‌صورت جفت است. مفرش‌بافی هم برای خودش تکنیک خاصی دارد. علاوه‌بر اینکه باید مقاوم باشد، نباید بر وزن مواد اولیهٔ به‌کاررفته در مفرش بیفزاید. به همین دلیل با تکنیک تخت‌بافت، بافته می‌شود. در ایل قشقایى این نوع دست‌بافته‌ها را معمولاً با تکنیک گلیم‌بافى با پود مکمل جایگزین که به زبان محلى به آن «چرخ» گفته مى‌شود، مى‌بافند. در تکنیک چرخ‌بافى طرح‌ها حداقل با دو رنگ پود متفاوت بافته مى‌شود. قرمز رنگ اصلى مفرش است و زرد، سفید، طیف‌هایی از قرمز و آبى بیشترین و رنگ‌های سبز و قهوه‌ای نسبت به دیگر رنگ‌ها کمترین کاربرد در مفرش‌بافی را دارد. از لحاظ ترکیب‌بندی نیز، همان‌طور که در دیگر دست‌بافته‌های عشایر دیده مى‌شود، تکرار رنگ در جهت افقی، عمودی و مورب است. پس از بافت مفرش، نوارهای چرمی بر لبه‌های کار دوخته می‌شود و دسته‌های چرمی روی آن نصب می‌کنند.

کاربرد مفرش در زندگی عشایر

در ایل قشقایى از قدیم هر دختری قبل از ازدواج حداقل یک جفت مفرش به‌عنوان جهیزیه برای خود مى‌بافت یا خانواده‌اش به اشخاص بافنده در آشنایان، مفرش را سفارش مى‌دادند. انواع اسباب خانه از قبیل رختخواب، روانداز، گلیم، جاجیم و حتى لباس‌های عروس نیز در مفرش گذاشته مى‌شد. در اسباب و اثاثیهٔ داخل چادر مفرش جایگاه خاصى دارد. روبه‌روی ورودی چادر کنار دیواره، هم برای تکیه دادن و هم به‌منظور جلوگیری از ورود سرما به داخل چادر مفرش‌ها به‌صورت طولى در کنار هم قرار مى‌گیرد. معمولاً زیر اسباب و اثاثیه و روی آنها رختخواب‌ها، گلیم و جاجیم‌هایى که روزانه از آنها استفاده مى‌شود، چیده می‌شود، اما داخل مفرش از رختخواب‌ها، پتو و جاجیم‌هایى پر مى‌شود که برای مهمانان نگهداری می‌شود و استفادهٔ روزانه ندارد.

روزگار سپری‌شدهٔ مفرش

تغییر سبک زندگی اول از همه دامن صنایع‌دستی را گرفت. فرقی هم نمی‌کند که در چه زمینه‌ای باشد. همین که همه‌چیز صنعتی و ماشینی شد، یعنی صنایع‌دستی به گوشه‌ای خزید. کارایی مفرش هنگام کوچ عشایر بود. در زمان کوچ حیواناتی مثل قاطر، شتر و اسب مفرش‌ها را جابه‌جا مى‌کردند، اما امروزه ماشین‌ها کار جابه‌جایى را انجام مى‌دهند و سال‌های سال است که لزوم وجود مفرش هم احساس نمی‌شود. حتی در بعضى از خانواده‌های عشایری مفرش به‌شکل تکى بافته مى‌شود و نه زوج یا همانند سابق به ابعاد و اندازه دقت نمى‌شود. در بعضى از خانواده‌های عشایر یکجانشین، این دست‌بافته را دلالان با بافته‌های ماشینى مبادله مى‌کنند. عشایر یکجانشین مفرش را با الیاف شیمیایى می‌بافند نه الیاف طبیعی؛ زیرا الیاف شیمیایی درخشنده‌تر است و به‌دلیل بید نزدن و محافظت راحت‌تر ترجیح داده می‌شود.

اشکان رحمانی، استادیار گروه هنر و معماری دانشگاه شیراز، دربارهٔ به فراموشی سپرده شدن این هنر مواردی را مطرح می‌کند. از جمله اینکه نه‌تنها نسل جوان عشایر به تکنیک مفرش‌بافی آشنا نیستند، بلکه رغبتى هم به یادگیری آن از خود نشان نمی‌دهند؛ به‌خصوص جوانانی که تحصیلات آکادمیک دارند. بافنده‌های جوان فقط به بافت قالى، گلیم و گبه مى‌پردازند و فقط در ازای دریافت دستمزد برای تولیدکننده‌ها دست به بافندگی می‌برند و این در گروه‌هایى از عشایر که در حال گذر و تغییر سبک زندگى از کوچ‌نشینى به یکجانشینى هستند، بیشتر دیده مى‌شود.

همهٔ این عوامل سبب می‌شود نقوش و تکنیک‌های بافت مفرش به‌مرور زمان به بوتهٔ فراموشى سپرده شود. پیشنهاد رحمانی برای جلوگیری از فراموش شدن مفرش‌بافی این است که پژوهش و تحقیق میدانی دربارهٔ دست‌بافته‌های عشایری انجام شود و در مراکز آموزشى و دانشگاه‌ها نیز این تکنیک‌ها به‌عنوان واحد درسى آموزش داده شود.

منبع : پیام ما

گفت‌‌وگو با «امین زاده‌ درویش»، راهنمای پردیس فرهنگی موزه‌ای «دفینه»

راهنمایان موزه؛ راویان تاریخ

یک قرن پیش که نخستین موزهٔ رسمی ایران در یکی از اتاق‌های بزرگ وزارت معارف در قسمت شمالی مدرسهٔ دارالفنون تأسیس شد، هیچ‌کس فکر نمی‌کرد موزه‌ها روزی بتوانند روایتگر داستان‌هایی از سراسر جهان باشند. این در‌حالی‌است که امروزه، بسیاری از موزه‌های ایران راوی میراث تاریخی و فرهنگی غرب تا شرق شده‌اند. «پردیس فرهنگی دفینه» در شمال تهران از جمله موزه‌های ایرانی است که آثار مهمی از هنر جهان، هنر اسلامی، گوهر و آرایه‌‌های تاریخی و پول ایران را در خود جای‌ داده است. مجموعه‌ای چهارطبقه که در آن، از تکهٔ عصای پادشاه هخامنشی تا کیف لویی ویتون ناصرالدین‌شاه، از اولین اسکناس جعلی ایران تا سنجاق‌های نذری هزارهٔ اول پیش‌ازمیلاد و حتی نقاشی‌های سالوادور دالی و پیکاسو را می‌توانید ببینید. البته جذابیت تماشای آثار هر موزه‌ای وقتی بیشتر خواهد شد که یکی از راهنمایان باذوق موزه در کنار شما باشد. امین زاده‌درویش، راهنمای بخش گوهر و آرایه‌های تاریخی در پردیس فرهنگی موزه‌ای دفینه از جمله راهنمایان موزه است که داستان‌های مربوط به هر بخش را باذوق و حوصله برای بازدیدکنندگان تعریف می‌کند. او که در رشتهٔ باستان‌شناسی تحصیل‌ کرده است و مطالعات زیادی در حوزهٔ تاریخ ایران و جهان دارد، معتقد است روایت اشیای موزه می‌تواند به جذب مخاطبان بیشتر کمک کند. خواندن تجربه‌ها و چالش‌های کار راهنمایان موزه از زبان او می‌تواند جالب باشد.

علاقه به موزه و تاریخ از کجا در شما شکل گرفت و اصلاً چطور شد که وارد این حرفه شدید؟
علاقه به موزه و تاریخ از کودکی در من شکل گرفت. درواقع، خواندن چند کتاب اسطوره‌ای و تاریخی در دورهٔ دبستان مانند شاهنامهٔ فردوسی، ایلیاد و ادیسهٔ هومر و همین‌طور دیدن یک سری فیلم‌های تاریخی باعث شد به داستان و تاریخ علاقه‌مند شوم. جذابیت این داستان‌ها و سعی بر روایت‌کردنشان برای دیگران موجب شد بیشتر به حوزهٔ تاریخ کشش پیدا کنم. اما در دورهٔ دبیرستان، من رشتهٔ تحصیلی دیگری انتخاب کردم و در دانشگاه ادامه دادم. تا اینکه از اواسط دههٔ ۸۰ احساس کردم باید به‌سمت علاقهٔ قبلی‌ام برگردم. به همین دلیل از سال ۸۷ تحصیل در رشتهٔ باستان‌شناسی را آغاز کردم و همزمان به‌خاطر علاقهٔ شخصی، راهنمای محوطه‌های تاریخی شدم. از جاهایی که در آن زمان کار کردم، می‌توان به محوطهٔ جهانی شوش، چغازنبیل، شوشتر و همچنین موزه‌های خوزستان اشاره کرد. این محوطه‌ها خیلی بصری نیستند. مثلاً در شوش شما با حجم زیادی از داستان‌ها مواجهید که مابه‌ازای بصری ندارند.

برای کار در موزه، شما باید علاقه‌مند به این حوزه باشید، مطالعهٔ مرتب و منسجم در این حوزه انجام دهید و اطلاعات خودتان را در حوزه‌های مختلف مانند باستان‌شناسی و موزه‌داری به‌روز نگه دارید

همین امر باعث شد من سبک روایتگری و روایت‌های مرتبط با اشیا را برای کار خودم انتخاب کنم. بعد از فارغ‌التحصیلی هم در یک برهه، در مجموعهٔ موزه‌های نفت مشغول به کار شدم و از آنجا که لحظه‌به‌لحظه تاریخ معاصر ما با داستان نفت گره‌ خورده، باز هم روایت‌ها بودند که برای بازدیدکننده‌ها جذابیت داشتند. پس از آن هم به موزهٔ دفینه آمدم و در این موزه هم به‌خاطر اینکه جنس و بافت اشیا بسیار متفاوت است، داستان‌ها و روایت‌های مربوط به اشیا اهمیت زیادی دارد. حالا برحسب اتفاق، من و بسیاری از دوستانم این سبک را انتخاب کردیم. اما امروزه در دنیای موزه در سراسر جهان، تأکید بر روایت و داستان‌ها است. ما در موزهٔ دفینه، مجموعاً نزدیک به سه هزار شیء داریم که حافظهٔ تصویری و شنیداری افراد نمی‌تواند تعداد زیادی از آنها را به‌خاطر بسپارد؛ بااین‌حال، همهٔ افراد، داستان‌ها را به‌خوبی به‌خاطر می‌سپارند. درواقع، این داستان‌ها هستند که ماندگارند.

