خوزتوریسم

مضیف خوزستان در مسیر جهانی شدن

در میان تعدد آثار فاخر میراث‌فرهنگی ناملموس کشورمان، فن‌آوری ساخت مضیف به پیشنهاد اداره‌کل میراث‌فرهنگی خوزستان به شایستگی در دی ماه ۱۳۹۰ در فهرست آثار ملی میراث‌فرهنگی ناملموس کشور ثبت شد و اینک این فن‌آوری در مسیر جهانی شدن قرار گرفته است.

محمدحسین ارسطوزاده، مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان در یادداشتی نوشت: آنچه جوامع، گروه‌ها و حتی برخی افراد به نام میراث‌فرهنگی ناملموس از آن نام می‌برند در واقع آداب و رسوم، مهارت‌ها و نیز وسایل، اشیا و مصنوعات دستی است که دانش آن سینه به سینه در طول تاریخ به‌عنوان بخشی از غنای فرهنگی منتقل شده است و عموم مردم برای حفظ و پاسداشت آن تلاش می‌کنند و به آن عرق می‌ورزند.

کشور ایران تاریخ و تمدن چند هزارساله دارد و به همین سبب میراث‌فرهنگی و آثار فاخری که ارزش ثبت در سطح ملی و جهانی را دارند بی‌شمار است؛ اما با رویکرد سازمان یونسکو در سال‌های اخیر، روند درخواست کشورها برای ثبت میراث‌فرهنگی ناملموس محدود شده است و هرکشور صرفاً امکان ارائه یک پرونده مستقل برای هر دو سال را دارد.

براساس روالی که در سازمان یونسکو برای فرآیند ثبت‌جهانی در نظر گرفته شده است ثبت یک اثر به معنای مالکیت یک کشور نسبت به آن میراث نیست و حتی اگر همه مردم جهان نسبت به متولد شدن آن میراث در کشوری خاص مطلع باشند بازهم به دلیل محدودیت در ثبت آثار امکان ارائه درخواست و ثبت اثر جهانی به نام کشور دیگر به‌صورت مشترک ممکن است.

جمهوری اسلامی ایران با تعداد میراث‌فرهنگی ناملموس بسیار زیاد که قابلیت ثبت‌جهانی را دارند، باید پرونده‌های متعدد خود را انفرادی ارائه کند که در این صورت باید سال‌ها در صف انتظار باشند و از آنجا که غنای فرهنگی ایران فراتر از مرزهای تعین شده امروزه است و قاعدتاً در کشورهای منطقه نیز آداب و رسوم و میراث ناملموس مشترک وجود دارد راه حل دیگر برای ثبت‌جهانی، ارائه پرونده‌های مشترک با سایر کشورها است چراکه این روش فاقد محدودیت در تعداد درخواست است.

به‌طور مثال آیین‌های نوروز اولین پرونده‌‌ای بود که جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۸۸ به یونسکو ارائه کرد که پس از تکمیل مستندات و انجام مراحل ارزیابی در نهایت با مشارکت ۱۲ کشور ایران، افغانستان، آذربایجان، هند، عراق، قزاقستان، قرقیزستان، پاکستان، تاجیکستان، ترکیه، ترکمنستان و ازبکستان این میراث ناملموس در فهرست آثار یونسکو ثبت شد

در هجدهمین نشست کمیته بین‌الدولی پاسداری از میراث‌فرهنگی ناملموس، از ایران سه پرونده برای ثبت‌جهانی بررسی شد که شامل افطار و مراسم اجتماعی ـ فرهنگی آن (مشترک با آذربایجان، ترکیه و ازبکستان)، هنر تذهیب (مشترک با آذربایجان، تاجیکستان، ترکیه و ازبکستان) و جشن سده (مشترک با تاجیکستان) بود که هر سه میراث ناملموس کشورمان جهانی شدند و مجموع آثار میراث‌فرهنگی ایران در یونسکو به ۲۴ عنصر رسید و جایگاه ایران را در میان ۱۸۲ کشور عضو این کنوانسیون، با یک رتبه ارتقا از ششم در سال ۲۰۲۲ به پنجم جهان در ۲۰۲۳ رسانید.

در میان تعدد آثار فاخر میراث‌فرهنگی ناملموس کشورمان، فن‌آوری ساخت مضیف به پیشنهاد اداره‌کل میراث‌فرهنگی خوزستان به شایستگی در دی ماه ۱۳۹۰ در فهرست آثار ملی میراث‌فرهنگی ناملموس کشور ثبت شد.

پرونده جهانی شدن مُضیف در هجدهمین جلسه کمیته بین دولتی پاسداری از میراث‌فرهنگی ناملموس آذرماه امسال توسط کشور عراق در اجلاسیه مطرح و این میراث‌فرهنگی ثبت‌جهانی شد؛ باوجود این، از آنجا که اشتراک فرهنگی زیادی میان کشور ایران و عراق وجود دارد بلافاصله پس از ارائه این پرونده مقامات حاضر در این اجلاسیه تقاضای ثبت مشترک این موضوع را مطرح کردند و به زودی مستندات لازم برای ثبت مُضیف به‌عنوان میراث‌فرهنگی ناملموس مشترک میان ایران و عراق ارائه خواهد شد.

پاسداری از مواریث فرهنگی خطه زرخیز استان خوزستان وظیفه‌ای است که بی‌شک وظیفه همه ما به‌عنوان مردم است که در این راه مسئولان و متولیان میراث نیز از هیچ کوششی دریغ نخواهند کرد.

امید است تا با همت همه میراث‌دوستان، فن‌آوری ساخت مضیف نیز در فهرست میراث‌جهانی ثبت شود و برگ زرین دیگری در حوزه میراث‌فرهنگی کشور و استان خوزستان رقم بخورد.

ایزدی عنوان کرد:

مضیف خوزستان ثبت‌جهانی می‌شود

مديركل ثبت و حریم آثار و حفظ و احیاء میراث معنوی و طبیعی وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی از تلاش گسترده وزارت میراث‌فرهنگی و اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی‌ خوزستان برای ثبت‌جهانی مُضیف خوزستان خبر داد.

علیرضا ایزدی در گفت‌وگو با خبرنگار روابط‌عمومی اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان گفت: پرونده جهانی شدن مُضیف در هجدهمین جلسه کمیته بین دولتی پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس در آذرماه ۱۴۰۲ در شهر کاسان جمهوری بوتسوانا توسط کشور عراق مطرح شد که بلافاصله با سفیر کشور عراق در این اجلاس گفتگو و موضوع ثبت‌جهانی مُضیف مردم شریف عرب خوزستان و اشتراکات فرهنگی دو کشور را در این جلسه مطرح و پیگیری کردم.

مديركل ثبت و حریم آثار و حفظ و احیاء میراث معنوی و طبیعی وزارت میراث‌فرهنگی افزود: کشور عزیزمان ایران دارای میراث غنی ملموس و ناملموس متنوعی است و هریک از این مواریث، برگ زرینی برای همه ملت فرهنگ‌دوست ایران اسلامی به‌شمار می‌آید؛ از طرفی، فرهنگ ناب مردم شریف عرب خوزستان و اهمیت به مُضیف و نیز پذیرایی و ضیافت از دیرباز جایگاه ویژه‌ای داشته و دارد و همین موضوع هم باعث شده که فن‌آوری ساخت مضیف به پیشنهاد اداره‌کل میراث‌فرهنگی خوزستان به شایستگی در دی ماه ۱۳۹۰ در فهرست آثار ملی میراث‌فرهنگی ناملموس کشور ثبت شود.

او تصریح کرد: وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی و اداره‌کل استان خوزستان تلاش‌های خود را برای ثبت‌جهانی مُضیف بصورت مشترک با کشور عراق در دستورکار خود قرار داده است و این مهم بزودی تدوین و محقق خواهد شد.

ایزدی اضافه کرد: طی روزهای گذشته، هماهنگی‌ها و پیگیری‌های لازم را با اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان و معاونت میراث‌فرهنگی استان انجام داده‌ایم و پرونده مُضیف خوزستان به‌زودی ارائه خواهد شد و شاهد برگ زرین دیگری از میراث ناملموس استان زرخیز خوزستان و میهن عزیزمان خواهیم بود.

در هجدهمین نشست کمیته بین‌الدولی پاسداری از میراث‌فرهنگی ناملموس از ایران سه پرونده برای ثبت‌جهانی بررسی شد که شامل افطار و مراسم اجتماعی ـ فرهنگی آن (مشترک با آذربایجان، ترکیه و ازبکستان)، هنر تذهیب (مشترک با آذربایجان، تاجیکستان، ترکیه و ازبکستان) و جشن سده (مشترک با تاجیکستان) بود که هرسه میراث ناملموس کشورمان جهانی شدند.

هجدهمین جلسه کمیته بین دولتی پاسداری از میراث‌فرهنگی ناملموس آذرماه ۱۴۰۲ در شهر کاسان جمهوری بوتسوانا برگزار شد.

سازه‌ای که در ایران ثبت ملی بود در عراق به ثبت جهانی رسید

«مضیف» سازه‌ای از نیِ تالاب که دی ماه ۱۳۹۰ در فهرست آثار ملی ایران قرار گرفته بود اخیرا به عنوان یکی از میراث‌های جهانی به نام کشور عراق به ثبت جهانی رسید.

قاسم آل کثیر فعال میراث فرهنگی در گفت‌وگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: در هجدهمین جلسه کمیته بین دولتی حفاظت از میراث فرهنگی ناملموس که در شهر کاسان جمهوری بوتسوانا برگزار شد، سازه «مضیف» به عنوان سازه‌ای از نی که مربوط به سبکِ زندگی تالاب نشینان جنوب ایران و عراق است به نامِ عراق در فهرست آثار جهانی قرار گرفت.

آل کثیر توضیح داد: دی ماه ۱۳۹۰ در چهارمین همایش سراسری شورای سیاست‌گذاری ثبت آثار ملی ایران که در جزیره قشم برگزار شد، ۳۲ اثر از آثار تاریخی، معنوی و طبیعی استان خوزستان از جمله فناوری ساخت مضیف به ثبت ملی رسیده بود.

وی با بیان اینکه وزارت میراث فرهنگی و اداره کل میراث فرهنگی خوزستان پرونده ثبت جهانی مضیف را در کمیسیون میراث معنوی یونسکو خالی گذاشتند، افزود: برای فعالان میراث فرهنگی خصوصاً خوزستانی‌ها بسیار نگران کننده است که در زمانی مضیف به نام کشور عراق به ثبت جهانی برسد که وزیر میراث فرهنگی، اصالتاً خوزستانی باشد و انتظار می‌رفت وزیر میراث فرهنگی اشراف و آشنایی کاملی با میراث استان و کشورش داشته باشد.

آل کثیر توضیح داد: وزیر میراث فرهنگی و اداره کل میراث فرهنگی خوزستان تا این لحظه هیچ واکنشی نسبت به این موضوع نداشتند و انتظار می‌رود مراتبِ اعتراض خود و پیگیری برای ثبتِ مضیف به عنوان میراث مشترک مردم جنوب ایران و عراق اقدامات لازم را اتخاذ کنند.

این دوستدار میراث فرهنگی افزود: مضیف یک سازه منحصر به‌فرد از جنس نی و حصیر که همان مهمانخانه معروف عشایر جنوب کشورمان است. سازه‌ای ساخته شده از نی‌های بلند مردابی. مضیف با قدمتی هفت هزار ساله، سازه‌ای به ظاهر ساده است که ساختی پیچیده دارد.

آل کثیر گفت: نام این سازه که این در سال‌های اخیر باعثِ تأثیر در رونق گردشگری خوزستان شده از کلمه ضیافت گرفته شده و به‌طور مشخص به مهمانی و پذیرایی اشاره دارد.