گزارش کامل در ادامه نوشته

کارگاه بافندگی

ثریا موسوی کارآفرینی از اهالی ایذه است که در چندین روستا از توابع شهرستان ایذه کارگاه آموزشی قالی بافی دارد. او بیش از ده سال است که زنان سرپرست خانوار و روستایی را پس از آموزش در رشته‌های قالی بافی، تابلو فرش، گلیم فرش، گبه، گیوه و چوقا مشغول به کار کرده و از فروش این صنایع دستی و محلی به سود می‌رساند.

عکس : سید خلیل موسوی/مهر

کارگاه"میراث فرهنگی الفبای زندگی برای کودکان" در خانه سازمان های مردم نهاد خوزستان برگزار شد

کارگاه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان خوزستان با شعار"میم مثل میراث فرهنگی، الف مثل الفبای زندگی و کاف مثل کودکان"با همکاری خانه سازمان های مردم نهاد استان برگزار شد.

به گزارش خبرنگار برنا از اهواز، سید محسن حسینی امروز ضمن اعلام این خبر اظهار کرد: به ابتکار وزارت میراث فرهنگی قرار بود طی هفته گرامیداشت میراث فرهنگی کارگاه هایی تحت عنوان"میراث فرهنگی الفبای زندگی" در سراسر کشور برگزار شود که شوربختانه زمان برگزاری این کارگاه ها مصادف شد با عزای عمومی شهدای خدمت شد، در نتیجه برگزاری این کارگاه ها به شانزدهم خرداد ماه جاری موکول که الحمدلله با استقبال گرم خانواده های اهوازی مواجه شدیم.

او گفت: این برنامه کارگاهی با همکاری میان اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان و خانه سازمان های مردم نهاد استان طی روز ۱۶ خرداد ماه و به مدت سه ساعت اجرا شد، با توجه به اینکه معاونت میراث فرهنگی استان خوزستان بر آن است که در خلال تابستان نیز مبادرت به برگزاری کارگاه های آموزشی گوناگونی در رابطه با شرح وظایف سازمانی خود از جمله آموزش و ترویج میراث فرهنگی ملموس و ناملموس نماید، این کارگاه و کارگاه های قبلی مقدمه ای است برای کارگاه های تابستانه معاونت میراث فرهنگی خوزستان که قرار است با همکاری خانه سمن های استان برگزار شود.

معاون میراث فرهنگی استان خوزستان در تشریح کارگاه برگزار شده، افزود: در این کارگاه که با ابتکار و برنامه ریزی "منصور بزرگمهر" کارشناس فعال معاونت میراث خوزستان و "زاهد مهمدی" از مسوولان خانه سمن های استان برگزار شد، از سفالگر جوان اهل رامهرمز"زهرا شولی" به عنوان استاد کارگاه، گرافیست فعال حوزه میراث فرهنگی"زهرا زیلابی" به عنوان کارگاه گردان، مجری جوان برنامه های صدا و سیمای خوزستان"عاطفه تاجمیری" به عنوان مجری استفاده شد که گواهی بر عزم میراث خوزستان، خانه سمن ها و این عزیزان برای شکوفایی کودکان عزیز استان در حوزه میراث فرهنگی است.

حسینی در رابطه با اهمیت آموزش به کودکان توضیح داد: کودکان آینده سازان کشور و استان ما هستند و وظیفه ما به عنوان یک سازمان دولتی این است که در حوزه های مرتبط با میراث فرهنگی به آموزش کودکان بپردازیم تا موجبات شکوفایی ذهنی و شخصیتی آنها در حوزه میراث فرهنگی فراهم شود، زیرا آفرینش نسل های با فرهنگ و حامی میراث فرهنگی مستلزم ارایه آموزش های مربوطه در سنین پایین به کودکان است.

او ادامه داد: ما در این کارگاه تلاش کردیم تا از طریق حروف الفبا که متشکل از نمادهای بسیار ساده و قابل درک برای کودکان است، در زندگی روزمره کودکان اهوازی پنجره ای رو به سوی میراث فرهنگی بگشاییم تا نظر آنها را به جذابیت ها، فرصت ها و لذت های نهفته در بطن میراث فرهنگی منعطف کنیم. ما سعی کردیم از طریق آب و خاک یا همان گل سفالگری که به نحوی الفبای زندگی و آفرینندگی در زندگی انسان است به کودکان بیاموزیم که میراث فرهنگی نتیجه خلاقیت و آفرینندگی پیشینیان ماست. لذا ما باید این خلاقیت را نسل به نسل انتقال دهیم تا روح خلاق تاریخی در نسل های مختلف جامعه دمیده شود.

معاون میراث فرهنگی استان خوزستان در ارتباط با شعار این کارگاه بیان کرد: انتخاب شعار"میراث فرهنگی الفبای زندگی"به ابتکار وزارت میراث فرهنگی بوده ولی ما در میراث خوزستان به ابتکار"بزرگمهر" محتوای شعار مذکور را در قالب شعار"میم مثل میراث فرهنگی، الف مثل الفبای زندگی و کاف مثل کودکان"گنجاندیم تا در تداوم شعار اولیه جذابیت و خاطره انگیزی بیشتری در کودکان ایجاد کنیم،؛ با این امید که کودکان این واقعیت را درک کنند که میراث فرهنگی شامل سلسله ای از جذابیت ها و فرصت های ملموس و ناملموس است که می توانند اساس زندگی، تعامل با دیگران و تفکر قرار گیرند.

حسینی در پایان اضافه کرد: کارگاه های تابستانه معاونت میراث فرهنگی خوزستان در پایان هر هفته در خانه سمن های استان برگزار خواهد شد. این کارگاه ها شامل معرفی و آموزش میراث ملموس و ناملموس خوزستان به کودکان و نوجوانان است، در واقع، هنرمندان خوزستانی طی تابستان به صورت یک هفته در میان به آموزش میراث ملموس و ناملموس خوزستان خواهند پرداخت. برای نمونه می توان به کارگاه نمایش عروسک های محلی(۲۳ خرداد) و کارگاه ادبیات شفاهی عشایر خوزستان(۶ خرداد) که گونه ای میراث ناملموس در آنها نهفته است و همچنین، به کارگاه آشنایی با مرمت اشیاء برای کودکان(۳۰ خرداد) و کارگاه شبیه سازی کاوش باستان شناسی برای کودکان(۱۳ خرداد) که در ارتباط مستقیم با میراث ملموس هستند، اشاره نمود.

انتهای پیام/

در بزرگداشت «موزه و معلولیت» مطرح شد

تغییر نگاه موزه‌ها به افراد دارای معلیت/ احترام و کرامت ارجح است به مناسب‌سازی فیزیکی

/ کمیته آموزش راهنمایان گردشگری دسترس‌پذیر تشکیل می‌شود

رئیس ایکوم با بیان اینکه طی سال‌های اخیر نگاه موزه‌ها به موضوع افراد دارای معلولیت تغییر پیدا کرده است، اهمیت کرامت و احترام را به این اقشار مورد تاکید قرار داد.

به گزارش خبرنگار میراث‌آریا، همایش دسترس‌پذیری و آموزش گردشگری در موزه‌ها در نهمین سال گرامی‌داشت «روز موزه و معلولیت» با حضور مصطفی فاطمی مدیرکل دفتر توسعه گردشگری داخلی، احمد محیط طباطبایی رئیس ایکوم و جمعی از معلولان با همکاری انجمن فرهنگی، ورزشی و گردشگری معلولان پارس ظهر امروز ۱۳ خردادماه ۱۴۰۳ در موزه فرش ایران برگزار شد.

مصطفی فاطمی بزرگداشت روز موزه و معلولیت را تلنگری برای توجه گردشگری و موزه‌ها به این موضوع مهم عنوان کرد و افزود: در دو سالی که فعالیت میز گردشگری دسترس‌پذیر آغاز به فعالیت کرده است، تلاشمان در حیطه سیاست‌گذاری‌ تصویب مصوبه و آیین‌نامه‌های قانونی از جمله آیین‌نامه‌ مربوط به ساخت و استانداردسازی اماکن گردشگری و دستورالعمل مرتبط با سرویس‌های بهداشتی بوده است.

مدیرکل دفتر توسعه گردشگری داخلی در کنار دسترس‌پذیری فیزیکی بر اهمیت تغییر نگاه پرسنل اماکن گردشگری تاکید کرد و افزود: طی این مدت آشنایی با این موضوع در دستور کار قرار گرفت و برای جلب توجه‌ها به موضوع معلولیت دوره‌های متعددی برای پرسنل، نمایشگاه‌ها و رویدادهای فرهنگی برگزار شد.

او با اشاره به طرح چالش‌های مربوط به مناسب‌سازی بناهای تاریخی برای افراد دارای معلولیت از سوی شوراهای فنی ادامه داد: موضوع توجه به افراد دارای معلولیت در ادبیات مرمتی نیز باید ورود پیدا کند و برای نه بزرگی که در مرمت بناهای تاریخی امری ضروری است در موضوع دسترس‌پذیری راه حلی پیدا کنیم.

فاطمی تشکیل کمیته و ارائه دستورالعمل و راهکار عملی در این راستا مفید دانست.

همچنین محیط طباطبایی با بیان اینکه به دلیل اهمیت موضوع معلولان مناسب‌سازی و همراهی با عنوان شاخصی مستقل از مجموعه استانداردسازی موزه‌ها مطرح شد، به تغییر نگاه موزه‌ها به این قشر در سال‌های اخیر اشاره کرد.

رئیس ایکوم افزود: برخی موزه‌ها مانند ملی، گلستان و نیاوران برای نابینایان اقدامات مناسبی انجام داده‌اند همچنین توجه ویژه به ناشنوایان داشته‌اند.

او به ضرورت رعایت شاخص‌های فنی و علمی در ارتباط با ساماندهی فضاهای فیزیکی موزه‌ها اشاره کرد و احترام به این افراد را بر مسائل فنی و فیزیکی ارجح برشمرد و ادامه داد: انجام استانداردسازی‌ها برای سالمندان جامعه نیز کاربرد دارد و این افراد هم به راحتی می‌توانند از موزه‌ها استفاده کنند. موزه‌های در حال ساخت نیز باید موضوع افراد دارای معلولیت را مدنظر قرار دهند.