میراث جهانی چغازنبیل؛ ناگفته های زیگورات»

به گزارش ایسنا، پایگاه میراث جهانی چغازنبیل و هفت‌تپه با همکاری مجله گیلگمش و خانه اندیشمندان علوم انسانی در نشستی که جمعی از فعالان گردشگری و میراث فرهنگی حضور داشتند، به معرفی «میراث جهانی چغازنبیل؛ ناگفته های زیگورات» پرداختند و از ظرفیت‌های پنهان آن و همچنین کم‌توجهی‌ها و کم‌لطفی‌ها به تاریخ نخستین اثر تاریخی ایران که در یونسکو ثبت جهانی شد، سخن گفتند. همچنین این نشست بهانه‌ای بود برای معرفی کتاب «بارقه کائنات: نگاهی بر میراث جهانی چغازنبیل» تالیف کامیار عبدی، باستان‌شناس

نخستین میراث جهانی ایران؛ کم‌بازدیدترین جاذبه ایران

عاطفه رشنویی ـ مدیرپایگاه میراث جهانی چغازنبیل و هفت تپه در خوزستان ـ سخنانش را در این‌طور آغاز کرد: گله دارم که دوستانی از میراث فرهنگی در این جلسه حضور ندارند و ناگفته‌های جغازنبیل را نمی‌شنوند، چغازنبیل آنقدر راز دارد که اگر بخواهیم به آن بپردازیم شاید صد سالی طول بکشد. امیدوارم چشمان من مدیران را در این سالن ندیده باشد و آنها آمده باشند.

او ادامه داد: علاوه‌بر اینکه چغازنبیل به عنوان شهر جهانی قابل توجه است، به واسطه مصادیق تاریخی و طبیعی نیز قابل توجه است. این اثر فخر معماری و هنر آجر ایران است و اما به عنوان اولین میراث جهانی ایران، آنچنان که باید به جایگاه آن پرداخته نمی‌شود. متاسفانه چغازنبیل کم‌بازدیدکننده‌ترین میراث جهانی ایران است. با وجود تمام ویژگی‌های که دارد، اما هنوز نتونستیم از چغازنبیل برای همسایه دیوار به دیوار تا جامعه ذی‌نفعان کسب اقتصادی به‌وجود آوریم و تنها کسانی که درباره تاریخ ایران مطالعاتی دارند آن را دنبال می‌کنند. همین کمبودها باعث شد امروز با برگزاری نشست ناگفته‌های چغازنبیل برای آن کار شایسته انجام دهیم.

رشنویی بیان این‌که چغازنبیل آنقدر ظرفیت دارد و ناشناخته مانده است که می‌تواند در زندگی همه مردم ایران تحول ایجاد کند، با تاکید بر ضرورت حفاظت مردم محور در این محوطه باستانی، اظهار کرد: خوزستان در نوروز معمولا پرمسافر است، در عین حال که پرباران است، حال در آن روزها چغازنبیل تعطیل است ولی مردم انتظار دارند آن همه راه که تا چغازنبیل می‌آیند حتما آن را ببینند و وقتی می‌بینند محوطه تعطیل است عصبانی می‌شوند و واکنش نشان می‌دهند، درحالی‌که این تصمیم برای حفاظت پایدار آن اثر گرفته شده است. ما احتیاج داریم مشارکت همه‌ذی مدخلان را در حفاظت اثر داشته باشیم.

مدیر پایگاه میراث جهانی چغازنبیل همچنین به کمبود زیرساخت‌ها در این محوطه جهانی اشاره کرد و گفت: بیشتر بازدیدکنندگان با کمبود زیرساخت مواجهند. حلقه مفقوده در گردشگری به‌ویژه در خوزستان و مهم‌تر از آن در این محوطه میر اث جهانی آن است که به اندیشه مدیریت مقصد نرسیده‌ایم. همه این مسائل دست به دست هم داده‌اند تا ما نتوانیم گردشگری پایدار ایجاد کنیم.

او افزود: در چغازنبیل۶۴۰ هکتار عرصه خشت و گِل داریم که از اولیه‌ترین ملزومات نگهداری در مضیقه است. سالهاست جزو میراث جهانی است، ولی اعتبار آن جزو چالش ‌هاست.

مدیرپایگاه میراث جهانی چغازنبیل و هفت تپه، درحالی این محوطه‌های باستانی را جزو کم‌بازدیدکننده‌ترین آثار تاریخی ایران معرفی کرد و از کم‌توجهی‌ها به آن سخن گفت، که آرش نورآقایی، پژوهشگر گردشگری، ‌در تایید بی‌مهری‌ها به معرفی میراث فرهنگی ایران، الگوی موفقیت تیم فوتبال بارسلونا در اسپانیا را برای محبوب‌تر شدن تفسیر کرد.

رشنویی در پایان این سخنان اما یک خبر خوش داد و گفت: به دنبال ایجاد زیرساخت بازدید در شب چغازنبیل هستیم. اگر همه‌چیز خوب پیش برود تا قبل از نوروز شاهد بازدید غروب تا طلوع در چغازنبیل خواهیم بود.

گنجینه‌ای ناگفته از چغازنبیل

مجتبی گهستونی ـ فعال میراث فرهنگی و گردشگری خوزستان ـ درباره ‌گنجینه‌های طبیعی در منظر میراث جهانی چغازنبیل سخن گفت و اظهار کرد: میراث‌ فرهنگی تنها در محدوده شهرستان شوش نبود که موجب شد نخستین کاوش‌های باستان‌شناسی در این منطقه انجام شود، بلکه میراث طبیعی این کهن‌شهر و به‌ویژه ظرفیت‌های نهفته در آن موجب شد تا نخستین اداره محیط زیست خوزستان هم در شوش شکل بگیرد.

او افزود: به همین دلیل منطقه حفاظت شده کرخه از سال ۱۳۴۹ در مجموعه مناطق چهار گانه تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست ایران قرار گرفت. ذخایر ارزشمند جنگل ملی کرخه، در زمره مهمترین میراث طبیعی پیرامون مثلت جهانی قرار می‌گیرند. برخی از گونه‌های گیاهی این منطقه گز پده سریم، جاز، بید، لگجی، استبرق، مرغ، شبدر و جامعه غالب پوشش جنگلی را گیاه گز تشکیل می‌دهد و برخی از گونه‌های جانوری این منطقه گوزن زرد ایرانی، رودک عسل خوار، گرگ، گربه جنگلی، گراز، گربه وحشی، اردک مرمری، حواصیل زرد، لیکو خوزی، لیکو معمولی، میوه خور و... هستند. از گونه‌های خزنده منطقه حفاظت‌شده کرخه نیز می‌توان به لاک پشت برکه‌ای، لاک پشت فراتی، مار آبی، گرزه مار، مار جعفری و... اشاره کرد.

گهستونی گفت: منبع آبی منطقه رودخانه کرخه است که از وسط جنگل جریان دارد. البته نهرها و زهاب‌های اطراف نیز جزو منابع آبی منطقه به شمار می‌روند. وابستگی گاومیش به آب رودخانه و استفاده از جنگل برای گاومیش و گاو، مردم بومی را وابسته به این منطقه کرده است، به طوری که بخش عمده‌ای از درآمد اهالی از طریق بهره‌برداری از این منطقه به صورت مستقیم و غیرمستقیم به دست می‌آید. نکته مهم اینکه تا دهه ۳۰ شمسی دسته‌های ۳ تا ۵ تایی شیر ایرانی در این منطقه زندگی می‌کردند.

این فعال گردشگری، میراث طبیعی پیرامون چغازنبیل را «رخش خوزستان» توصیف کرد و افزود: مساحت منطقه حدود ۱۷۵۳۳ هکتار است. از این مقدار، مساحت پارک ملی ۴۱۰۰ هکتار است و جنگل‌های آن تنها باقی‌مانده جنگل‌های نیمه گرمسیری در کشور ایران هستند. درختان «پده» و «گز» و درختچه‌های «سریم»، «جاز»، «تمشک»، «استبرق»، «کهورک» و «لگجی»، «یونجه» و «گرامینه» بخشی از تنوع گیاهی منطقه محسوب می‌شوند. جنگل دز زیستگاه اصلی جانوران زیادی در جلگه خوزستان است که مهمترین آنها گوزن «زرد ایرانی» است که از گونه‌های نادر ایران و جهان به به‌شمار می‌رود.

گزارش کامل در ادامه نوشته

ساماندهی و مرمت کاخ اردشیر در شوش

سرپرست پایگاه میراث‌جهانی شوش گفت: فصل جدیدی از برنامه ساماندهی،حفاظت و مرمت محوطه میراث‌جهانی شوش در محدوده کاخ اردشیر هخامنشی در دست اقدام است.

به‌گزارش روابط‌عمومی اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان، علی بویری‌منجی با اعلام این خبر افزود: پاکسازی محوطه از پوشش گیاهی، شیب‌بندی به منظور کنترل و دفع آب‌های سطحی، اجرای پوشش حفاظتی اندود کاه‌گل در سطوح افقی و عمودی دیواره‌ها و بقایای معماری موجود، از عمده‌اقداماتی است که به تازگی توسط پایگاه میراث‌جهانی شوش انجام شده است.

سرپرست پایگاه میراث‌جهانی شوش با اشاره به برنامه‌های آتی طرح مرمت کاخ اردشیر تصریح کرد: با توجه به مجاورت این اثر با رودخانه شاوور و فاصله از هسته اصلی محوطه میراث‌جهانی، اصلاح و ساماندهی مسیرهای دسترسی شهری و پیاده‌روسازی و نیز تأمین روشنایی و مبلمان شهری پیرامون کاخ در برنامه قرار گرفته که طی برنامه‌ریزی صورت‌گرفته و هماهنگی با مدیریت شهری در دست پیگیری است.

او با بیان این‌که کاخ اردشیر در سال ۱۳۴۷ خورشیدی در سمت غربی رودخانه شاوور کشف شد که به سبب همجواری با این رودخانه به همین نام نیز مشهور است اضافه کرد: کاخ اردشیر دوم هخامنشی در شمار مهمترین آثار معماری ایران باستان در دوره هخامنشیان به شمار می‌آید.

بویری‌منجی عنوان کرد: این کاخ دارای تالاری با ۶۴ ستون در ردیف‌های هشت‌تایی و پایه‌ستون‌هایی از سنگ با دیواره‌هایی منقوش و رنگ‌آمیزی‌شده بود.

او افزود: بر چند پایه ستون کاخ، کتیبه‌های نگاشته‌شده به سه خط بابلی، ایلامی و پارسی باستان بدست آمده که در آن با نام اردشیر پسر داریوش روبرو هستیم .

کاخ اردشیر دوم هخامنشی بخشی از محوطه باستانی شوش است که در فهرست میراث‌جهانی یونسکو به ثبت رسیده است.

زیبایی گوزن زرد ایرانی

در گذشته گمان می‌رفت گوزن زرد ایرانی به کلی منقرض شده است، اما در سال ۱۳۳۴ معلوم شد تعدادی از آن‌ها در جنگل‌های اطراف رودخانه دز و کرخه باقی مانده‌اند.

این گونه منحصر به فرد با جثه‌ای کشیده و بلند و شاخ‌های زیبا در سال‌های اخیر توانسته است خود را با سازگاری ظریفی از خطر انقراض نجات دهد.گوزن زرد ایرانی که گاهی نیز به سبب پراکنش آن در منطقه، «بین‌النهرین» نیز نامیده می‌شود، نادرترین گونه گوزن و از نظر جثه دومین آن بعد از گوزن قرمز در ایران و منطقه مدیترانه است.

پارک­های ملی دز و کرخه هر دو در نزدیکی شهر باستانی شوش، در استان خوزستان و در جنوب غربی ایران جای دارند. از ارزش­های ویژه این دو پارک، برنامه باززایی و زادآوری گوزن زرد ایرانی است که به صورت جدی دنبال می‌شود.

پارک ملی دز در ۲۰ کیلومتری شرق جاده اهواز به شوش جای دارد. بخش محافظت شده دز ۱۷ هزار ۸هکتار و پارک ملی نیز ۵ هزار ۳۰۱ هکتار مساحت دارد. پارک ملی دز که در راستای ۱۵۰ کیلومتر از رودخانه دز گسترش یافته است یکی از آخرین بازمانده‌های جنگل­های گرمسیری ایران شناخته می­شود.

پارک ملی دز با داشتن تالاب­های بزرگ و کوچک مانند میانرود، خوزینه باقر کوچک و بزرگ و یعقوب پناهگاه پرندگان مهاجری مانند لک‌لک، بوتیمار، غاز و چَنگَر است که سالانه به ویژه در آغاز فصل سرما در آذر ماه به سوی آن پر می­کشند. هرچه تزار بارش­های پاییزی بیشتر و آبگیری تالاب­های این پارک بهتر باشد، پرندگان مهاجر فراوان­تری در زمستان به این پناهگاه می­آیند. همین پشتوانه پذیرش پرندگان، این سرزمین را به یکی از مناطق ویژه پرنده­نگری در ایران تبدیل کرده است.

از میان گونه­های جانوری پارک ملی دز می­توان گوزن زرد ایرانی، گرگ، روباه، رودک عسل­خوار، گربه جنگلی و خارپشت، و از میان درختچه­ها و بوت ه­ها نیز می­توان پَده، تمشک و استَبرَق را نام برد. همچنین در این پارک ملی برای گریز گوزن­های زرد ایرانی از شورش رودخانه دز و سیلاب­ها نیز تپه­های جان پناه ساخته شده است.

پارک ملی کرخه در 5 کیلومتری غرب جاده اهواز به شوش، در راستای جنوبی رودخانه کرخه، در هر دو سوی این رودخانه گسترده است. این پارک روی هم رفته سه بخش دارد، پارک ملی کرخه جنوبی و پارک ملی کرخه شمالی به گستره ۷ هزار و ۴۷۶د هکتار و سرزمین حفاظت شده کرخه به گستره ۸ هزار و ۳۵۲ هکتار. بخش حفاظت شده کرخه از سال ۱۳۵۴ خورشیدی رسمیت یافت و قسمت‌های مهم آن در سال ۱۳۸۹ «پارک ملی کرخه» نام گرفتند.

در پارک ملی کرخه جنگل قلعه نصیر، سرچشمه رودخانه شاوور و تپه ماهورها در شمال و دشت در جنوب جای دارند. پوشش جانوری کرخه گونه­هایی مانند گرگ، شغال، روباه، گورکن، گربه جنگلی، سیاه گوش، کفتار، گراز، پرندگانی مانند عقاب، سنقر، دراج، بلبل خرما، حواصیل، اردک و گونه­ های گیاهی مانند سریم، جاز، بید، لگجی، استبرق و شبدر دارد. بخش زیادی از جنگل­ها از درخت گز شکل گرفته است. از میان ماهیان پارک کرخه نیز می­توان شیربت، بنی، عنزه، برزم، کپور، گتان و حمری را نام برد

عکس:ایرنا

متن:ویزیت ایران/ایرنا

مدیرکل فرهنگی‌اجتماعی استانداری خوزستان:

خوزستان پایتخت گردشگری زمستانی ایران است

مدیرکل فرهنگی‌اجتماعی استانداری خوزستان گفت: باتوجه به دمای هوای استان خوزستان در پائیز و زمستان، در واقع سفر به خوزستان برای مردم دیگر نقاط کشور به‌ویژه خطه شمال در این برهه زمانی، سفر از زمستان به بهار محسوب می‌شود و باید از این قابلیت بزرگ در راستای جذب گردشگر زمستانی بهره کافی را برد.

محبوبه ایزدی‌پناه در گفت‌وگو با خبرنگار روابط‌عمومی اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان گفت: باتوجه به ظرفیت‌های فرهنگی، طبیعی، جغرافیایی و اقلیمی خوزستان، استانی که هم برف دارد، هم دشت و نخل، بلوط، رودخانه، دریاچه، دریا، کوه، صحرا و ... را در یک مجموعه منسجم در خود جای داده است و به واقع همه ظرفیت‌های موجود در کشور را دارا است، باید قدر این داشته‌ها را دانست و به شکل درست از این داشته‌ها بهره کافی را برد.

مدیرکل فرهنگی‌اجتماعی استانداری خوزستان با اشاره به قابلیت‌های آب و هوایی و بکر خوزستان در اواخر پائیز و زمستان، از این استان با عنوان پایتخت گردشگری زمستانی ایران یاد کرد و افزود: باتوجه به دمای هوای استان خوزستان در پائیز و زمستان، در واقع سفر به خوزستان برای مردم دیگر نقاط کشور به‌ویژه خطه شمال در این برهه زمانی، سفر از زمستان به بهار محسوب می‌شود و باید از این قابلیت بزرگ در راستای جذب گردشگر زمستانی بهره کافی را برد. برای رسیدن به این هدف، باید با ارتقای ظرفیت در پذیرش گردشگر اعم از بوم‌گردی، هتل، میهمان‌پذیرها، زیرساخت‌های تفریحی و شرایط حمل و نقل، پیشرفت‌های لازم را ایجاد کرد.

او ادامه داد: افزون بر این، باید برنامه‌های متناسب با این موارد در حوزه شرکت‌های غیردولتی تقویت شوند. انجمن‌های گردشگری، شرکت‌های سیاحتی موجود و هر ظرفیتی که وجود دارد باید به نوعی در راستای ایفای هرچه بهتر این نقش در زمستان سازماندهی شوند تا کارکرد مؤثری از خود نشان دهند.

ایزدی‌پناه افزود: در کنار این موارد، تعریف خطوط هوایی و زمینی ویژه، اتوبوس‌های مخصوص برای انجام رویدادهای مرتبط و فصلی هم باید در دستورکار قرار بگیرد. همچنین مجموعه‌کارهایی که باید به لحاظ زیرساختیِ فرهنگی و اجتماعی برای پذیرش از میهمانان فصلی برای اجرای هرچه بهتر رویدادهای زمستانی درنظر گرفته شود را نیز باید ایجاد کرد.

او ضمن تأکید بر جایگاه ویژه کشاورزی خوزستان و استفاده بهینه از این فرصت در راستای رشد حوزه گردشگری کشاورزی نیز گفت: خوزستان علاوه بر این‌که یک استان صنعتی و فنی شناخته می‌شود، به واسطه ماهیت آبرفتی و جلگه‌ای آن، یک استان کشاورزی با ظرفیت‌های ویژه نیز شناخته می‌شود؛ به ویژه این‌که در برخی از نقاط این استان باکیفیت‌ترین زمین‌ها را در اختیار داریم.

مدیرکل فرهنگی‌اجتماعی استانداری خوزستان در ادامه افزود: اگر یک برنامه‌ریزی ویژه و یک هماهنگی بین‌بخشی میان میراث‌فرهنگی و جهاد کشاورزی برای راه‌اندازی یک دبیرخانه دائمی مشترک گردشگری کشاورزی در خوزستان شکل بگیرد، ممکن است به اجرای رویدادهای فرهنگی مانند هفته‌ها، روزها و دوشبانه‌های فرهنگی، جشنواره‌های تخصصی، برنامه‌های شکرانه برداشت محصول مانند زعفران، چای ترش، برنج، گل نرگس، بلوط و... منجر شود.

او تأکید کرد: هماهنگی بیش از حد بین این دو دستگاه تخصصی، علاوه بر این‌که به برکت اقتصادی منجر خواهد شد، برکت اجتماعی و در نتیجه شادی و امید را در جامعه هدف دو چندان خواهد کرد. تا زمانی که جهاد کشاورزی به شکل مجزا جشنواره شکرانه برداشت چای و برنج و زعفران برگزار می‌کند و میراث در مقابل جشنواره‌های گردشگری را شناسایی، ثبت، ساماندهی و اجرایی می‌کند، باید نگران مغفول ماندن برخی از قابلیت‌های پیدا و پنهان در این دو حوزه بود.

ایزدی‌پناه یادآور شد: اتحاد ظرفیت‌ها بدون تردید خروجی موثرتری به‌دنبال خواهد داشت. نگاه ما باید به گونه‌ای باشد که علاوه بر این‌که یک فرایندی را به لحاظ مأموریت دستگاهی به انجام می‌رسانیم، خیر و برکت این اتفاق سازمانی در حوزه اقتصادی و اجتماعی را به منصه ظهور بگذاریم.

تصاویری زیبا و بکر از منطقه مزرعه شهرستان کرخه خوزستان

تپه هایی بکر و سرسبز برای تفریح و گردش در منطقه مزرعه شهرستان کرخه که میزبان گردشگران طبیعت است

امامزاده علی بن جویره معروف به(علی ابورده) که گفته میشود از موذنان امام علی (ع) است که در منطقه مزرعه دفن شده است که نشان از قدمت تاریخی این منطقه دارد ،این امامزاده احترام خاصی بین مردم منطقه دارد و در اولین روز سال نو مردم هر ساله در این مکان جمع میشوند و لحظات خوشی را سپری میکنند و از سرسبزی و زیبایی این مکان لذت میبرند

همچنین تپه تاریخی معروف به جاجیس که متعلق به دوره عیلامیان است و در زمستان و بهار شاهد حضور گردشگران زیادی در این تپه تاریخی می باشد

این امکان طبیعی و تاریخی متاسفانه از سوی سازمان های مربوطه حمایت خاصی نمی شوند و به درستی حفاظت نمی شوند و بارها شاهد تجاوز کسانی بودند که درخت های سدر این طبیعت بکر را از بین برده اند

تصاویر و گزارش:حامد(میلاد) منصوری/خبر آنلاین

سرای تاریخی دادرس اهواز مرمت شد/ آمادگی میراث‌فرهنگی برای بهره‌برداری از بنا

سرپرست معاونت میراث‌فرهنگی خوزستان از اتمام عملیات مرمت بنای تاریخی دادرس اهواز خبر داد و گفت: چنانچه مالک خصوصی این بنای تاریخی، قصد اجرای هرگونه طرح فرهنگی در راستای توسعه گردشگری را داشته باشد، از آن استقبال می‌کنیم و آمادگی هرگونه همکاری هستیم.

به‌گزارش میراث‌آریا به نقل از روابط‌عمومی اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان، سیدمحسن حسینی اظهار کرد: منزل دادرس یکی از بناهای تاریخی ارزشمند شهرستان اهواز است که دیواره‌های آن به دلیل فرسودگی، دچار تخریب‌ها و ترک‌های بزرگ شده بودند.

سرپرست معاونت میراث‌فرهنگی خوزستان افزود: از همین‌رو، اداره‌کل میراث‌فرهنگی استان به‌منظور مرمت اضطراری، استحکام‌بخشی و جلوگیری از هرگونه تخریب در راستای حفظ این اثر ارزشمند، با تأمین مبلغی درحدود یک‌میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان از محل اعتبارات استانی، به عقد قرارداد با پیمانکار ذی صلاح اقدام کرد.

او تصریح کرد: استحکام و مقاوم‌سازی منزل دادرس شامل مرمت طاق کنار راه‌پله بام، برداشت ایوان طبقه اول و تعویض چوب‌ها و اجرای دوباره آن، برداشت مرحله به مرحله سقف بام و اجرای دوباره آن، ایزوگام سقف، برداشت سقف فرسوده در اتاق ورودی به طبقه اول و اجرای سقف قمشی پوش، سامان‌دهی به طاق‌ها و بازشوها توسط میکروپایل‌ها (میله‌های گالوانیزه ضدرنگ)، مرمت و جازنی آجرهای فرسوده، بندکشی دیواره‌های ضلع شرقی و شمالی و دوخت و دوز ترک سرتاسری در دیواره شمالی بود که با پایان یافتن عملیات، اقدامات مرمتی انجام شده در این بنای تاریخی به مالک آن ابلاغ و تأکید شد که در راستای حفظ و نگهداری اثر توجه بیشتری شود.

حسینی با تأکید بر این‌که سرای تاریخی دادرس، در بخش های دیگر نیز به مرمت نیاز دارد، افزود: درصدد تأمین‌اعتبار برای استحکام‌بخشی و سامان‌دهی محوطه این بنای تاریخی نیز هستیم.

او خاطرنشان کرد: چنانچه مالک این بنای تاریخی، قصد اجرای هرگونه طرح فرهنگی در راستای حفظ و نگهداری بنا و نیز توسعه گردشگری را داشته باشد، ما نیز آمادگی هرگونه همکاری را در این خصوص داریم.

سرای دادرس بنایی بازمانده از دورهٔ قاجاری است که در سال ۱۳۸۲ به شمارهٔ ۹۷۶۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بنا در مرکز شهر اهواز،در خیابان عبدالحمید (خیابان نظامی یا شهید نظری‌پور) ساخته شد. در خیابان عبدالحمید و مرکز شهر اهواز خانه‌های متعددی از دوره‌های قاجار و پهلوی به جا مانده است.