محیط طباطبایی با اشاره به اینکه در موضوع بناهای تاریخی و خانه‌های تاریخی که تبدیل به موزه می‌شوند، وظیفه اصلی حفاظت است، افزود: توسعه فناوری و پیشرفت‌های علمی از جمله VR امکانات مناسبی را در اختیار ما قرار داده‌اند که با استفاده از آنها می‌توان به افراد دارای معلولیت هرآنچه که در موزه‌ها می‌گذرد را ارائه کرد.

او با بیان اینکه در این راستا تعادل مهم است، ادامه داد: هر بنایی دستورالعمل مناسب خود را دارد که براساس آن شاخص‌ها باید با نظر کارشناسی تهیه شود.

همچنین از سوی رئیس انجمن راهنمایان گردشگری دسترس‌پذیر اعلام شد که به زودی کمیته آموزش راهنمایان تشکیل خواهد شد.

در پایان مراسم از علی خرازی (خوزستان)، اصغر ابراهیم‌زاده، حضرت قلی‌زاده، علی کرمی، مهین زورقی، ناهید فرهادنیا، سوسن مرادی، آرزو خانی، اعظم مهدی‌زاده قدردانی شد.

علی خرازی متولد سال ۱۳۵۹ و فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی‌ارشد در رشته کارآفرینی گردشگری از دانشگاه پیام‌نور ساری است. این فعال گردشگری که دبیر انجمن صنفی راهنمایان گردشگری خوزستان نیز محسوب می‌شود، فعالیت خود را به‌عنوان راهنمای بین‌المللی گردشگری با اجرای گشت‌های ورودی، از سال ۱۳۹۳ آغاز کرد.

او از سال ۱۳۹۵ ایده‌پردازی، طراحی و اجرای پاراتورهای نابینایان را در استان خوزستان آغاز کرده و در قالب کار گروهی با همراهی راهنمایان مختلف انجمن صنفی گردشگری و بخش‌های مختلف گردشگری خوزستان، تاکنون چهار پاراتور نابینایان را در سطح استان اجرا کرده است

شهر تاریخی ایذه

شهر ایذه از روزگار باستان تا امروز به نام‌های آیاپیر، مال امیر، انشان و مال‌میر خوانده شده است به عقیده برخی از محققان این شهر در هزاره سوم پیش از میلاد "آنزان" گفته می شده است. ایذه از شهرهای بختیاری‌نشین استان خوزستان است که پیشنه تاریخی آن بنابر پژوهش‌های انجام شده و وجود آثار و سنگ نوشته‌های باستانی مربوط به دوران عیلامیان است ایذه به شهر نگارکنده‌های سنگی و صخره‌ای ایران نامیده شده است.

عکس: افسانه جعفری/ایرنا

حیات وحش منطقه «چمیم»

«چمیم» یکی از روستاهای حمیدیه استان خوزستان است که در آن جا می توان شن های کویر، آب های رودخانه و درختان جنگل را در کنار هم مشاهده کرد.حیات وحش متفاوت این منطقه بسیار دیدنی و خاص و یکی از زیستگاه های گونه ارزشمند افعی شاخدار است. این جانور باشکوه که در معرض انقراض قرار گرفته بیشتر در شنزارهای خوزستان دیده می‌شود.

عکس:عرفان سامان فر / ایرنا

برنامه‌های هفته صنایع دستی اعلام شد

برنامه های هفته صنایع دستی از ۱۸ تا ۲۶ خردادماه در سراسر کشور اجرا می شود.

به گزارش میراث آریا، در آستانه هفته صنایع دستی، برنامه‌های این هفته اعلام و هر روز ۱۸ تا ۲۶ خردادماه با یک شعار رویدادهای صنایع دستی اجرا می‌شود.

بر این اساس، هفته صنایع دستی با شعار «تجدید میثاق با رئیس جمهور شهید» در شهر جهانی مشهد آغاز می‌شود. همچنین دومین روز از هفته صنایع دستی، همایش روز جهان صنایع دستی در استان تهران برگزار خواهد شد و شعار این روز «صنایع دستی، مردمی‌ترین مشارکت در جهش تولید» است.

سومین روز از این هفته، رویداد نشست شهرداران شهرهای جهانی صنایع دستی و بزرگداشت شصتمین سال تأسیس شورای جهانی صنایع دستی با شعار «صنایع دستی راوی فرهنگ در پهنه جهانی» برگزار می‌شود.

رونمایی و افتتاح پروژه‌ها یکی از دیگر برنامه‌های در نظر گرفته شده در این هفته است که ۲۱ خرداد ماه در آباده شیراز با شعار «صنایع دستی، خانواده، مولد، ‌راهبر توسعه» برگزار می‌شود.

ششمین روز هفته صنایع دستی در ورامین برگزار می‌شود، در این روز به صنایع دستی عشایری توجه می‌شود و قرار است نشستی با حضور اساتید و رؤسای دانشگاه‌ها برگزار شود و شعار در نظر گرفته شده برای این روز «صنایع دستی، سبک زندگی ایرانی با تنوع فرهنگی» است.

ملاقات با هنرمندان و صنعتگران جزء برنامه‌هایی است که در روزهای ۲۳ و ۲۳ خردادماه در قالب دو رویداد در استان‌های اصفهان و تهران با شعارهای «صنایع دستی خلاق به دست جوانان آینده ساز» و «صنایع دستی حافظ سنت، حامل ارزش‌ها» برگزار می‌شود.

ملاقات با اساتید پیشکسوت، دانشگاهیان و هنرهای سنتی و همچنین افتتاحیه نمایشگاه گلیم‌های ایرانی به میزبانی استان تهران با شعارهای «صنایع دستی همسو با محیط زیست» و «صنایع دستی همسو با محیط زیست همگام با اقتصاد پایدار» از دیگر برنامه‌های هفته صنایع دستی است.

منطقه تفریحی و گردشگری علی کله دزفول

علی کله، یک منطقه تفریحی و گردشگری در امتداد رودخانه دز در دزفول است و سد تنظیمی دزفول هم در این منطقه روی رودخانه ساخته شده است. این منطقه در همه سال پذیرای گردشگران از همه جای خوزستان است اما در فصل گرم، بیشتر محلی برای تفریح و شنای جوانان و خانواده‌ها است تا از گرمای هوا تنی به آب خنک دز بزنند.

بسیاری از کودکان دزفول هم شنا را در حاشیه همین منطقه یاد می‌گیرند هر چند مسئولان امدادی همواره نسبت به خطر غرق‌شدگی با توجه به سرعت زیاد آب و عمق رودخانه هشدار می‌دهند.

عکس :امین نظری /ایسنا

نوای "فیدوس" برای جنتلمن نفتی

نگاهی به زندگی و زمانه ی مهندس حسن کتیبه، به بهانه اکران خصوصی فیلم فیدوس

"فیدوس"؛ بوق بزرگی بود که با فشار جریان هوای فشرده، بخار آب یا گاز کار می کرد و در ابتدای شکل گیری صنعت نفت و در غیاب دستگاه"ساعت"، بصورت عمومی و در میان همه ی ساکنان شرکت - شهرهای نفتی و از سویی؛ سخت بودن آموزش مفهوم "زمانبندی کار" برای نیروی کار صنعتی جدید توسط کمپانی نفت، یک اُپراتور آموزش دیده این وظیفه را برعهده می گرفت و با در اختیار داشتن یک دستگاه ساعت دیواری دقیق در اتاق مخصوص به کار خود و در زمان مشخص، با بازکردن شیر(valve) لوله ی مسیر جریان هوای فشرده، بخار آب یا گاز (بستگی به محل نصب فیدوس)، صدای رسایی را در محیط طنین انداز می کرد.
نامگذاری اش را هندی می دانند و ریشه اش را به نی های قطور و بلندی که با دمیدن هوا در آن صدای بم و پُر طنینی تولید می شد.برای انگلیسی ها؛ الارم(Alarm) بود و در دیگر شرکت - شهر نفتی ایران، مسجد سلیمان، بختیاری ها دستگاه های مشابه "فیدوس" را؛ "شیت" همان "سوت" در گویش محاوره ای خود می نامیدند که کاربردی مشابه داشت.
سارا عابدی، کارگردان و فیلم ساز، نام "فیدوس" را برای فیلم مستند معرفی یکی از پیشکسوتان شاخص نفتی، مهندس"حسن کتیبه" انتخاب نموده است.پُرتره ای که در سال های آخر حیات این چهره ی نفتی ساخته شد و گرچه در روز اکران و رونمایی از فیلم در خردادماه۱۴۰۳ در تهران، خود مهندس حسن کتیبه رَخت از جهان خاکی بر بسته بود، اما در نبود او و همچنین نبود مستندنگاری های تصویری خوب در تاریخ شفاهی نفت، این فیلم، به نوعی طنین فیدوس طلایی "تاریخ نفت" و مرتبط ترین و منطقی ترین خروجی برای یک پروژه تاریخ شفاهی است که به همت یک بانوی فیلم ساز و همکارانش ساخته شده است.
صنعت نفت در ایران، بواسطه بیش از یک قرن فعالیت و تولید، واجد سرمایه ی انسانی قابل توجه و مهّمی است که بررسی زندگی و زمانه ی بسیاری از آنها از جهات مختلف، بسیار آموزنده و مفید است.از جمله تلاش یکساله ای که کارگردان در شناخت و توصیف شخصیت زنده یاد مهندس حسن کتیبه، پیشکسوت باصفای نفتی انجام داده است.در این فیلم در دو بخش؛ زندگی شخصی سوژه در تهران و همسفر شدن با او تا "آبادان" و تجدید خاطراتش در این شرکت - شهر نفتی مهم ایران، صحنه های دیدنی و جالب و جذابی به بیننده ارائه می شود.
حسن کتیبه، چنانچه خود در فیلم توضیح می دهد، سال۱۳۰۶ در شیراز بدنیا آمد و از چهارده سالگی از طریق یکی از جوانان همشهری اش با موضوع اشتغال در نفت و نام "آبادان" و کمپانی نفت آشنا شد.با توجه به شرایط خانوادگی و اینکه در آن مقطع در شیراز امکان ادامه ی تحصیل برایش نبود، خانه را به مقصد بندر بوشهر ترک و پس از چند روز انتظار در اسکله بوشهر تا رسیدن یک ناو انگلیسی، از طریق دریایی خود را به "آبادان" رساند.
سال۱۳۲۰ بود و در سال های پایانی جنگ جهانی دوم، مناطق مختلف ایران و از جمله آبادان در اشغال نیروهای انگلیسی.او را به همراه دیگر هم سن و سال هایش به شبانه روزی آبادان برده و برای گذراندن دوره‌ های آموزشی پایه در آموزشگاه فنی آبادانTechnical School و کارگاه کارآموزان فنی Artisan School چند سالی را سپری کرد و سپس بعنوان کارگر فنی وارد پالایشگاه شد.
در چنین فضایی و در همین شرکت - شهر و کار در پالایشگاه عظیم نفت است که شخصیت فنی و حتی شخصیت اجتماعی کتیبه به مرور شکل می گیرد و گدشت زمان و تجربه های زیسته او در آبادان را در شخصیت پُخته و با پرنسیپ او در فیلم می توان دید.
نفت همواره با نظم همراه بود!رعایت انضباط انگلیسی و وقت ‌شناسی برای مربیان انگلیسی آنها بسیار اهمیت داشت.مرحوم کتیبه، اشاره می کند که یک روز بدلیل تاخیر در صرف ناهار مورد مآخذه رئیس کارگاه که یک انگلیسی سختگیر به اسم "مستر کانن" بود قرار می گیرند و همان مآخذه باعث می شود دیگر وقت ‌شناسی و نظم نفتی را وظیفه خود بداند!
اعزام کارکنان به دوره های آموزشی حتی خارج از کشور در دستور کار کمپانی نفت نیز بود.در مرور خاطرات آقایی کتیبه متوجه می شویم که ایشان در سال 1328 در كنكور شركت نفت براي اعزام به دوره اي در خارج از كشور شركت و جزء هجده نفری بوده که از ميان هشتاد نفر برگزیده و برای دوره ی آموزشی دوساله عازم انگلستان می شوند.
سفر آقای کتیبه به آبادان، "فلاش بک" و بازگشت شخصیت اصلی فیلم به روزها و سال هایی است که در این شرکت - شهر نفتی مهم ایران و در نخستین پالایشگاه نفت خاورمیانه سپری کرده بود.حضورش در "تکنیکال اِسکول" که حالا به موزه ی کارآموزان آبادان تبدیل شده است و گشت زدن در محوطه و کلاس ها و کارگاه ها، از جمله بخش های دیدنی فیلم است.
امین زاده درویش، طراح و مدیر وقت موزه کارآموزان آبادان که در جریان سفر آقای مهندس کتیبه میزبان او در موزه کارآموزان بوده و در فیلم نیز دیالوگ هایی بین آنها رد و بدل می شود، در مورد خاطره اش از نخستین دیدار با آقای کتیبه می گوید؛ بعضی وقت ها خاطره ای در ذهن انسان حک می شود که قابل مقایسه با خاطرات دیگرش نیست.در حوزه ی تاریخ نفت و تجربه ی ملاقات و مصاحبه با پیشکسوت های صنعت نفت هم، تجربه ی ملاقات با مرحوم حسن کتیبه خاطره ای است منحصر بفرد و فراموش نشدنی.در برخورد اول به یاد جنتلمن های فیلم های هالیودی افتادم.یک پدربزرگ اتو کشیده ی خوشتیپ و به محض اولین برخورد کلامی، بسیار خوش مشرب و خوش اخلاق دیدمش.در تمام دو روزی که خدمت مهندس کتیبه در آبادان بودم، شیفته ی دانش و مهمتر از آن، منش ایشان شدم.دریایی از نگفته های صنعت نفت که تنیده به لحظه لحظه ی تاریخ معاصر ایران است.خاطرم هست در آن مقطع زمانی، سریال "در چشم باد" آقای مسعود جعفری جوزانی از تلویزیون پخش می شد و من به شوخی به آقای کتیبه گفتم؛ کاراکتر "بیژن ایرانی"(با بازی پارسا پیروزفر) در سریال، ادای شما را در می آورد.حسن کتیبه یکی از شریف ترین ایرانیان و نفتی هایی بود که من در زندگی خود دیدم و خوشحالم که با زحمت خانم عابدی و همکارانشان، این شخصیت در حافظه ی تاریخی ایرانیان ثبت و ماندگار شده است.
مهندس حسن کتیبه، انسان شریف و یک "شرکت نفتی" واقعی بود که احساس مسئولیت و قائل بودن به نظم و انضباط را در کنار مهر ورزی و شادی گستری، توامان داشت و فیلم مستند "فیدوس" در معرفی او و روش و منش انسانی اش، موفق بوده است.
پایان بندی فیلم، نقطه عطف و ویژه ی فیلم است که شیرینی اش را می گذاریم برای وقتی فیلم اکران عمومی شد و دیدید.فیلمی که به گفته ی تهیه کننده و کارگردان آن، خانم سارا عابدی، با صرف زمان زیاد در مرحله پژوهش و تحقیق و مشکلات زیاد و البته با هزینه شخصی ساخته شده و بدون شک در آرشیو مستندهای تاریخ شفاهی "صنعت" در ایران، جایگاه ویژه ای را به خود اختصاص خواهد داد.
مهندس حسن کتیبه، در بهار دو سال پیش و در سن نود و پنج سالگی درگذشت و در جلسه رونمایی از مستند پرتره ی خود حضور فیزیکی نداشت، اما تبسم و طنین صدا و خوشرویی و رقص سرخوشانه ی او بر زندگی، سالن را به تسخیر خود درآورده بود.روحش شاد و یادش گرامی باد.

نگارش :

فرشید خدادادیان
پژوهشگر تاریخ نفت و میراث صنعتی

در بزرگداشت «موزه و معلولیت» مطرح شد

تغییر نگاه موزه‌ها به افراد دارای معلولیت/ احترام و کرامت ارجح است به مناسب‌سازی فیزیکی/ کمیته آموزش راهنمایان گردشگری دسترس‌پذیر تشکیل می‌شود.

رئیس ایکوم با بیان اینکه طی سال‌های اخیر نگاه موزه‌ها به موضوع افراد دارای معلولیت تغییر پیدا کرده است، اهمیت کرامت و احترام را به این اقشار مورد تاکید قرار داد.

به گزارش خبرنگار میراث‌آریا، همایش دسترس‌پذیری و آموزش گردشگری در موزه‌ها در نهمین سال گرامی‌داشت «روز موزه و معلولیت» با حضور مصطفی فاطمی مدیرکل دفتر توسعه گردشگری داخلی، احمد محیط طباطبایی رئیس ایکوم و جمعی از معلولان با همکاری انجمن فرهنگی، ورزشی و گردشگری معلولان پارس ظهر امروز ۱۳ خردادماه ۱۴۰۳ در موزه فرش ایران برگزار شد.

مصطفی فاطمی بزرگداشت روز موزه و معلولیت را تلنگری برای توجه گردشگری و موزه‌ها به این موضوع مهم عنوان کرد و افزود: در دو سالی که فعالیت میز گردشگری دسترس‌پذیر آغاز به فعالیت کرده است، تلاشمان در حیطه سیاست‌گذاری‌ تصویب مصوبه و آیین‌نامه‌های قانونی از جمله آیین‌نامه‌ مربوط به ساخت و استانداردسازی اماکن گردشگری و دستورالعمل مرتبط با سرویس‌های بهداشتی بوده است.

مدیرکل دفتر توسعه گردشگری داخلی در کنار دسترس‌پذیری فیزیکی بر اهمیت تغییر نگاه پرسنل اماکن گردشگری تاکید کرد و افزود: طی این مدت آشنایی با این موضوع در دستور کار قرار گرفت و برای جلب توجه‌ها به موضوع معلولیت دوره‌های متعددی برای پرسنل، نمایشگاه‌ها و رویدادهای فرهنگی برگزار شد.

او با اشاره به طرح چالش‌های مربوط به مناسب‌سازی بناهای تاریخی برای افراد دارای معلولیت از سوی شوراهای فنی ادامه داد: موضوع توجه به افراد دارای معلولیت در ادبیات مرمتی نیز باید ورود پیدا کند و برای نه بزرگی که در مرمت بناهای تاریخی امری ضروری است در موضوع دسترس‌پذیری راه حلی پیدا کنیم.

فاطمی تشکیل کمیته و ارائه دستورالعمل و راهکار عملی در این راستا مفید دانست.

همچنین محیط طباطبایی با بیان اینکه به دلیل اهمیت موضوع معلولان مناسب‌سازی و همراهی با عنوان شاخصی مستقل از مجموعه استانداردسازی موزه‌ها مطرح شد، به تغییر نگاه موزه‌ها به این قشر در سال‌های اخیر اشاره کرد.

رئیس ایکوم افزود: برخی موزه‌ها مانند ملی، گلستان و نیاوران برای نابینایان اقدامات مناسبی انجام داده‌اند همچنین توجه ویژه به ناشنوایان داشته‌اند

او به ضرورت رعایت شاخص‌های فنی و علمی در ارتباط با ساماندهی فضاهای فیزیکی موزه‌ها اشاره کرد و احترام به این افراد را بر مسائل فنی و فیزیکی ارجح برشمرد و ادامه داد: انجام استانداردسازی‌ها برای سالمندان جامعه نیز کاربرد دارد و این افراد هم به راحتی می‌توانند از موزه‌ها استفاده کنند. موزه‌های در حال ساخت نیز باید موضوع افراد دارای معلولیت را مدنظر قرار دهند.

محیط طباطبایی با اشاره به اینکه در موضوع بناهای تاریخی و خانه‌های تاریخی که تبدیل به موزه می‌شوند، وظیفه اصلی حفاظت است، افزود: توسعه فناوری و پیشرفت‌های علمی از جمله VR امکانات مناسبی را در اختیار ما قرار داده‌اند که با استفاده از آنها می‌توان به افراد دارای معلولیت هرآنچه که در موزه‌ها می‌گذرد را ارائه کرد.

او با بیان اینکه در این راستا تعادل مهم است، ادامه داد: هر بنایی دستورالعمل مناسب خود را دارد که براساس آن شاخص‌ها باید با نظر کارشناسی تهیه شود.

همچنین از سوی رئیس انجمن راهنمایان گردشگری دسترس‌پذیر اعلام شد که به زودی کمیته آموزش راهنمایان تشکیل خواهد شد.

در پایان مراسم از اصغر ابراهیم‌زاده، حضرت قلی‌زاده، علی کرمی، مهین زورقی، ناهید فرهادنیا، سوسن مرادی، آرزو خانی، اعظم مهدی‌زاده قدردانی شد.