این بنا ساختمانی دو طبقه است که در طبقهٔ همکف آن پنج اتاق و در طبقهٔ دوم سه اتاق وجود دارد. سرداب موجود در بنا نیز مساحت حدود ۴×۵ متر مربع دارد. خانهٔ دادرس ابتدا محل سرا بود، بعد میدان تره‌بار شد و سپس به بازار خواربارفروشان مبدل شد. افزون بر سرداب، این بنا دارای آثاری از حجاری، آجرچینی، ستون و درب و پنجرهٔ چوبی و از ویژگی‌های منحصربه‌فرد آن سنگ‌چینی‌های بسیار زیبای آن است.

گزارش تصویری قبل ازمرمت :

https://www.khouztourism.ir/post/3162

نمایی زیبا از تونل های پیوسته در راه آهن ناحیه زاگرس

در راه آهن ناحیه زاگرس تونل‌های پیوسته‌ای وجود دارد که زیبایی آن منحصر به فرد است.

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما استان خوزستان، حسام الدین علی نبوی یک انقطاع ۱۷ متری ما بین ۲ تونل شماره ۳۳

و تونل‌های پیوسته ۳۴، ۳۵ و ۳۶ در راه آهن ناحیه زاگرس به مرکزیت اندیمشک را به زیبایی به تصویر کشیده بود است.

عکس قدیمی حدود سال ۱۳۱۷ گرفته شده و عکس فیلم‌های جدید روز شنبه ۱۱ آذر ماه ۱۴۰۲ ثبت شده است.

طراحی این سازه با شرکت کامپساکس دانمارک و اجرای آن توسط شرکت NMK انگلستان انجام شده است.

رییس میراث فرهنگی دزفول:

شهر باستانی چغامیش با ۹ هزار سال قدمت نباید زیر خاک مدفون بماند

سرپرست اداره میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی دزفول گفت: شهر باستانی چغامیش با حدود ۹ هزار سال قدمت و ظرفیت های کم نظیر تاریخی نباید زیر تلی از خاک مدفون و یا به فراموش سپرده شود.

به گزارش ایرنا، حمیدرضا خادم عصر چهارشنبه در آیین بزرگداشت ۱۵ آذر روز چغامیش در خانه تاریخی سوزنگر دزفول افزود: ۹ هزار ساله میراث تاریخی در دزفول وجود دارد که این تاریخ ارزشمند به خوبی معرفی نشده است.

وی با بیان اینکه آثار ارزشمند تاریخی در گوشه گوشه این شهرستان وجود دارد که برخی از آنها در دنیا همتا ندارند ادامه داد: ۸۰ تپه تاریخی در دزفول وجود دارد که ازاین تعداد تنها پنج تپه به ثبت ملی رسیده است.

سرپرست میراث فرهنگی دزفول با بیان اینکه نباید چغامیش به یک روز در سال خلاصه شود تصریح کرد: باید با آغاز کاوش در این مکان تاریخی بستر معرفی و از زیر خاک بیرون آمدن این تمدن باشکوه فراهم شود.

وی تاکید کرد: ۱۵ لایه تاریخی در چغامیش وجود دارد که این نشان از غنای تاریخی این مکان است.

دزفول نیاز به موزه باستان شناسی دارد

مدیر انجمن دزپارت نیز در این آیین گفت: دزفول ظرفیت‌های بسیار زیادی در بخش‌های مختلف دارد اما ظرفیت‌های تاریخی این شهر مورد غفلت قرار گرفته است.

محمد آذرکیش تاکید کرد: دزفول با وجود ظرفیت‌های غنی میراث تاریخی نیاز به موزه باستان شناسی دارد و مطالبه دوستداران میراث فرهنگی این شهر از اداره میراث، پیگیری جدی احداث این موز است.

وی با انتقاد از کم کاری در معرفی ظرفیت‌های تاریخی دزفول ادامه داد: چند هزار سال آثار تاریخی در دزفول وجود دارد ولی با این وجود به دلیل کم کاری در معرفی این ظرفیت ها، بسیاری از این آثار در کشور ناشناخته باقی مانده‌اند.

آذرکیش با اشاره به حدود یک دهه مطالعه دانشگاه شیکاگو در چغامیش گفت: به رغم مطالعات انجام شده ولی بسیاری در دزفول از وجود چنین ظرفیت تاریخی بی اطلاع بودند که نشان از عمق کم کاری در معرفی این میراث تاریخی کم نظیر است.

وی ادامه داد: اکتشافات شگفت آوری از تپه تاریخی چغامیش از جمله قدیمی ترین سند دریانوردی جهان کشف شده است که نشان از ظرفیت‌های غنی این اثر تاریخی ارزشمند است.

به گزارش ایرنا، کهن ترین سند دریانوردی، قدیمی ترین سند موسیقی و مهمترین مرکز کتابت و شهرنشینی بشر از جمله اسنادی است که در کاوش های باستان شناسی در تپه های چغامیش دزفول کشف شده است.

تپه های باستانی چغامیش دزفول با قدمت پنج هزار سال پیش از میلاد گنجینه اطلاعاتی کاملی از دوران های متعلق به هفتمین هزاره پیش از میلاد تا شکوفایی کامل تمدن شوش است.

در این تپه‌ها آثار یک شهر باستانی ساخته شده از خشت های پخته متعلق به عصر پیدایش خط مشاهده شده است.پیش از دوران شکوفایی شوش، منطقه چغامیش به عنوان منطقه مهم کشاورزی و اقتصادی مطرح بوده است.

سایت باستانی چغامیش در منطقه دشت خوزستان و در کنار رودخانه دز قرار گرفته و خانه های پیش رفته با خشت و فعالیت های کشاورزی، مدیریت بازرگانی و اقتصادی در آن انجام می شده است.

چغامیش تپه‌ای باستانی است که قدمت آن به حدود ۳۴ قرن پیش از میلاد می‌رسد. چغامیش نخستین مکان در ایران است که خط و کتاب در آنجا کشف شده‌است.

در جنوب شرقی شهرستان دزفول و حدفاصل بین دزفول و شوشتر، تپه‌های میان رودخانه دز و کارون از یک تپه بزرگ و نسبتاً مرتفع و چند تپه کوچک تشکیل شده‌اند. این تپه‌ها روزگاری پوشیده از کوزه شکسته‌های فراوانی بود که پس از نخستین مطالعه و بررسی روشن شد از عهد پیش از خط باقی‌مانده‌است

منبع:ایرنا

مدیر کل توسعه گردشگری داخلی خبر داد

برگزاری هفدهمین نمایشگاه گردشگری با رویکرد «گردشگری سبز» و «رویدادهای گردشگری»/ معرفی تم استان‌ها در نمایشگاه

مدیرکل توسعه گردشگری داخلی با اشاره به برگزاری هفدهمین نمایشگاه بین‌المللی گردشگری تهران و صنایع‌ وابسته با رویکرد«گردشگری سبز» و «رویدادهای گردشگری» به معرفی تم هر یک از استان‌ها برای حضور در نمایشگاه پرداخت.

به گزارش خبرنگار میراث‌آریا، مصطفی فاطمی مدیر کل توسعه گردشگری داخلی در نشست تخصصی معاونان گردشگری که ظهر امروز چهارشنبه ۱۵ آذرماه ۱۴۰۲ در سالن فجر وزارتخانه برگزار شد، بیان کرد: هفدهمین نمایشگاه بین‌المللی گردشگری تهران و صنایع‌وابسته ۲۳ تا ۲۶ بهمن ماه سال جاری در محل دائمی نمایشگاه بین‌المللی برگزار می‌شود.

او با اشاره به اینکه شورای سیاست‌گذاری نمایشگاه با حضور روئسای تشکل‌های گردشگری تشکیل شده است، ادامه داد: در استان‌ها نیز از امروز شوراهای سیاست‌گذاری با حضور تشکل‌های گردشگری استانی به‌منظور برنامه‌ریزی برای شرکت در نمایشگاه برگزار می‌شود.

فاطمی رویکرد نمایشگاه هفدهم را «گردشگری سبز» و «رویدادهای گردشگری» با توجه به طبیعت‌گردی، روستاگردی، جامعه محلی و حفظ محیط زیست عنوان کرد.

مدیر کل توسعه گردشگری داخلی با بیان اینکه هریک از استان‌ها با رویکرد و موضوعی خاص در نمایشگاه حضور دارند به معرفی تم هر یک از آنها پرداخت.

چهارمحال و بختیاری (ذخیره‌گاه‌های زیست کره)، سمنان (جاده ابریشم)، خراسان رضوی (زیارت)، خراسان جنوبی (گوهرسنگ‌ها و کویر)، یزد (تاریخی و سفر به تاریخ)، هرمزگان (دریایی و ساحلی)، همدان (گردشگری کودک)، مرکزی (کویر و تالاب میقان)، گلستان (‌جزیره آشوراده)، گیلان (شهر رویداد محور)، کهگیلویه و بویراحمد (گردشگری عشایر)، کرمانشاه (گردشگری خوراک و دفاع مقدس)، مازندران (مسیر سبز و جنگل‌های هیرکانی)، لرستان (دره تاریخی خرم‌آباد)، فارس (گردشگری الکترونیک)، سیستان و بلوچستان (گردشگری خوراک و کشاورزی)، کردستان (نوروز و موسیقی)، قم (سرمایه‌گذاری سبز)، خوزستان (پرنده‌نگری)، آذربایجان شرقی (آثار ثبت جهانی در سه حوزه میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی)، آذربایجان غربی (طبیعت و تاریخ)، ایلام (طبیعت‌گردی)، اردبیل (تندرستی و آب‌های درمانی)، اصفهان (گردشگری دیجیتال)، بوشهر (گردشگری ساحلی‌دریایی و گردشگری مقاومت) و زنجان (ژئوتوریسم)، عناوین رویکرد استان‌ها در نمایشگاه هفدهم است.

پ.ن:خوزستان شامل دو منطقه کوهستانی و جلگه‌ای و دارای آب و هوای منحصر به فرد با دارا بودن انواع زیستگاه‌های طبیعی محل مناسبی برای انواع حیوانات از جمله پرندگان کمیاب و در خطر انقراض است. خوزستان بهشت پرندگان ایران بشمار می‌آید. از ۵۵۵ گونه پرنده ثبت شده در ایران ۳۷۹ گونه‌ی آن در خوزستان قابل مشاهده هستند.

هنر تذهیب ،«افطاری و فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی وابسته و جشن سده ثبت جهانی شد

هنر تذهیب به عنوان بیست و دومین عنصر میراث فرهنگی ناملموس ایران در هجدهمین نشست کمیته بین‌الدولی پاسداری از میراث‌فرهنگی ناملموس یونسکو در بوتسوانا ثبت شد.

هنر سنتی تذهیب

تذهیب از ریشۀ ذَهَب (به معنی طلا) گرفته شده است. تذهیب را زراندود یا طلاکاری نیز می‌نامند. دلیل این نام‌گذاری استفاده از محلول‌های طلا (سایر رنگ‌ها و محلول‌های براق و درخشان) برای طراحی نقوش تذهیب بوده است. اما لغت تذهیب را در اصطلاح می‌توان به معنی آراستن نیز دانست. چرا که هدف اصلی هنر تذهیب، آراستن صفحات کتاب، قطعات خوشنویسی و حاشیه نقاشی‌ها به ویژه صفحات قرآن کریم است.

این هنر قبل از اسلام نیز رواج داشت و در آن زمان زرنگاری نامیده می‌شد. پس از ظهور اسلام، در ایران برای تزئین قرآن استفاده می‌شد. قرآن های خوشنویسی و تذهیب قرون اولیه اسلامی مشابه نقاشی‌های تزئینی دوره ساسانی است.

تذهیب دارای سبک‌های مختلفی است. از جمله سبک‌های تذهیب می‌توان به سبک سلجوقی (مانوی)، سبک ایلخانی، سبک تیموری، سبک شیراز، سبک صفوی و سبک قاجار اشاره کرد. در عصر صفوی، اصفهان به مرکز هنر تذهیب و خوشنویسی تبدیل شد. در این مرکز با استفاده از رنگ‌های طلایی، لاجوردی، شنجرفی، سبز، زرد و سفید تغییرات زیبایی را در این هنر ایجاد کردند. ابزار آن شامل قلم‌مو، خط کش، پرگار و مهره است.