بنیاد فرهنگی ایران‌زمین شوشتر، پیوندگاه شاهنامه و هنر

به شوشتر که می‌روید شاید بیش از هر چیزی سازه‌های آبی آن، آسیاب‌ها، پل‌های ساسانی، خانه‌های قدیمی با در‌های هنرمندانه چوبی، زیست‌بوم سبز و زیبا، دشت‌های شقایق، بابونه و گل‌های داوودی در بهار و شاید هم درخت‌های تنومند کُنار و باران‌های دل‌پذیر آبان‌ماه شما را به تماشا فروببرد و افسون سازد . افزون بر این‌ها شعر، موسیقی کهن،گویش شیرین باستانی و شاهنامه هم هست . باری دیر زمانی است که به کوشش بزرگان و اقبال کم‌مانند همگان از خردسال تا کهن‌سال، شاهنامه‌خوانی و شاهنامه‌دانی در این شهر بسیار رواج دارد شوشتر به سردیس فردوسی بزرگ در ورودی شهر آراسته شده است و چندین مرکز شاهنامه‌خوانی در آن بر پا شده است .

سخن کوتاه می‌کنم و در کوششم تا یکی از این مراکز را به شما بشناسانم:

به شوشتر که می‌رسید در خیابان اصلی شهر کمی پیش از بانک ملی مرکزی و در کوچه‌ای سرپایینی که اهالی از آن به نام کوچه‌ی بانک ملی یاد می‌کنند خانه قدیمی با دربی آهنی رخ‌نمایی می‌کند، زنگ درب را می‌فشارم: چهره‌ای نژاده، خندان و گشاده‌رو با گویشی شیرین و مهربان در را می‌گشاید ایشان استاد مجید بهداری هستند از ایشان شاهنامه آموخته‌ام، بردباری و کوشش و اینکه با امکانات بسیار کم هم می‌توان کارهای فرهنگی بزرگ و ارزشمند را سامان داد .

کار بزرگ ایشان آموختن شاهنامه به خردسالان و نوجوانان است در این مرکز که انجمن فرهنگی ایران‌زمین نام دارد، یک سالن آمفی تئاتر و یک سالن کتابخانه با صدها کتاب فرهنگی و هنری به چشم می‌خورد و از آن مهم‌تر سادگی و بی‌آلایشی.

هر آدینه که ماه به پایان برسد در آن خانه نشست شاهنامه‌خوانی برپا می‌شود از هر سوی شهر بزرگان، فرهیختگان، شاهنامه‌دانان و شاهنامه‌خوانان و اساتید ادبی گرد می‌آیند و از شاهنامه و فرهنگ و آیین ایرانی می‌گویند .

فزون‌بر این همه استاد بهداری برگزارکننده نشست‌های شاهنامه در دیگر جاهای شهر و استان هم هست. گویی دل‌بستگی ایشان به شاهنامه و کوشش ایشان در راستای شکوفایی این هنر ارزنده، کرانه ندارد.

خواهم گفت که استاد و همسرشان بانو دشت بزرگی بیش از یکصد هنرجوی خردسال شاهنامه دارند و افسوس خواهم خورد که چرا دو فرزند خردسال من هم در شمار از این گروه خردسال نیستند، خردسالانی که فرداها که بیاید جوانان شاهنامه‌خوان و شاهنامه‌دان کهن شهر ما شوشتر هستند و شهر ما را به شکوه و پیشینه فرهنگی و اجتماعی گذشته خود که بخشی از تمدن پر افتخار شوش است رهنمون خواهند شد .

مجید بهداری، زاده‌ی ۱۳۵۳ خورشیدی، کار هنری را با بازیگری تیاتر در سال ۱۳۷۷ آغاز کرد. نخستین کار تیاتر را در سال ۱۳۷۸ آه، اسفندیار مغموم کارگردانی کرد و وارد وادی کارگردانی تیاتر شد و چون دل‌بستگی بسیاری به ادبیات و دل‌بستگی ویژه‌ای به شاهنامه داشت نخستین بزرگداشت شاهنامه را در سال۱۳۸۰ برگزار کرد. پس از آن انجمن ادبی آدینه را در سال ۱۳۸۴ بنیادگذاری کرد و شمار بسیاری از دوستداران به شعر وادب به جامعه معرفی شدند .

انجمن‌های فرهنگی در خوزستان؛ همکاری دربرگزاری جشنواره‌ها، بزرگداشت‌ها درسطح خوزستان و… بنیادگذاری، تشکیل خانه‌ی نقالی و شاهنامه‌خوانی خوزستان درشوشتر؛ مسوولیت کانون نقالی انجمن هنرهای نمایشی خوزستان و برگزاری کلاس‌های آموزش نقالی وشاهنامه را از سال ۱۳۸۸ از فعالیت‌های این موسسه‌ی فرهنگی است.

وی به شوند دل‌بستگی بسیار به شاهنامه بیش‌تر کارهای تیاتری که بر روی صحنه برده است برگرفته از داستان‌های شاهنامه بوده است. از آن جمله: آه اسفندیار مغموم، مرگ رویین تن، کبودان واسفندیار، نقل سیاوش، کاوه آهنگر، ضحاک ستمگر و …‌

انجمن فرهنگی ایران‌زمین همچنین سال‌هاست که آموزش اختصاصی نقالی به‌ویژه برای کودکان دارد و از سال ۱۳۸۸ آموزش هنرنقالی برای کودکان، نوجوانان و جوانان را آغاز کرد.

بهداری از سال۹۰ هم به‌گونه‌ی اختصاصی و هم به‌گونه‌‌ی همگانی (افتخاری) و برای نخستین‌بار در سطح کشور آموزش خردسال (ازسه سال) را باهمکاری بانو دشت‌گلی و دخترش یسنا بهداری در فعالیت‌های این انجمن گنجاند که خوشبختانه برآیند تاثیرگذاری در سطح کشور داشته است.

آموزش اختصاصی و عمومی نقالی، قصه‌گویی، خوانش شاهنامه بابهره‌گیری از هنر نمایش و با آرمان کشف استعدادها و توانایی اجرا روی صحنه و… روزهای فرد از سوی این انجمن در خانه‌ سبز هنرمندان برگزار می‌شود.

به‌گفته‌ی مدیر انجمن فرهنگی ایران‌زمین، با کوشش هنرجویان و خانواده‌ها افتخار‌آفرینی در اجراها چشمگیر است و تاکنون بیش از ۱۵۰ هنرجو در دوره‌های گوناگون اختصاصی، عمومی، کوتاه‌مدت و بلندمدت آموزش شرکت داشته‌اند و نزدیک ‌به ۱۰۰ هنرجو درسطح شهرستان، استان و کشور با حضور در جشنواره‌های گوناگون استانی و ملی اجرا داشته‌اند.

انجمن ایران‌زمین شوشتر ازسال ۱۳۸۳در جایی به‌نام خانه سبزهنرمندان، با همکاری و همراهی اداره ارشاد این شهر برنامه‌های گوناگون فرهنگی، هنری و نمایشی برگزار می‌کند. بخشی از این مکان به نام حمام جلودار، به ثبت میراث فرهنگی رسیده است و سال‌هاست با همکاری هنرمندان بازسازی و تجهیز شده است. انجمن ایران‌زمین برای فعالیت‌های فرهنگی و هنری از این فضا بهره می‌گیرد.

منبع: امرداد

دزفول در مشهد صاحب خیابان شد

سفیر فرهنگی و گردشگری دزفول در استان خراسان‌ رضوی گفت: نامگذاری یکی از خیابان های مشهد به نام دزفول در صحن علنی شورای اسلامی شهر مشهد به تصویب رسید.

سیدمحمد قاضی زاده روز سه شنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا ادامه داد: نامگذاری خیابانی به نام دزفول پایتخت مقاومت ایران در مشهد پایتخت مذهبی ایران اسلامی طی یک سال گذشته به طور جدی دنبال شد و سرانجام با تصویب شورای نامگذاری شورای اسلامی شهر مشهد این مهم به سرانجام رسید.

وی با اشاره به طولانی و پیچیده بودن فرآیند نامگذاری معابر و خیابان‌ها در کلان شهرها افزود: با تصویب نامگذاری یکی از خیابان‌های مشهد به نام دزفول در شورای نامگذاری مشهد، این نامگذاری روز گذشته دزر صحن علنی شورای شهر مشهد تصویب نهایی شد.

سفیر فرهنگی و گردشگری دزفول در استان خراسان‌رضوی گفت: این خیابان در نزدیکی میدان امام‌خمینی (ره) و همچنین در مسیر فرودگاه بین‌المللی شهید هاشمی‌نژاد به مرکز شهر واقع شده است.

به گزارش ایرنا، ۱۴ ماه پیش نخستین سفیر فرهنگی و گردشگری دزفول در استان خراسان رضوی با حکم شورای اسلامی شهر دزفول منصوب شد که این انتصاب زمینه گسترش ارتباط فرهنگی میان دزفول و مشهد را بیش از پیش فراهم کرده است.

به گواه آمار، دزفول تنها شهر اشغال نشده‌ای است که مورد شدیدترین حملات موشکی و بمباران هوایی و زمینی قرار گرفت اما هرگز تسلیم نشد.

رژیم بعث عراق در مدت هشت سال جنگ، ۱۷۶ موشک غول پیکر «فراگ هفت و اسکاد» به شهر دزفول شلیک کرد.

هواپیماهای دشمن ۴۸۹ بمب و راکت بر سر مردم بی‌دفاع شهر فرو ریختند و آتش بارهای عراق با شلیک پنج هزار و ۸۲۱ گلوله توپ نقاط مختلف شهر را هدف قرار دادند اما با این همه خسارت، مردم دزفول با تقدیم ۲ هزار و ۶۰۰ شهید، چهار هزار جانباز، ۴۵۲ آزاده سرافراز و ۱۴۷ مفقود و جاویدالاثر حماسه مقاومت و پایداری را در تاریخ درخشان انقلاب اسلامی ایران جاودان ساخت.

به پاس این پایداری در هفتمین سال جنگ تحمیلی، به پیشنهاد دولت وقت، دزفول به عنوان شهر نمونه مقاومت کشور معرفی و در چهارم خرداد ۱۳۶۶ لوح زرینی به مردم دزفول اعطا شد.

همچنین چهارم خرداد به نام روز مقاومت و پایداری مردم دزفول در تقویم جمهوری اسلامی نامگذاری شد.

سفیر فرهنگی و گردشگری دزفول در استان خراسان‌ رضوی گفت: نامگذاری یکی از خیابان های مشهد به نام دزفول در صحن علنی شورای اسلامی شهر مشهد به تصویب رسید.

سیدمحمد قاضی زاده روز سه شنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا ادامه داد: نامگذاری خیابانی به نام دزفول پایتخت مقاومت ایران در مشهد پایتخت مذهبی ایران اسلامی طی یک سال گذشته به طور جدی دنبال شد و سرانجام با تصویب شورای نامگذاری شورای اسلامی شهر مشهد این مهم به سرانجام رسید.

وی با اشاره به طولانی و پیچیده بودن فرآیند نامگذاری معابر و خیابان‌ها در کلان شهرها افزود: با تصویب نامگذاری یکی از خیابان‌های مشهد به نام دزفول در شورای نامگذاری مشهد، این نامگذاری روز گذشته دزر صحن علنی شورای شهر مشهد تصویب نهایی شد.

سفیر فرهنگی و گردشگری دزفول در استان خراسان‌رضوی گفت: این خیابان در نزدیکی میدان امام‌خمینی (ره) و همچنین در مسیر فرودگاه بین‌المللی شهید هاشمی‌نژاد به مرکز شهر واقع شده است.

به گزارش ایرنا، ۱۴ ماه پیش نخستین سفیر فرهنگی و گردشگری دزفول در استان خراسان رضوی با حکم شورای اسلامی شهر دزفول منصوب شد که این انتصاب زمینه گسترش ارتباط فرهنگی میان دزفول و مشهد را بیش از پیش فراهم کرده است.

به گواه آمار، دزفول تنها شهر اشغال نشده‌ای است که مورد شدیدترین حملات موشکی و بمباران هوایی و زمینی قرار گرفت اما هرگز تسلیم نشد.

رژیم بعث عراق در مدت هشت سال جنگ، ۱۷۶ موشک غول پیکر «فراگ هفت و اسکاد» به شهر دزفول شلیک کرد.

هواپیماهای دشمن ۴۸۹ بمب و راکت بر سر مردم بی‌دفاع شهر فرو ریختند و آتش بارهای عراق با شلیک پنج هزار و ۸۲۱ گلوله توپ نقاط مختلف شهر را هدف قرار دادند اما با این همه خسارت، مردم دزفول با تقدیم ۲ هزار و ۶۰۰ شهید، چهار هزار جانباز، ۴۵۲ آزاده سرافراز و ۱۴۷ مفقود و جاویدالاثر حماسه مقاومت و پایداری را در تاریخ درخشان انقلاب اسلامی ایران جاودان ساخت.

به پاس این پایداری در هفتمین سال جنگ تحمیلی، به پیشنهاد دولت وقت، دزفول به عنوان شهر نمونه مقاومت کشور معرفی و در چهارم خرداد ۱۳۶۶ لوح زرینی به مردم دزفول اعطا شد.

همچنین چهارم خرداد به نام روز مقاومت و پایداری مردم دزفول در تقویم جمهوری اسلامی نامگذاری شد.

دوره‌های آموزشی گردشگری سلامت ابلاغ شد

مدیرکل مطالعات، آموزش و برنامه‌ریزی گردشگری وزارت میراث‌ فرهنگی، گردشگری و صنایع‌ دستی از ابلاغ دوره‌های آموزشی فعالان گردشگری سلامت با هدف توانمندسازی و به‌روزرسانی نحوه فعالیت در این حوزه خبر داد.

ابوطالب قاسمی وسمه‌جانی درباره این دوره‌های آموزشی توضیح داد: دوره‌های آموزش و توانمندسازی فعالان گردشگری سلامت کشور که بر اساس سرفصل‌های به‌روز و مورد نیاز این صنعت تدوین و به استان‌ها ابلاغ شد، به عنوان یکی از سیاست‌های در اولویت وزارتخانه در دستور کار قرار گرفت.

مدیرکل مطالعات، آموزش و برنامه‌ریزی گردشگری ادامه داد: به دنبال این اقدام دو هدف پیگیری شده است؛ ساماندهی فعالان غیررسمی و غیرمجاز از طریق تقویت حلقه رسمی فعالان این بخش و نیز تقویت زنجیره و سیستم رسمی فعالان به منظور عرضه بسته‌های خدمتی رقابتمند و حرفه‌ای‌تر به گردشگران سلامت به منظور پشتیبانی از اعتبار و برند سیستم درمان، پزشکی و سلامت کشور از جمله اهداف تعیین شده به شمار می‌آیند.

قاسمی اظهار کرد: در چارچوب سیاست تعاملی و ارتباط مؤثر با دستگاه‌های فعال این بخش، این دوره‌های آموزشی با رویکرد مشارکتی و با همکاری وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و سایر ذی‌نفعان این حوزه تهیه و تدوین شده است.

او افزود: بر اساس دستورالعمل موجود مقرر شد سرفصل‌های تخصصی در حوزه فرایندهای درمان در همکاری نزدیک بین موسسات آموزشی دارای مجوز با دانشگاه‌های علوم پزشکی استان‌های قطب انجام شود.

به گفته مدیرکل مطالعات، آموزش و برنامه‌ریزی گردشگری، این دوره‌ها شامل شش سرفصل اصلی و ۳۲ درس بر اساس نیازمندی‌های فعالان این صنعت تدوین و ابلاغ شده است که در تهیه آن به الگوهای موفق بین‌المللی توجه شده است.

او یادآور شد: از اقدامات نوآورانه‌ای که در چارچوب ابلاغ این دستورالعمل به آن پرداخته شده است، توجه به نیازهای آموزشی همه ذی‌نفعان این حوزه شامل مدیران دفاتر حرفه‌ای گردشگری سلامت، مدیران آب‌های گرم درمانی، اسپاهای حلال، دهکده‌های سلامت، راهنمایان فعال در این بخش، هتل بیمارستان‌ها و مدیران IPD بیمارستان‌ها بوده است.

قاسمی گفت: امیدواریم از طریق آموزش و توانمندسازی فعالان این حوزه بتوان در مسیر ساماندهی و رشد کشور به عنوان یک مقصد رقابتمند گردشگری سلامت گام‌های اساسی برداشت تا از برکات آن به اقتصاد و گسترش دیپلماسی سلامت کشور کمک و به عنوان اقدامی پیشگیرانه مانع از مهاجرت کادر درمانی عزیز و زحمتکش کشور شود.

بازدید ۶ میلیون گردشگر خارجی از ایران در یک سال/ صعود ۶ پله‌ای ایران در رده‌بندی گردشگری

سازمان ملل از ورود حدود ۶ میلیون گردشگران خارجی به ایران در سال ۲۰۲۳ و صعود ۶ پله‌ای ایران در رده‌بندی جهانی از این نظر خبر داد.

به‌گزارش میراث‌آریا، گردشگری سازمان ملل متحد در جدیدترین گزارش خود از رشد قابل توجه ورود گردشگران خارجی به ایران در سال ۲۰۲۳ خبر داده است.

بر اساس آمار این نهاد بین‌المللی ورود گردشگران خارجی به ایران در سال ۲۰۲۳ با رشد ۴۳ درصدی نسبت به سال قبل مواجه شده است.

در این سال ۵.۹ میلیون گردشگر خارجی از ایران دیدن کرده‌اند. در سال پیش از آن جمعیت گردشگران خارجی ورودی به ایران ۴.۱ میلیون نفر اعلام شده بود.

رشد ۴۳ درصدی ورود گردشگران خارجی به ایران طی سال میلادی گذشته در حالی است که طی سال قبل از آن نیز صنعت گردشگری ایران پس از شیوع کرونا احیا شده و ورود گردشگران خارجی به ایران بیش از ۴ برابر شده بود.

در سال ۲۰۲۱ تنها ۸۸۰ هزار گردشگر خارجی به ایران سفر کرده بودند که این رقم در سال ۲۰۲۲ به ۴.۱ میلیون نفر افزایش یافته بود.

بر اساس این گزارش با افزایش ورود گردشگران خارجی به ایران رتبه ایران در جهان از این نظر نیز بهبود یافته است. ایران در سال ۲۰۲۲ در رتبه ۴۰ جهان از نظر جمعیت گردشگران خارجی ورودی به کشور قرار داشت؛ اما در سال ۲۰۲۳ با صعود ۶ پله‌ای در جایگاه ۳۴ قرار گرفته است.

بر این اساس تنها ۳۳ کشور جهان در این سال گردشگر خارجی بیشتری نسبت به ایران جذب کرده‌اند. فرانسه با جذب ۱۰۰ میلیون گردشگر خارجی در رتبه نخست جهان قرار گرفته و اسپانیا با ۸۵ میلیون نفر و آمریکا با ۶۶ میلیون نفر به ترتیب در رتبه‌های دوم و سوم از این نظر قرار گرفته‌اند.

کشورهای ایتالیا، ترکیه، مکزیک، انگلیس، آلمان، یونان و اتریش رتبه‌های چهارم تا دهم را از این نظر به خود اختصاص داده‌اند.

موزه پزشکی ‌دکتر عبدالجلیل کلانتر هرمزی در رامهرمز ثبت ملی شد

یک دوستدار میراث ‌فرهنگی از ثبت موزه پزشکی دکتر عبدالجلیل کلانترهرمزی شهرستان رامهرمز در فهرست میراث ملی خبر داد.

منصور معتمدی در گفت‌وگو با ایسنا، اظهار کرد: موزه پزشکی دکتر عبدالجلیل کلانترهرمزی با شماره ۱۴۰۲۲۵۰۰/۲۲۷۹۲ ثبت ملی شد.

او بیان کرد: این موزه با هدف نگهداری و نمایش اشیای کاری و شخصی پزشکان دوره قاجار و دوره پهلوی اول راه‌اندازی شد.

وی افزود: این موزه پزشکی دارای ویژگی‌های متمایزی است که آن را دارای اهمیت خاص فرهنگی کرده است.

معتمدی گفت: بازدید از موزه پزشکی دکتر عبدالجلیل کلانترهرمزی برای عموم مردم به صورت رایگان است.

موزه پزشکی دکتر کلانترهرمزی موزه‌ای کاملا تخصصی و پزشکی است که در شهرستان رامهرمز واقع در کوی جوی آسیاب خیابان میرنوروزی قرار دارد.