هنر تذهیب مشترک با کشورهای آذربایجان، تاجیکستان، ترکیه و ازبکستان برای ثبت جهانی به یونسکو ارسال شده است.

«افطاری و فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی وابسته به آن

افطاری و فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی وابسته به آن به عنوان بیست و سومین عنصر میراث فرهنگی ناملموس ایران در هجدهمین نشست کمیته بین‌الدولی پاسداری از میراث‌فرهنگی ناملموس یونسکو در بوتسوانا ثبت شد.

به گزارش میراث آریا، افطاری و فعالیت های فرهنگی و اجتماعی وابسته به آن امروز چهارشنبه ۱۵ آذرماه ۱۴۰۲ در سومین روز از هجدهمین نشست کمیته بین الدولی پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس ثبت جهانی شد.

افطاری و فعالیت های فرهنگی و اجتماعی وابسته به آن با مشارکت کشورهای ترکیه، آذربایجان و ازبکستان تهیه و تدوین شده است.

ماه رمضان که در میان ایرانیان به ماه میهمانی خدا شناخته می شود برای مسلمانان تنها یک آیین مذهبی نیست، یک فرهنگ است. «افطاری و فعالیت های فرهنگی و اجتماعی وابسته به آن» عنصری است که مسلمانان پس از غروب آفتاب ماه رمضان (ماه نهم قمری) و با اتمام آیین عبادی روزه، آیینی که در آن مسلمانان از خوردن و نوشیدن از سحرگاه تا غروب روزهای ماه رمضان پرهیز می‌کنند، برگزار می‌کنند.

افطاری و فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی وابسته آن که پس از سختی روزه داری برگزار می شود نقش بسیار موثری در ارتقای نشاط و شادابی مسلمانان در ایام ماه رمضان دارد. این عنصر که در سطح ملی برگزار می‌شود هم به‌صورت خانوادگی و هم در گروه های اجتماعی بزرگتر در اماکن خصوصی، نیمه عمومی و عمومی از جمله مساجد، تکایا، حسینیه ها بازارها، میادین، رستوران‌ها و سالن‌های همایش برگزار می شود.

افطاری دارای نقش اجتماعی و فرهنگی بسیار مهمی در تمامی جوامع اسلامی، فارغ از جنسیت، قومیت، نژاد و جغرافیاست. این عنصر باعث انسجام اجتماعی، وفاق ملی، صلح، دوستی، شادی و توجه ویژه به فقرا و مساکین می شود در زمان برگزاری افطار علاوه بر خواندن نماز به‌صورت فردی یا جمعی، فعالیت‌های مهم دیگری همچون برگزاری مراسم دعا، خواندن و نواختن موسیقی‌های مرتبط، خواندن قصه‌های اجتماعی و دینی برای کودکان، برپا کردن سفره‌های افطار با غذاهای محلی و آیینی، بازی‌های دست جمعی سنتی و معاصر، پختن غذاهای‌های آیینی و محلی، مراسم آشتی‌کنان افراد قهرکرده، خواستگاری برای جوانان و غیره انجام می‌شود. یکی از مهمترین ویژگی‌های این عنصر، اطعام، اهدای البسه و کمک مالی به مستمدان و فقراست.

روش‌های قدیمی برای آگاهی از وقت شرعی غروب و زمان افطار، شبیه روش‌های اعلام سحر بوده است. در گذشته اعلام وقت سحر و بیدارکردن مردم به شیوه‌های گوناگون مانند دوره گردی مؤذنان و جارچیان در خیابان ها، برافروختن فانوس در گلدسته ها، طبل و شیپور نواختن، کوبیدن در خانه ها، شلیک توپ و زدن بوق حمام‌ها بوده است. با پیشرفت ابزارها و وسایل اطلاع‌رسانی هر دوره، تغییر کرده و جای خود را به رادیو، تلویزیون و پخش اذان از بلندگوهای مساجد داده است. مردم هر منطقه از ایران با توجه به خاستگاه اعتقادی و آیینی خود آداب و رسوم خاص منطقه خود را انجام می دهند.

در بسیاری از شهرها به هنگام افطار مغازه‌ها تعطیل شده و خیابان‌ها خلوت می‌شود، در برخی مساجد نماز جماعت بلافاصله پس از اذان مغرب و با سرعت خوانده می‌شود و در برخی پس از صرف افطار اقامه شده و بعد از آن برنامه‌های سخنرانی و مناجات برگزار می‌شود. در شب‌های تابستان، مردم پس از افطار به برنامه‌های مختلفی مانند خرید و شب نشینی می‌پردازند و تعطیلی هنگام افطار را با فعالیت‌های تا نزدیک سحر جبران می‌کنند. برنامه‌های متعدد ورزشی مانند جام رمضان نیز پس از افطار برگزار می‌گردد. امروزه سریال‌های متعدد تلوزیونی با محتوایی که تلاش می‌شود ارتباطی به معنویت داشته باشد جایگزین بخشی از این فعالیت‌ها شده است.

شب میلاد امام حسن (ع) و ایام شهادت امام علی (ع) نیز در سراسر مناطق شیعه‌نشین با برنامه‌های خاص مولودی و عزاداری از بقیه روزها ممتاز می‌شود. افطاری دادن و کمک به نیازمندان و ایتام در این روزها پررنگ‌تر انجام می‌شود.

اذان مؤذن زاده اردبیلی، دعای سحر و مناجات ربنا به هنگام افطار از نواهای ماندگار این ایام اند.

جشن سده

جشن سده نیز به عنوان بیست و چهارمین عنصر میراث‌ فرهنگی ناملموس ایران در هجدهمین نشست کمیته بین‌الدولی پاسداری از میراث‌فرهنگی ناملموس یونسکو در بوتسوانا ثبت شد..

جشن سده با مشارکت کشور تاجیکستان تهیه و تدوین شده است.

جشن سده، جشنی ایرانی است که در آغاز شامگاه ۱۰ بهمن برگزار می‌شود. این جشن بیش از هزاران سال قدمت دارد (از زمان پیدایش آتش) و از کهن‌ترین جشن‌های ایرانی به‌شمار می‌رود. «سده» به‌عنوان یک میراث ایرانی است و اعضای جوامع را بدون توجه به سن، جنسیت و موقعیت اجتماعی گرد هم می‌آورد.

جشن، جشن همکاری و همبستگی مردمان است. مردم از هر قومیت و هر مذهبی در این جشن باستانی شرکت می کنند. این جشن با برگزاری مراسم روشن کردن آتش و حلقه زدن به دور آن، برگزاری مراسم مذهبی، قصه خوانی، شاهنامه خوانی، آواز و موسیقی، میزبانی و پذیرایی از میهمانان با غذاها و نان های خاص و آیینی، شیرینی و میوه و تنقلات همراه است.

اعتقاد کشاورزان بر این است که در روز دهم بهمن، روزی که ۵۰ روز و ۵۰ شب تا بهار باقی مانده است، زمین‌های کشاورزی برای کشت بهاری بعدی خود آماده می‌شوند و مردم پایان سردترین روزهای زمستانی را جشن می‌گیرند.

هجدهمین جلسه کمیته بین دولتی پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس از ۱۳ تا ۱۸ آذرماه ۱۴۰۲ در در شهر کاسان جمهوری بوتسوانا در حال برگزاری است

از ایران ۳ پرونده برای ثبت جهانی در هجدهمین نشست کمیته بین‌الدولی پاسداری از میراث‌فرهنگی ناملموس بررسی می‌شود که شامل افطار و مراسم اجتماعی- فرهنگی آن (مشترک با آذربایجان، ترکیه و ازبکستان)، هنر تذهیب (مشترک با آذربایجان، تاجیکستان، ترکیه و ازبکستان) و جشن سده (مشترک با تاجیکستان) است.

دومین جشنواره شکرنه برداشت زعفران در خوزستان برگزار شد

کشت زعفران دیم و دیگر گیاهان دارویی در شهرستان دزپارت با توجه به شرایط آب و هوایی و خاک حاصلخیز با کیفیت بسیار مرغوب در چند سال اخیر رونق مطلوبی گرفته و سهم بسزایی در اشتغال منطقه را به خود اختصاص داده است.

دومین جشنواره شکرانه برداشت زعفران دزپارت با رویکرد ایجاد خوشه‌های صنعتی و توسعه کسب و کارهای روستایی به میزبانی شهر دهدز و با حضور مجید رحمانی، فرماندار دزپارت، باوی مدیرکل امور روستایی و شوراها استانداری، ایزدپناه مدیرکل امور اجتماعی استانداری، مکوندی مدیرکل سرمایه گذاری اقتصادی استانداری، اعضای شورای شهر دهدز، بخشدارن، دهیاران، کشاورزن، هنرمندان و در میان حضور گرم مردم در کاروانسرای تاریخی شهر دهدز برگزار شد.

اشکان مرادی معاون سرمایه گذاری و اشتغال روستایی با توجه به اهمیت خوزستان در زمینه سطح کشت گیاهان دارویی گفت : این ظرفیت و پتانسیل بلقوه مزایای بسیاری از جمله: نجات و حفظ اراضی شیب دار جنگلی زاگرس از چرای بی رویه و شخم های غیر اصولی و کشت دیم بدون توجیه اقتصادی، نیاز آبی کم و دیم بودن زعفران با توجه به تغییرات اقلیمی، اشتغال و مشارکت اعضای خانوارهای روستایی و خصوصا زنان روستایی در کشت، تولید و بسته بندی محصول، تنوع درآمد و بهبود معیشت و تغییر الگوی کشت روستاییان، رونق گردشگری و خصوصا گردشگری کشاورزی و روستایی، ظرفیت احداث صنایع تبدیلی و فرآوری، ارزآوری و صادرات محور بودن محصول و نزدیکی و تقاضای بازار کشورهای حوزه خلیج فارس، بهره برداری طولانی و قیمت به روز و کاشت-داشت-برداشت آسان و عدم نیاز به ماشین آلات و ادوات خاص، نگهداری بدون نیاز به انبار و سردخانه و امکان کاشت در اراضی کوچک که کشت سایر محصولات به علت نداشتن صرفه اقتصادی مقدور نیست و عدم همزمانی برداشت محصول با سایر محصولات کشاورزی و در فصل بیکاری کشاورزان از دیگر مزیت های ویژه زعفران است.
ارائه صنایع دستی و هنرهای سنتی، بازدید از مزرعه نمونه در منطقه شوار، گیاهان دارویی، زعفران، غذاهای محلی، محصولات زنبور و عسل بخش های قارون و مرکزی، اجرای مراسم شاهنامه خوانی، شعرخوانی، رونمایی از کتاب، کارگاه نقاشی کودکان، کاشت نمادین نهال زیتون به یاد کودکان شهید غزه از جمله بخش های متنوع در دومین جشنواره برداشت زعفران در دزپارت بود.

عگس: ایلنا/محمد آهنگر/فارس

با حضور اهالی فرهنگ و هنر؛

خانه تاریخی سوزنگر دزفول بازگشایی شد+ تصاویر

خانه تاریخی سوزنگر دزفول با حضور برخی از اهالی هنر و علاقه‌مندان به فرهنگ‌ بازگشایی شد.

به‌ گزارش ایلنا از خوزستان، حمیدرضا خادم سرپرست میراث‌فرهنگی دزفول با اعلام این خبر افزود: خانه تاریخی سوزنگر که حدود ۱۲ سال توسط فردی تصرف عدوانی شده بود و چندی پیش رفع تصرف شد و در اختیار اداره میراث‌فرهنگی دزفول قرار گرفت، با حضور علاقه‌مندان به آثار تاریخی، اهالی هنر و فرهنگ‌دوستان دزفولی بازگشایی شد.

او بیان کرد: خانه تاریخی سوزنگر یکی از جاذبه‌های تاریخی و گردشگری شهر دزفول است که در یکی از محله‌های قدیمی این شهر به نام محله قلعه واقع شده و مربوط به دوران قاجار است و به شماره ۲۶۰۶ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

سرپرست اداره میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی دزفول افزود: این خانه در یک کوچه بن‌بست قرار دارد و با هویت معماری دزفول، زینت‌بخش بافت قدیم شهر است.

او توضیح داد: خانه سوزنگر در سال ۱۳۳۸ هجری قمری توسط شخصی بنام سوزنگر در دو طبقه مجزا بنا شد و معماری خانه براساس سبک درونگرا با بیش از ده نوع آجرکاری نفیس ساخته شده و دارای زیرزمین، شوادان و یک حیاط مرکزی است و طبقه دوم آن قسمت مهمانان ویژه بود که با آجرکاری‌های زیبا تزیین شده است.

منبع: ایلنا

عود، هنری از هزاره‌­های تاریخ

در ۳۰ نوامبر ۲۰۲۲ مصادف با نهم آذرماه ۱۴۰۱ عنصر فرهنگی «هنر ساختن و نواختن عود» توسط دو کشور ایران و سوریه به یونسکو پیشنهاد شد و در فهرست جهانی میراث ناملموس به عنوان پرونده‌ای چند ملیتی به ثبت رسید.

منصوره رضوی، کارشناس ثبت میراث‌فرهنگی ناملموس خوزستان در یادداشتی نوشت: موسیقی جزئی جدایی‌ناپذیر از زندگی بشر است که به عنصری فرهنگی و هنری در جامعه انسانی تبدیل یافته است. از دیدگاه انسان‌شناسی موسیقی اگرچه زیبا و گوش‌­نواز است، هنری با کارکردهای گوناگون به شمار می‌­رود. سرگرم‌کننده، ترکیب صداهای آوازی و ساز نشانه‌­ای برای بیان احساسات، زبان مشترکی برای صلح، دوستی و انسجام اجتماعی است.

به عقیده­ استیون میتن، باستان‌­شناس و نویسنده­ کتاب نئاندرتال­های آوازخوان: «موسیقی علاوه بر این‌که در جامعه منسجم است، تقریباً چسبنده نیز است. موسیقی منجر به پیوند می­‌شود. پیوند بین مادر و کودک، پیوند بین گروه‌­هایی که با هم کار می­‌کنند یا برای هر هدف دیگری با هم هستند، به این معنی است که همه اعضای گروه با هم حرکت می­‌کنند و در نتیجه بر نیروی کار خود می­‌افزایند. حتی گفته می‌­شود که این موسیقی بود که در ایجاد چنین پیوندی نه تنها خانواده، بلکه خود جامعه را ایجاد کرد. بنابراین ممکن است همه هدف موسیقی انسجام باشد؛ انسجام بین یک خانواده و خانواده بعدی و در نتیجه ایجاد کل سازمان جامعه.

نوای موسیقی، الهام گرفته از صدای طبیعت است. سازها، منشأ طبیعی داشته‌اند و در طول هزاره‌­ها زنده ماندند. علف، نی، چوب درختان، استخوان، پوست حیوانات و پر پرندگان همه از ابتدایی‌­ترین ابزار و مواد در ساخت سازهای اولیه در جوامع بومی بوده­ و امروزه آن‌ها را به سازهایی مبدل ساخته که در فرهنگ جهانی شناخته شده‌­اند. مهارت ساخت ساز عود و نواختن آن یکی از هزاران ابزار موسیقایی دنیا است که در فرهنگ ایران از این گذشته­ تاریخی عبور کرده و اگرچه تغییراتی به همراه داشته اما تا امروز پویایی خود را به رخ می‌­کشد.

مطالعات باستان‌­شناسی نشان می­‌دهد که قدمت عود به چند هزار سال قبل، یعنی به تمدن سومر و شهر اور می­‌رسد. نشانه­‌هایی از عود را می‌‍­توان در نقاشی­‌های ادوار تاریخی مشاهده کرد. این ساز از سال ۲۰۰۰ قبل از میلاد در بین­‌النهرین و از ۱۵۰۰ سال قبل از میلاد در مصر مشابه داشته و شناخته شده بود. در قرن دهم میلادی به اروپا راه یافت و یکی از محبوب‌­ترین سازهای اروپا در دوره رنسانس به شمار می‌­رفت. پس از اسلام به دورترین نقاط جهان اسلام از چین تا اندلس راه یافت.

عود در خاورمیانه به ویژه در ایران محبوبیت بالایی دارد. امروزه این ساز در کشورهای غربی، شرق آفریقا و همچنین در شرق طرفداران خاص خود را دارد. خوارزمی در مفاتیح‌­العلوم نام این ساز را «بربط» آورده و گفته که در اصل «برِبت» است به معنی سینه­ بت (مرغابی)، چرا که ظاهر آن شبیه به سینه و گردن مرغابی است؛ اگر چه برخی این دو را متفاوت و برخی تغییر یافته دانسته­‌اند.

عود، سازی زهی مضرابی است. تعداد سیم­‌ها در ادوار مختلف متفاوت بوده است. این ساز دارای دست‌ه­ای کوتاه و کاسه­ گلابی شکل است. در اندازه‌های گوناگون ساخته می‌شود که اندازه متداول و معمول همان عودهای ساخت ایران است. نمونه‌های ساخت کشورهای عربی دارای کاسه‌ای بزرگ و عودهای ترکیه کوچک و عودهای ایرانی متوسط است. دارای ده سیم یا پنج سیم جفتی است و البته در برخی مواقع استادان قالب‌شکنی کرده و دو یا یک سیم در قسمت پایین قبل از سیم دو به ساز اضافه می‌کنند. صدای این ساز بم‌ترین ساز میان سازهای زهی ایرانی است. در وصف صدای دلنواز عود و اهمیت این ساز در ادبیات شفاهی ایران و در اشعار شاعران کهن فارسی نیز به فراوانی یاد شده است.

عودنوازان بسیاری در ایران وجود دارند که صدای زیبای ساز خود را مدیون هنر ساخت سازندگانی هستند که با ذوق، سلیقه و مهارت سازی را می­‌آفرینند. آقای مهران طالبی یکی از هنرمندان سازنده و نوازنده در خوزستان است که به این دانش شناخته شده است. او در کارگاهی واقع در آبادان به تولید ساز عود می‌­پردازد و آثار خلق‌شده توسط خود را در سراسر ایران تا شهرهای تهران، کرج، شیراز، بوشهر و خارج از مرزهای ایران نیز ارسال کرده است.

مهارت طالبی در ساخت عود تا آنجاست که در سال ۱۳۹۸ با ساخت یک عود منحصر به‌فرد از چوب درخت صنوبر توانست به دلیل دارا بودن اصالت، مرغوبیت، نوآوری در طراحی و تولید نشان، مهر اصالت ملی را برای هنر باارزش خود به دست آورد. علاوه بر این اثر، ساخته‌­های دیگری از مهران طالبی در سازهای دیگر نیز پیش از این نشان مرغوبیت و مهر اصالت ملی را دریافت کرده بود

ناگفته‌های زیگورات در خانه اندیشمندان علوم انسانی تهران معرفی می‌شود

با هدف معرفی ظرفیت‌های کمتر شناخته‌ شده میراث‌جهانی چغازنبیل و اهمیت تفسیر صحیح آن، نشست معرفی این اثر با عنوان ناگفته‌های زیگورات برگزار می‌شود.

به‌گزارش میراث‌آریا به نقل از روابط‌عمومی اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان، پایگاه میراث‌جهانی چغازنبیل و هفت‌تپه با همکاری مجله تخصصی گیلگمش و خانه اندیشمندان علوم انسانی تهرانT نشست معرفی میراث‌جهانی چغازنبیل با عنوان «ناگفته‌های زیگورات» را برگزار می‌کند.

این نشست با عنوان «ناگفته‌های زیگورات»، چهارشنبه ۲۲ آذرماه ۱۴۰۲، ساعت ۱۶:۳۰ با سخنرانی کامیار عبدی با عنوان «بارقه کائنات: نگاهی به میراث جهانی چغازنبیل»، آرش نورآقایی «نگاهی به اهمیت تولید محتوا برای میراث‌جهانی»، مجتبی گهستونی با عنوان «گنجینه‌های طبیعی در منظر میراث‌جهانی چغازنبیل»، محمد یاری با موضوع «جستجو در سرزمین خدایان در هر مکان و زمان» و عاطفه رشنویی، با موضوع «حفاظت مردم‌محور در میراث‌جهانی چغازنبیل»، برگزار می‌شود.

این رویداد به همراه معرفی کتاب «بارقه کائنات: نگاهی بر میراث‌جهانی چغازنبیل»، تألیف دکتر کامیار عبدی، در خانه اندیشمندان علوم انسانی، تالار فردوسی، به آدرس تهران، خیابان استاد نجات‌اللهی (ویلا)، تقاطع خیابان ورشو برگزار می‌شود.

باتوجه به حضور انتشارات میردشتی به‌عنوان ناشر کتاب بارقه کائنات در میراث‌جهانی چغازنبیل، علاقه‌مندان می‌توانند در حاشیه نشست نسبت به تهیه کتاب بارقه کائنات اقدام کنند

بیانیه‌ پایانی اولین همایش گردشگری سبز خوزستان و نشست کارشناسان و مسئولان طبیعت‌گردی سراسر کشور منتشر شد

دست‌اندرکاران و برگزارکنندگان اولین همایش گردشگری سبز و نشست کارشناسان و مسئولان طبیعت‌گردی سراسر کشور در خوزستان، بیانیه‌ پایانی این همایش را منتشر کردند.

به‌گزارش میراث‌آریا به نقل از روابط‌عمومی اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان، در متن این بیانیه آمده است:

«استان خوزستان در جنوب‌غرب ایران از غنی‌ترین مناطق کشور ایران به لحاظ تنوع زیستی است که از ساحل خلیج فارس تا ارتفاع سه‌هزار و ۷۵۴ متری کوه کینو در زاگرس را شامل می‌شود. یک سوم خوزستان کوهستان زاگرس است و بخش وسیع دیگر را جلگه‌ خوزستان در بر گرفته است. کوه‌های برف‌گیر و یخچال‌های زاگرس، کوهپایه‌ها، جنگل‌های بلوط و جنگل‌های کهن نیمه‌گرمسیری رودخانه‌ای میانرودان، رودهای کارون، دز، کرخه، اروند، بهمنشیر و مارون، تالاب‌های بین‌المللی هورالعظیم و شادگان تا تالاب میانگران و شیمبار و بامدژ، پدیده‌های زمین‌گردشگری چون تشکوه و کوه سوخته و غیره تا ام‌الدبس و شنزارهای غرب خوزستان و غیره سبب شد این استان میزبان برگزاری اولین همایش گردشگری سبز و نشست تخصصی سراسری کارشناسان و مسئولان طبیعت‌گردی کشور شود و تجربیات ارزنده‌ای در اختیار متخصصان و برنامه‌ریزان این حوزه قرار داده شود. دست‌اندرکاران این برنامه بر این باورند که:

استان خوزستان زیستگاه بیش از ۴۰۱ گونه پرنده و شاهراه مهاجرت پرندگان سه قاره‌ اروپا، آفریقا و آسیا است. از تالاب هورالعظیم به عنوان گنج تنوع زیستی خاورمیانه تا جزایر پرندگان در خلیج ‌ارس و پارک‌های ملی دز و کرخه و زیستگاه‌های متنوع دیگر، این استان را به یکی از مهمترین مقصدهای پرنده‌نگری ایران و جهان تبدیل کرده است.

تشکیل و استقرار "دبیرخانه دائمی پرنده‌نگری ایران" در استان خوزستان همچنان که نهادی برای برنامه‌ریزی در حوزه‌ پرنده‌نگری کشور است، به ترویج این فعالیت اکوتوریسمی د رکشور خواهد پرداخت. تسهیل شرایط ورود گردشگران خارجی تخصصی حوزه‌ اکوتوریسم و پرنده‌نگری به این استان در راستای حفاظت از گونه‌ها و توانمندسازی جامعه‌ محلی ضروری‌ است و موانع موجود باید کاهش یابد.

موقعیت جغرافیایی خوزستان، تنوع بی‌نظیری از فرهنگ‌های گوناگون را به‌وجود آورده و به رنگین‌کمان اقوام شهرت یافته است. آنچنان که تفاوت‌های موجود، بستر بی‌شمار عناصر میراث‌فرهنگی ناملموس با آداب و رسوم و آیین‌ها، دانش‌های بومی و هنرهای سنتی، موسیقی و خوراک را به نمایش می‌گذارد و استان را مستعد میزبانی از گردشگران فرهنگی کرده است. "برگزاری رویدادهای ملی با محوریت میراث ناملموس استان" از اقداماتی است که می‌تواند در بالفعل کردن و ماندگاری این ظرفیت‌ها نقش مهمی را ایفا کند.