این دوستدار میراث فرهنگی گفت: در این موزه علاوه بر وسایل پزشکی برخی از پزشکان متوفی شهرستان شامل ابزار پزشکی جراحی، وسایل دندانپزشکی، ابزار ارتوپدی همچنین وسایل سنجش سختی آب، وسایل نگهداری داورهای حساس به گرما، تلمبه‌های سم‌پاشی و ضدعفونی قدیمی، یخچال نفتی، لباس‌های پزشکی اتاق عمل، تعدادی پایان‌نامه پزشکی، آسیاب‌های دستی مخصوص آسیاب کردن داروهای گیاهی، وسایل آزمایشگاهی، ترازوهای وزن و کودک، قالب‌های دندان برنجی، نمونه‌ای از انواع گیاهان داروهای گیاهی، وسایل شکسته‌بندی سنتی و ماسک‌های شیمیایی، وسایل شخصی برخی پزشکان متوفی و... نگهداری می‌شود.

دکتر عبدالجلیل کلانترهرمزی متولد ۱۳۳۷ از شهری به نام رامهرمز است. او حرفه پزشکی را از پدر خود و حمایت‌های او به ارث برده است. پدر وی کارمند شهرداری بود و در کنار آن به کشاورزی نیز می‌پرداخت، اما متاسفانه عبدالجلیل در نوجوانی و سن ۱۳ سالگی از داشتن پدر محروم شد. او اینک فوق‌تخصص جراحی پلاستیک ایران دارد. وی سال‌ها پیش در دوران دفاع مقدس‌ نامش را میان حماسه‌سازان هشت سال دفاع مقدس ماندگار کرد و امروز باز در میدانی دیگر و در عرصه‌ای دیگر به جهاد می‌پردازد و از این راه به کسب اهداف متعالی‌اش نایل می‌شود.

دکتر کلانترهرمزی در سال ۱۳۵۵ بعد از اخذ دیپلم در شهر اهواز در دانشگاه پزشکی جندی‌شاپور در رشته پزشکی تحصیل کرد و در نهایت به عنوان دانشجوی برتر از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد و در ادامه تحصیلات خود در زمینه تخصص جراحی عمومی به عنوان پزشک فعال در جبهه‌های جنگ حضور پیدا کرد و بعد از اتمام جنگ تحمیلی در سال ۱۳۶۷ در زمینه جراحی پلاستیک ادامه تحصیل داد و در سال ۱۳۷۱ با اخذ بورسیه برای ادامه تحصیلات خود به خارج کشور رفت.

دکتر کلانترهرمزی همچنین دارای است که از جمله آنها است:

کتاب پیوند پوست کتاب، کتابچه کاریکولوم آموزشی گروه جراحی پلاستیک، کتابچه راهنما و مقررات آموزشی مرکز پزشکی، کتاب بوتاکس و کاربرد آن در جراحی زیبایی صورت، راهنما و مقررات آموزشی مرکز فوق تخصصی جراحی پلاستیک، راهنمای جراحی زیبایی بینی، راهنمای جراحی جمجمه، راهنمای جراحی فک و صورت.

منبع: ایسنا

m.i.s از کجا آمد؟

يادداشتي در مورد نامگذاري مسجد سليمان

علامت اختصاري MIS نشانه مشهوري است كه براي ناميدن شهر مسجد سليمان ـ قديمي‎ترين اقليم نفتي ايران- مورد استفاده قرار مي گرفته و تا به امروز هم كما بيش استفاده مي شود.

در نخستين سال هاي كشف نفت، نام مسجدسليمان، در مكاتبات و نامه ‎نگاري‎ هاي اداري، به صورت مخفف و به اين شكل استفاده مي‎شد. كما اينكه در مكاتبات شركت نفت، حتي واژ‎گاني كوتاه‎تر از اين هم معمولاً مخفف‎سازي مي‎شد كه از جمله آنها مي‎توان به عبارت استفاده از حروف اختصاري AZ براي ناميدن شهر اهواز اشاره كرد.
اما عبارت Masjed Suliman چگونه بهMIS تبديل شده و حرف I در بين دو حرف M (حرف اول مسجد) و S (حرف اول سليمان) به چه منظور به كار رفته است؟
واقعيت اين است كه حرف I در اينجا نقش آوانگاري و حرف وصل كننده را دارد. به عبارتي متصل كننده دو بخش اسم مسجدسليمان است و نه چيز ديگر.

اگر چه شباهت اين عبارت با حروف اختصاري عبارت ديگري به نام "سيستم اطلاعات مديريت"(Management Information System) اين شبهه را به وجود آورده بود كه منظور از عبارت اختصاري MIS، اشاره به اين اصطلاح مديريتي بوده است. در واقع از آنجا كه فعاليت هاي صنعت نفت در آن سال ها در مسجد سليمان متمركز بود، براي ناميدن آن از اين عبارت تخصصي و كاربردي در علم مديريت استفاده شد. حال آن كه چنين تصوري صحيح نيست.

اين تصور تا بدانجا پيش رفت كه در برخي كتاب هاي منتشر شده در مورد نفت و مسجدسليمان نيز بازتاب يافت و پر واضح است كه اين اشتباه، صرفا از تشابه اين دو ناشي شده و در صورت تحقيق بيشتر، قابل پيشگيري بود !
جهت مستند بودن و ارائه مدرك براي عدم هم معنا بودن دو واژه MIS به معناي سيستم اطلاعات مديريت و ديگري مخفف نام مسجدسليمان، به سه سند معتبر و دقيق زير اشاره مي شود :
سند اول: پلاك نصب شده بر شير دهانه چاه F7 كه مدت ها در محل ورودي ساختمان مركزي شركت نفت انگليس (بريتانيك‎ هاوس) در لندن به نمايش عموم گذاشته شده و تصوير آن در صفحه 93 كتاب "رئيس نفت" تأليف علي يعقوبي‎نژاد به چاپ رسيده است. با دقت در اين پلاك در سطح اول آن مشاهده مي‎كنيم كه نام Masjad – I – Sulaiman حك شده است.
به عبارتي اين سند تاييد مي كند كه حرف I حرف اتصال بين دو واژه «مسجد» و «سليمان» است و مخفف‎سازيMIS نيز از اين عبارت گرفته شده است.
سند دوم: نقشه مربوط به خاورميانه در سال 1901 ميلادي است كه در كتاب تاريخ جهاني نفت (جلد اول) نوشته دانيل يرگين ترجمه غلامحسين صالح‎يار (صفحه 267) چاپ گرديده است. در اين نقشه كه به زبان انگليسي نشانه‎گذاري شده است نيز مشاهده مي‎كنيم كه مسجدسليمان با عنوان Masjad – I – Sulaiman قيد گرديده و در اين سند از واژه سيستم اطلاعات مديريت و مشابه آن خبري نيست.
سند سوم: سند سوم قابل ارائه، برگه ‎هاي حقوقي مربوط به ژوئن 1950 ميلادي است كه شركت نفت ايران و انگليس براي كاركنان صادر مي‎نموده و نمونه مذكور را در كتاب "مسجدسليمان نيم قرن چپاول" (صفحه 214) مي‎توانيم ببينيم. در بالاي اين برگ حقوقي نيز عنوان Masjad – I – Sulaiman ذكر گرديده و مشخص مي‎نمايد كه كاربرد حرف I چه بوده است.
البته ذكر اين نكته بي مناسبت نيست كه استعمال حرف I در بين اسامي دو بخشي مختص نام مسجدسليمان نبوده و حتي در جاهاي ديگر نيز به كار رفته است. كما اينكه در همان نقشه پيش گفته از كتاب تاريخ جهاني نفت نيز مي‎بينيم كه واژه «ميدان نفتون» به شكل Maidan – I – Nafton آمده است.
با استناد به اين اسناد و مدارك مطمئناً جاي شك و شبهه‎ اي در خصوص معناي واژه‎ مورد بحث باقي نمي‎ماند كه MIS مخفف نام مسجدسليمان است و هر كاربرد ديگري براي آن در خصوص مسجدسليمان نمي‎تواند صحيح باشد.

منابع

علي يعقوبي نژاد، رئيس نفت/ انتشارات يادواره كتاب/ صفحه ۹۳
دانيل يرگين: تاريخ جهاني نفت/جلد يك /ترجمه غلامحسين صالحيار/ انتشارات اطلاعات/ صفحه ۲۶۷
فرشيد خداداديان/ مسجد سليمان، نيم قرن چپاول/ انتشارات آرويج/ ص ۲۱۴

باغ موزه دفاع مقدس دزفول

به گواه آمار، دزفول تنها شهر اشغال نشده‌ای است که مورد شدیدترین حملات موشکی و بمباران هوایی و زمینی قرار گرفت اما هرگز تسلیم نشد؛ رژیم بعث عراق در مدت هشت سال جنگ، ۱۷۶ موشک غول پیکر «فراگ هفت و اسکاد» به شهر دزفول شلیک کرد.

به پاس این پایداری در هفتمین سال جنگ تحمیلی به پیشنهاد دولت وقت، دزفول به عنوان شهر نمونه مقاومت کشور معرفی و در چهارم خرداد ۱۳۶۶ لوح زرینی به مردم دزفول اعطا شد؛ همچنین چهارم خرداد به نام روز مقاومت و پایداری مردم دزفول در تقویم جمهوری اسلامی نامگذاری شد.

باغ موزه دفاع مقدس دزفول در مساحت ۱۶ هزار و ۴۲۰ متر ساخته شده و دارای موزه مسقف است که ۱۵۰ هزار سند مکتوب، ۲۳۰ هزار قطعه عکس، ۵۰ هزار دقیقه صوت و ۱۹ هزار حلقه فیلم از دوران دفاع مقدس در آن نگهداری می‌شود.

این باغ موزه همچنین دارای بخش‌هایی همچون کتابخانه تخصصی جنگ، واحد اسناد، گروه روایتگری دزفول و یادمان هشت شهید گمنام و برخی تجهیزات نظامیِ به غنیمت گرفته شده از دشمن بعثی از جمله انواع تانک، نفربر، توپ و ضدهوایی در این باغ موزه نگهداری می‌شود.