تنوع اقلیمی و تنوع قومی در خوزستان، سبب وجود روستاهایی با ظرفیت‌های بسیار بالای طبیعی، تاریخی و فرهنگی شده است. مشارکت و بهره‌مندی خردمندانه‌ مردم ‌محلی از زیستگاه و همراهی نهادهای مختلف دولتی و غیردولتی مرتبط باید از اولویت‌های برنامه‌های گردشگری منطقه در راستای حفاظت و بهبود زندگی در روستاها و بسترسازی در راستای "ثبت جهانی روستاهای گردشگری" در استان شود.

استان خوزستان با حدود ۷۷ گونه پستاندار، ۸۵ گونه خزنده‌، ۵ گونه دوزیست ، ۵۶ گونه ماهی آب‌های داخلی و ۹۰۰ گونه ماهیان خلیج‌فارس مستعد "توسعه‌ گشت‌های تخصصی حیات‌وحش" با جلب مشارکت جوامع محلی و همراهی و همکاری دستگاه‌های دولتی و غیردولتی و انجمن‌های مردم‌نهاد در حوزه‌ گردشگری و محیط‌زیست است.

استان خوزستان جایگاه ویژه‌ای در توسعه‌ انواع محصولات گردشگری دارد؛ این استان قابلیت توسعه‌ محصولات مختلف گردشگری همچون گردشگری طبیعی، گرشگری تاریخی
(وجود پنج اثر ثبت‌شده‌ جهانی و بی‌شمار آثار تاریخی ثبت‌شده‌ ملی)، گردشگری روستایی، گردشگری عشایری، گردشگری سلامت، گردشگری جنگ، گردشگری خوراک، گردشگری فرهنگی و گردشگری آبی را دارد. توسعه‌ انواع گردشگری استان، نیازمند آموزش، توانمندسازی جامعه‌ محلی و فراهم نمودن زیرساخت‌های لازم است که در گرو همگرایی و همراهی نهادهای مختلف است. هماهنگی و تعامل دستگاه‌های اجرایی و دستگاه‌های مرتبط با حوزه‌ گردشگری، گام مهم و ‌کلیدی برای تبدیل داشته‌ها و جاذبه‌های این استان به مقاصد گردشگری است.

منطقه‌ی آزاد اروند با ظرفیت منحصر به‌فرد، جایگاه ویژه­ای در زمینه‌ گردشگری و جذب گردشگران داخلی و خارجی کشور را دارا است. همکاری و تعامل فزاینده‌ سازمان منطقه‌آزاد اروند در حوزه‌ گردشگری، علاوه بر ایجاد مزیت‌های فراوان در توسعه‌ گردشگری منطقه، می‌تواند به عنوان الگویی موفق و قابل تعمیم در کشور معرفی شود.»

همایش ملی گردشگری سبز در تاریخ یکم و دوم آذر ماه در منطقه‌آزاد اروند و شادگان برگزار شد که در این همایش نشست تخصصی کارشناسان طبیعت‌گردی سراسر کشور با محورهای روستاهای جهانی گردشگری، پاسداشت روز ملی پرنده‌نگری، گردشگری در مناطق تالابی، نشست کمیته طبیعت‌گردی و گردشگری نجوم برگزار شد. این همایش با شرکت جمعی از مدیران کل میراث‌فرهنگی، معاونان گردشگری و نیز کارشناسان طبیعت‌گردی سراسر کشور و باحضور مدیران و مسئولان گردشگری وزارت میراث‌فرهنگی و استان خوزستان اجرا شد.

دومین جشنواره شکرانه برداشت زعفران شهرستان دژپارت استان خوزستان برگزار می‌شود

جشنواره زعفران دزپارت ١٣ آذر ١۴٠٢ در محل کاروانسرای صفوی شهر دهدز، شهرستان دزپارت برگزار می‌شود.
جشنواره زعفران دزپارت در محل کاروانسرای شهر دهدز به میزبانی فرمانداری شهرستان دزپارت،
اداره‌کل امور روستایی و شوراهای استانداری خوزستان، اداره میراث فرهنگی صنایع‌دستی گردشگری و سازمان جهادکشاورزی برگزار می‌شود.
از این جشنواره پست بانک استان، شرکت شهرکهای صنعتی و سازمان جهاد کشاورزی حمایت می‌کنند.
اشکان مرادی معاون سرمایه گذاری و اشتغال روستایی با توجه به اهمیت خوزستان در زمینه سطح کشت گیاهان دارویی گفت: استان خوزستان با دارا بودن 4 اقلیم متفاوت آب و هوایی، بیش از50 گونه گیاه دارویی با ارزش صادراتی و بیش از30 گونه مهم قابل کشت و توسعه را داردکه علاوه بر ایجاد اشتغال مستقیم، استفاده مطلوب تر از آب و خاک، تامین نیازهای داخلی استان و بازار کشور و صادرات و در نتیجه ارزآوری سهم بسزایی را می تواند در رونق بخش کشاورزی استان به همراه داشته باشد.
وی یادآوری کرد: اقلیم شمال خوزستان با میانگین 710 متر ارتفاع از سطح دريا و نوع آب و هوای معتدل و بافت خاك و میانگین 580 میلی‌متر بارندگي به صورت متوسط ساليانه و درجه حرارت 5- تا 48 درجه سانتی‌گراد و اراضی مرغوب کوهپایه ای، شرایط مطلوبی جهت ایجاد مزارع بزرگ کشت گیاهان دارویی را دارد و این امکان را به کشاورزان می‎دهد که حداکثر محصولات را برداشت نمایند.
مرادی یادآور شد: مهمترین شهرستانهای تولید کننده گیاهان دارویی استان، شهرستان های دزپارت، ایذه، دزفول، باغملک، اندیکا و... محسوب می‌شوند.
با کشف استعداد کشت "طلای سرخ" یا همان "زعفران" در شمال خوزستان و بازگشت مجدد آن به زادگاهش و به عنوان یک گیاه دارویی پر طرفدار، ارزشمند و صادراتی که طی چند سال گذشته به خصوص در شهرستان های دزپارت و ایذه به واسطه خاک حاصلخیز و بارش مناسب و با توجه به ارزش اقتصادی، عملکرد خوب و استقبال کشاورزان و همخوانی شرایط مطلوب اقلیمی، به شیوه سنتی و دیم در بیش از 20 هکتار اراضی به زیر کشت رفته و همچنان سطح‌ زیر کشت این محصول در حال افزایش است و به طور میانگین از سطح هر هکتار مزرعه زعفران 6 کیلوگرم محصول برداشت و پیش بینی می شود در مجموع حدود140 تا200کیلوگرم زعفران درجه یک سوپر نگین در استان برداشت شود و قابلیت و استعداد کشت زعفران در این منطقه از خاک زرخیز استان کم‌نظیر و محصول تولیدی دارای رنگ، عطر، طعم و کیفیتی قابل رقابت با برندهای معتبر در حال فروش در کشور بوده و تا سطح بیش از 200 هکتار هم توان توسعه و افزایش مساحت زیر کشت را دارد و این ظرفیت و پتانسیل بلقوه مزایای بسیاری از جمله: نجات و حفظ اراضی شیب دار جنگلی زاگرس از چرای بی رویه و شخم های غیر اصولی و کشت دیم بدون توجیه اقتصادی، نیاز آبی کم و دیم بودن زعفران با توجه به تغییرات اقلیمی، اشتغال و مشارکت اعضای خانوارهای روستایی و خصوصا زنان روستایی در کشت، تولید و بسته بندی محصول، تنوع درآمد و بهبود معیشت و تغییر الگوی کشت روستاییان، رونق گردشگری و خصوصا گردشگری کشاورزی و روستایی، ظرفیت احداث صنایع تبدیلی و فرآوری، ارزآوری و صادرات محور بودن محصول و نزدیکی و تقاضای بازار کشورهای حوزه خلیج فارس، بهره برداری طولانی و قیمت به روز و کاشت-داشت-برداشت آسان و عدم نیاز به ماشین آلات و ادوات خاص، نگهداری بدون نیاز به انبار و سردخانه و امکان کاشت در اراضی کوچک که کشت سایر محصولات به علت نداشتن صرفه اقتصادی مقدور نیست و عدم همزمانی برداشت محصول با سایر محصولات کشاورزی و در فصل بیکاری کشاورزان از دیگر مزیت های ویژه زعفران است.
با توجه به مزیت های فراوان و ‌صرفه اقتصادی و اثرات تغییرات اقلیمی گسترده در شمال خوزستان، زعفران بهترین گزینه جهت جایگزینی و تغییر الگوی کشت است که نیازمند مطالعات بیشتر و برگزاری دوره های ترویجی کشاورزی، توزیع رایگان پیاز زعفران، اعطاء تسهيلات ارزان قیمت و بازپرداخت طولاني به متقاضيان کشت، ایجاد صنایع فرآوری و خشک کردن و بسته بندی و برندسازی و اسانس گیری، بازاریابی فعال و بین‌المللی، جذب سرمایه گذاران و از همه مهم تر برگزاری جشنواره تخصصی زعفران و ایجاد غرفه های فروش همراه با تبلیغات فراگیر درون و برون استانی که در آینده ی نزدیک شمال استان خوزستان به عنوان یکی از قطب های تولید محصول استراتژیک زعفران در کشور شناخته و مزیت های فراوان آن زمینه سازی توسعه پایدار روستایی را در این مناطق فراهم آورد.

آغاز مرمت قلعه تاریخی مجیدخان در گُتوند خوزستان

سرپرست اداره میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی گتوند از آغاز فاز نخست کارگاه مرمت قلعه تاریخی مجیدخان بخش عقیلی این شهرستان خبر داد.

به‌گزارش میراث‌آریا به نقل از روابط‌عمومی اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان، یعقوب نگهداری با اعلام این خبر گفت: فاز نخست کارگاه شامل نخاله برداری، رفع خطر اضطراری و مرمت اولیه است و اعتبار این طرح پنج میلیارد ریال از محل اعتبارات استانی اداره‌‍کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی استان خوزستان است که در سال جاری انجام می‌شود.

سرپرست اداره میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی گتوند ادامه داد: مرحله نخست، حفظ و حراست این بنای تاریخی است و پس از تأمین اعتبار سایر مراحل اجرایی می شود، ضمن این‌که مرمت و رفع خطر دیگر آثار باستانی در سطح شهرستان در برنامه است.

او خاطرنشان کرد: این بنای تاریخی سال ۱۳۹۹ با پیگیری اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی استان خوزستان و اداره میراث‌فرهنگی شهرستان با شماره ۳۲۸۶۵ ثبت‌ملی شد.

نگهداری عنوان کرد: بنای تاریخی قلعه مجیدخان شهر سماله گتوند مربوط به اواخر قاجاریه است که اقدامات اولیه برای ثبت آن انجام شده بود و ابلاغ ثبت آن اعلام شد.

سرپرست اداره میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی گتوند اضافه کرد: این بنای زیبای تاریخی در مرکز شهر سماله از معدود قلعه‌هایی با ساختمان آجری بوده که در وسط شهر واقع شده است.

آرامگاه قیصر امین‌پور شاعر معاصر، امامزاده محمدبن زید(ع)، دریاچه و سد تنظیمی گتوند و سد بزرگ گتوندعلیا، ساحل رودخانه کارون، پارک جنگلی، دره و آبشارهای پل پرزین، دهستان کیارس، تپه باستانی چغا، دره انار، اصطبل‌های پرورش اسب و باغ‌های مرکبات در دو بخش مرکزی و عقیلی از ظرفیت‌های فرهنگی، تاریخی و گردشگری شهرستان گتوند هستند.

دیگر ظرفیت‌های گردشگری گتوند شامل بیشه‌زارها، سایت پروازی پاراگلایدر، نهر پادشاهی، منطقه گردشگری چهار کولان، شیخ‌سلیمان، سه پولو، پل چک اول، پل چک دوم، بند بهمن، آباره گچ‌سنگی، قلعه‌های تاریخی شهرسماله و روستای آبیدعلیباز هستند.