چهارم خرداد در تقویم کشورمان به نام روز دزفول و روز مقاومت و پایداری نامیده شده است

عکس:امین نظری/ایسنا است

شهید بهروز مرادی؛ خالق تابلوی وسعت خرمشهر به اندازه ایران

نام شهیدِ هنرمند بهروز مرادی در کنار شهیدان جهان آرا، بهنام محمدی و همه بچه های دلیر خرمشهر به یادمان می آورد که روزی روزگاری قرار بود خرمشهر برای ایرانی ها نباشد.

سربازان بعثی وقتی داخل خرمشهر شدند بر در و دیوار آن نوشته بودند «جئنا لنبقی» یعنی: آمدیم که بمانیم. بعید هم نبود بمانند؛ اما غیرت ایرانی آن را بر نمی‌تابید. خرمشهر مردان مردی داشت که پس از بیست ماه شهرشان، ملیت و هویت خود را از چنگال بعثی ها آزاد کرد. یکی از همین جوانان غیور و شجاع شهید بهروز مرادی بود. او با دستی قلم و با دستی آرپیجی را به سمت دشمن هدف گرفت.

همه فن حریف بود. در جبهه اسمش را شکارچی تانک گذاشتند و خطاط تابلوی معروف «به خرمشهر خوش آمدید جمعیت ۳۶ میلیون نفر» و «این شهر به خون شهدا مطهر است با وضو وارد شوید» است. صنایع دستی خوانده؛ اما عکاس، نقاش و خطاط بود. شهید هنرمند بهروز مرادی دانشجوی رشته صنایع دستی دانشگاه هنر در سال ۱۳۳۵ در خرمشهر به دنیا آمد.

جمله معروفی که عراقی ‌ها روی دیوارهای خرمشهر نوشته بودند، «جئنا لنبقی»؛ یعنی آمده ‌ایم که بمانیم. شاید خیلی ‌ها تفسیرهای گوناگونی از این جمله داشته باشند؛ شاید خیلی ‌ها هم تا امروز که این کلمه ‌ها را می ‌خوانند، ندانند عراقی ‌ها چنین جمله جسورانه ‌ای را روی دیوارهای خرمشهر نوشته بودند. اما هر چه هست، این جمله یک سند تاریخی است و پاسخی که به این جمله داده شد بسیار تاریخی ‌تر و با اراده ‌تر از آنی بود که نوشته شده بود.

وقتی نیروهای ایرانی وارد خرشهر می ‌شوند، یک فرمانده جوان خرمشهری به نام بهروز مرادی، با دیدن این دیوار نوشته فوراً دستور می ‌دهد برای حفظ این جمله یک پست نگهبانی بگذارند. او نگران بود که مبادا در آن گیرودار و هیجان ناشی از آزادی خرمشهر کسانی بیایند و بدون این که به ارزش سندی و تاریخی این جمله آگاهی داشته باشند، شعارهای دیگری روی آن بنویسند و این سند را از بین ببرند.

شهيد بهروز مرادی در آن شرایط حساس و دشوار، ارزش این دیوار نوشته را می ‌دانست و دوست داشت در آینده با سند و مدرک درباره جنگ حرف بزند و دیگران را با ارائه این اسناد از آن چه در میدان جنگ گذشته است، آگاه کند.

بهروز از روزهای ابتدایی حمله به مرزهای کشور فعالانه در جبهه ها حضور داشت. سوم خرداد و فتح خرمشهر آینه گویا و شاهد عینی از تاریخ دفاع مقدس و همچنین جهاد مظلومانه و شجاعت بی‌حد و حصر رزمندگان اسلام است. شهید مرادی جزو معدود نفراتی بود که تا آخرین لحظه در خرمشهر و در کنار جهان آرا جنگید و نامش در کنار شهیدانی چون محمد جهان آرا، احمد شوش، بهنام محمدی، امیر رفیعی، محمدرضا دشتی رسول نورانی، اکبر رنجبر، رضا دشتی، محمود ربیعی و همه بچه های خرمشهر به یادمان می آورد که روزی روزگاری قرار بود خرمشهر برای ایرانی ها نباشد.

او در مصاحبه اش می گوید: «یا جنازه ما را از اینجا می برند یا اینکه ما خرمشهر را نجات می دهیم این را از روی احساس نمی گویم بلکه چون ما مصمم هستیم این را می گویم. ما سربازانی هستیم که با اسلحه نمی جنگیم همانطور که با کوکتل مولوتوف در خرمشهر جنگیدیم.»

دست خط شهید بهروز مرادی بر پیکر زخمی خرمشهر پس از آزادی شهر از چنگال دشمن متجاوز در این عکس مشهود است. وی علاوه بر فعالیت به عنوانی نیروی رزمی و تبلیغاتی به عکاسی نیز می‌پرداخت؛ به نحوی که حدود دو هزار قطعه عکس یادگار تلاش او در تصویر مظلومیت خرمشهر و رزمندگان آن است.

او پس از آزادسازی خرمشهر کار شناسایی و تجسس پیکر مطهر شهدا را بر عهده گرفت. البته در خانواده خود سومین شهید است و پدر و برادرش نیز شهید شده اند و برادر دیگر نیز از جانبازان هشت سال دفاع مقدس است.

«سفر به چزابه» ساخته مرحوم ملاقلی پور، قسمت ششم روایت فتح و قسمت سوم مجموعه حقیقت ساخته جهاد سازندگی بر محور شخصیت شهید بهروز مرادی است. کتابهای «بهروز»، «به خرمشهر خوش آمدید» نوشته محسن مطلق و «خرمشهر پایتخت جنگ» به کوشش یاحسینی، با موضوع این شهید چاپ و به بازار عرضه شده است.

شهید سیدمرتضی آوینی در وصفش نوشته است: «جنگ اگر چه ادامه حیات معمول را برید، اما از منظری دیگر، دروازه‌ای به بهشت خاصان اولیای خویش بر ما گشود. تو گویی نبض دلیری و مرگ آگاهی است که در سنج و دمام می‌تپد. روی تابلوی ورودی شهر نوشته است: در کوچه‌های این شهر به خون شهدا آغشته است با وضو وارد شوید.

رزم‌آوران از این منظر آسمانی به جنگ می‌نگریستند، در هر وجب از این خاک شهیدی به معراج رفته است، با وضو وارد شوید. این تابلو را بر دروازه خرمشهر، شهید بهروز مرادی نگاشته است، مردی از سلاله جوانمردان. این تصویر به سال ۱۳۵۹ باز می‌گردد، چهارماه پس از آغاز جنگ تحمیلی، او تا سال ۱۳۶۷ که به شهادت رسید، پای از جبهه‌ها بیرون نگذاشت.

خانه شهید بهروز مرادی در خیابان نقدی، کنار مسجد اصفهانی‌ها قرار دارد. در این خانه سه شهید زیسته‌اند، بهروز مرادی، پدر و برادرش».

وی در بسیاری از عملیاتها شرکت فعّال داشت و رشادت ایشان شهره خاص و عام بود؛ تا سرانجام در چهارم خرداد ۶۷، چهل روز قبل از پایان جنگ تحمیلی در منطقه شلمچه به درجه رفیع شهادت نائل شد.

وصیت نامه شهید

«بسم الله الرحمن الرحیم؛ به نام الله در هم کوبنده ظلم و ستمگری، وصیت خود را چنین اغاز می‌کنم: پدر مهربانم و مادر عزیزم! اگر خداوند بزرگ جهان شهادت نصیبم کرد و مرا به طرف خود به مهمانی دعوت کرد، هیچگونه برای من گریه نکنید.

همچنین از برادران و خواهران و سایر خویشان و دوستان {می خواهم}، گریه خود را برای فرزند عزیز حسین (علی اکبر) بکنند که بعد از او کسی از مردان هاشمی برای نگهداری مادر و خواهر و عمه اش و زینب باقی نمانده بود.

مادر عزیزم! حلالم کن. پدر عزیز و برادران و خواهرانم! خویشان و دوستانم! همگی حقوق خود را حلال بکنید. برادران رزمنده ام! به خصوص روح الله رجبی اگر شهید شدم، مرا به ده خود هر چه زودتر ببرید.

پروردگارا! تو را به جان پنج تن ال عبا مرا هم هر چه زودتر دوست و معشوق خود بدان و به طرف خود به مهمانی ابدی دعوت بکن. پروردگارا! من گنهکارم تو را به جان ابا عبدالله الحسین شهید کربلا مرا هم از سربازان امام زمان (عج) بدان. پرودگارا! تو را به جان علی ابن ابوطالب و محمد ابن عبدالله مرا هم یکی از این شهدای معشوق خود.

بدان. پروردگارا! من با تمام علاقه و محبت به طرف تو رو اوردم و تو هم با بزرگی خود مرا پشیمان مکن. (والعصر ان الانسان لفی خسر الا الذین امنوا و عملوا الصالحات و تواصوا بالحق و تواصوا بالصبر) سوره مبارکه عصر والسلام.»

منبع:حیات

​​​موزه جنگ خرمشهر

مرکز فرهنگی دفاع‌ مقدس (موزه جنگ) خرمشهر، ساختمان سابق شرکت نفت خرمشهر می‌باشد که در خیابان امام‌خمینی (ره) (لب‌شط سابق) و در کنار پل شهید جهان‌آرا (پل فلزی) قرار دارد.

این ساختمان در اواخر مهر ۱۳۵۹ به اشغال دشمن درآمد که پس از آزادسازی خرمشهر به محلی برای برپایی موزه جنگ تبدیل شد.

ساختمان این موزه در سال ۱۳۰۹ ساخته شد و تا پایان جنگ به عنوان بخش اداری شرکت نفت به کار می‌رفته است.

در دوران هشت سال جنگ تحمیلی این ساختمان به عنوان محل دیدبانی نیروهای عراقی مورد استفاده قرار گرفت. با بازسازی گوشه‌ای از ساختمان اداری شرکت نفت، در سال ۷۵ این مکان به عنوان مرکز فرهنگی دفاع مقدس افتتاح شد.

این موزه دارای چهار سالن مقاومت، اشغال، آزادسازی و بازسازی خرمشهر و همچنین آثار به جامانده از سرداران شهید حماسه مقاومت خرمشهر و نیز ادوات نظامی آن دوران است.

عکس :امین نظری/ایسنا

یادگاری‌های جنگ بر تن خرمشهر

چهل و دو سال از آزادسازی خرمشهر در عملیات بزرگ بیت‌المقدس می‌گذرد. یادگاری‌های جنگ بر در و دیوارهای شهر شاهدی زنده از رشادت ها و مقاومت مردم ایران است.

عکاس:فرید حمودی