پس از سالها وقفه انجام شد؛

آغاز مجدد پروژه موزه نفت مسجدسلیمان

سالها وقفه در روند احداث و تکمیل ساختمان موزه نفت مسجدسلیمان، با برگزاری سه مناقصه مختلف، روند تکمیل این پروژه بزرگ مجدداً آغاز شد.

به گزارش روابط عمومي شركت بهره برداري نفت و گاز مسجدسليمان، مسئول موزه نفت مسجدسليمان در خصوص از سرگيري ادامه طرح گنجينه تاريخي صنعت نفت گفت: اين طرح در دهه هشتاد آغاز شد كه بعلت برخي مشكلات در چندين نوبت با وقفه مواجه شد.

فريد كاوش افزود: با پيگيري هاي انجام شده توسط جناب مهندس هیهاوند مدیرعامل محترم این شرکت و همکاری مدیریت موزه ها و مرکز اسناد وزارت نفت، اعتبار مربوطه تخصیص داده شد و سه فقره مناقصه مربوط به این پروژه برگزار و با تعيين پيمانكار، به تازگي عمليات اجرايي با هدف راه اندازي فاز نخست طرح و با تمرکز بر تعميرات ساختمان موزه و بهسازي محوطه ورودي آغاز شده است .

لازم به ذكر است ساختمان موزه كه داراي سه بخش اصلي و يك بخش تأسيسات مي باشد با چهار هزار متر زير بنا در مجاورت پالايشگاه قديمي مسجدسليمان ساخته شده است و تكميل آن، گام اساسي در پيشبرد طرح خواهد بود.

گروه فرهنگی هنری میسان خوزستان
برگزیده شانزدهمین جشنواره بین المللی فرهنگ واقتصاداقوام ایران زمین

گروه فرهنگی هنری میسان خوزستان به سرپرستی باسم حمادی در شانزدهمین جشنواره بین المللی فرهنگ واقتصاداقوام ایران زمین برگزیده و با حضور وزیر میراث فرهنگی گردشگری و صنایع دستی در استان گلستان مورد تقدیر قرارگرفت.

در جشنواره که از تاریخ ۲۸ آبان الی ۳ آذر درمحل دائمی نمایشگاه بین المللی گرگان برگزار شد گروه فرهنگی و هنری میسان بانصب مضیف عربی ،عرضه صنایع دستی وسوغات محلی وهمچنین اجرای موسیقی سنتی روزانه پذیرایی صدها نفر از علاقه مندان و گردشگران از سراسر کشور بود

شانزدهمین جشنواره بین‌المللی فرهنگ و اقوام ایران‌زمین با مشارکت ۳۵۰ هنرمند صنایع‌دستی و هنرهای سنتی از ۳۰ استان، و کشورهای افغانستان، قزاقستان و ترکمنستان و همچنین ۷۷ غرفه سوغات، ۲۵ گروه موسیقی و آیینی اقوام مختلف، ۲۷ گروه سیاه‌چادر و عشایر، ۸ بخش روستاهای هدف گردشگری، ۲۰ غرفه ارایه غذاهای سنتی، ۸ مزرعه گردشگری، بازی‌های بومی و محلی و… با حضور استان‌های مختلف و خواننده‌های مطرح پاپ کشور پس از پنج روز به کار خود پایان داد

همچنین در این دوره، گروه‌های سیاه چادر، مزارع گردشگری و جوامع روستایی و عشایری نیز حضوری فعال داشتند.

برگزاری بخش‌های علمی و پژوهشی و نشست‌های تحقیقاتی با محوریت جزیره آشوراده، دیوار تاریخی گرگان و بافت تاریخی هم از فوق‌برنامه‌های این جشنواره بود.

این جشنواره با هدف ایجاد شور و نشاط اجتماعی، تقویت و نمایش وفاق ملی، حمایت از هنرمندان این حوزه و معرفی ظرفیت‌های استان گلستان برگزار شد.

کشف یک تونل مربوط به جنگ جهانی دوم در زیر محوطه راه آهن اهواز/ قابلیت جذب گردشگر دارد

یک فعال میراث‌فرهنگی و گردشگری در خوزستان از وجود یک تونل مربوط به دوران جنگ جهانی دوم در زیر محوطه راه‌آهن اهواز به سمت بیمارستان رازی و رودخانه کارون خبر داد و خواستار راه‌اندازی این بخش به عنوان موزه، گالریِ با کاربری گردشگری شد.

به گزارش خبرنگار رکنا از خوزستان، مجتبی گهستونی فعال مدنی و از کارشناسان حوزه گردشگری خوزستان با اشاره به ساخت و قدمت این تونل گفت: در زیر محوطه راه‌آهن اهواز تونلی از زمان شکل‌گیری راه‌آهن با ارتفاع حدود 3 متر و عرض 2 متر وجود دارد که با برخورداری از راهرو، اتاق و سالن، قابلیت احیا و تبدیل آن به موزه راه‌آهن و هرگونه کاربری فرهنگی دیگری وجود دارد.

این فعال میراث‌فرهنگی و گردشگری به ضرورت مرمت و احیا تونل مورد نظر اشاره کرد و یادآور شد: با توجه به نقش و اهمیت راه‌آهن در اهواز طی حدود یکصد سال اخیر و نردیکی راه‌آهن به رودخانه و تعلق بیمارستان رازی به راه‌آهن که نام راه‌آهن هم از همین مکان گرفته شده، مشاهده بخش‌هایی از تونل زیرزمینی در محدوده‌ای از راه‌آهن‌ نشن می دهد که این تونل می تواند برای انتقال و سرعت بخشی در دسترسی افراد به بیمارستان و برعکس جانمایی شده باشد.

مجتبی گهستونی در ادامه افزود: با وجود ثبت جهانی راه‌آهن و قدمت و ارزش راه‌آهن جنوب، مرمت و احیا این تونل زیرزمینی که به بیرون از محوطه راه‌آهن دسترسی دارد باید در اولویت قرار بگیرد تا به عنوان بخشی از تاریخ یک میراث جهانی نه تنها مورد بازدید عموم، بلکه در پژوهش های دانشگاهی و کارشناسی از آن استفاده گردد.

گهستونی با تاکید براین موضوع که در حال حاضر تونل و تمامی اتاق‌های آن متروک مانده اند، گفت: ورودی بنا آجری و راهرو آن با دیوارکوب چوبی و سقف آن با دیوار کاذب تزئین شده است و تاکنون نه تنها از این اتاق ها استفاده ای نشده، بلکه به حال خود رها شده اند.

وی درباره کاربری این تونل نیز افزود: در پیش از انقلاب از این مکان به عنوان دفاتر ستادی و در دوران جنگ تحمیلی به عنوان محلی برای بایگانی اسناد، کارگزینی و پناهگاه مورد استفاده قرار می‌گرفت.

او ادامه داد: از تونلی که به سمت رودخانه کارون هدایت می‌شود نیز در دهه‌های نخست شکل‌گیری راه‌آهن و دوره‌های بعد و به خصوص در دورانی که کشتی‌رانی در کارون رونق داشت برای انتقال ادوات نظامی و تونل دسترسی به بیمارستان رازی (راه‌آهن) برای انتقال مجروحین مورد بهره‌برداری قرار می‌گرفت.

گهستونی درباره مصالح به کاررفته در بنا یادآور شد: وردی بنا آجری و راهرو آن با دیوارکوب چوبی و سقف آن با دیوار کاذب تزئین شده است. در صورت بهره‌برداری صحیح از بنگله‌های مسکونی و بهره‌برداری از تونل زیرزمینی، راه‌آهن جنوب نقش قابل توجه‌ای در حفظ میراث‌فرهنگی و توسعه گردشگری ایفا خواهد کرد

اهواز از جمله شهرهای ایران است که دو ایستگاه مرکزی راه‌آهن دارد. در ایستگاه «کارون» قطار به سمت شرق خوزستان و ایستگاه «امانیه» به سمت جنوب خوزستان و شمال ایران می‌رود.

اداره کل راه آهن جنوب در حال حاضر دارای سه محور اهواز - اندیمشک (‌تا ایستگاه هفت تپه)، محور اهواز - بندر امام خمینی (ره) – ماهشهر، محور اهواز - خرمشهر – شلمچه است.

این اداره کل در مجموع دارای ۱۸ ایستگاه است و طول خطوط اصلی موجود ۴۷۴کیلومتر و طول خطوط فرعی (مانوری و صنعتی – تجاری) حدود ۱۹۸کیلومتر می‌باشد .همچنین شبکه ریلی استان خوزستان جمعاً حـدود ۶٪ درصـد طول شبـکه ریلی کشـور را تشکیل می‌دهد. راه‌آهن جنوب از نظر جابجایی بار و از نظر جابجایی در زمره استان‌های برتر قرار دارد.

گزارش و گفتگو: بهنام رضایی مالمیر/رکنا

سومین جشنواره برداشت نیشکر- شکرستان خوزستان

سومین جشنواره ملی برداشت نیشکر (شکرستان) از یکم تا سوم آذرماه، توسط شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی و با همکاری اداره‌کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان و دانشگاه شهید چمران اهواز در کشت و صنعت دهخدا برگزار شد.

هم‌زمان با ۳۳ امین سالگرد توسعه نیشکر جشنواره ملی برداشت نیشکر، شکرستان به ایستگاه سوم رسید*

سومین جشنواره ملی برداشت نیشکر «شکرستان ۱۴۰۲» از چهارشنبه ۱ آذرماه لغایت جمعه ۳ آذرماه در کشت و صنعت نیشکر دهخدا برگزار شد.*

این دوره از جشنواره طی ۳ روز از ساعت ۹ صبح تا ۱۵:۳۰ بعدازظهر در بخش های نمایشگاهی، رقابتی و جانبی در سالن ورزشی صنعت و فضای باز شرکت کشت و صنعت نیشکر دهخدا برگزار شد.*

بخش نمایشگاهی جشنواره ملی شکرستان شامل بیش از ۴۰ غرفه در حوزه صنایع‌دستی، شیرینی و غذاهای محلی خواهد بود همچنین در بخش رقابتی جشنواره‌های شهد رسانه قابِ سبز، بوم سبز و کنگره ادبی شکرستان و در بخش جانبی گشت دوچرخه‌سواری، مسابقات ورزشی و تفریحی، نمایشگاه نقاشی و عکاسی، قصه‌گویی و ایستگاه فرهنگی و عرضه محصولات صنایع‌دستی جوامع پیرامونی، غرفه شیرینی محلی، اجرای نمایش و قصّه‌خوانی حضور داشت.*

روستای "صراخیه" شادگان قابلیت کاندیدای روستای جهانی را دارد

مدیر کل دفتر توسعه گردشگری داخلی وزارت میراث فرهنگی گفت: روستای "صراخیه" شادگان قابلیت کاندید شدن روستای جهانی را دارد.

به گزارش خبرنگار ایرنا، سید مصطفی فاطمی پنجشنبه در همایش ملی گردشگری سبز که به میزبانی شادگان گفت: شادگان چندین روستا با قابلیت تبدیل شدن به محدوده های گردشگری را دارد که به ظرفیتی مهم برای جذب گردشگران داخلی و خارجی محسوب می شوند.

وی ادامه داد: روستای صراخیه شادگان با قابلیت‌های مناسبی که دارد می‌تواند به‌عنوان کاندیدای جمهوری اسلامی ایران در سازمان جهانگردی باشد.

مدیر کل دفتر توسعه گردشگری داخلی وزارت میراث فرهنگی گفت: این روستا چشم انداز بی‌نظیری در حوزه گردشگری دارد ولی برای تبدیل شدن به‌عنوان کاندیدای روستای جهانی باید زیرساخت‌های دیگر در این روستا فراهم شود.

فاطمی بیان کرد: اگر این روستا بعنوان کاندیدای روستای جهانی معرفی شود عزم ملی برای تکمیل زیرساخت‌ها در آن شکل خواهد گرفت.

وی افزود: با نگاه محافظ محور که جامعه محلی و فعالان گردشگری در آن مشارکت داشته باشند در حفظ محیط زیست گام برخواهیم داشت و در کنار آن توسعه گردشگری نیز شکل می‌گیرد.

فاطمی گفت: ایجاد زیرساخت‌های گردشگری به رونق اقتصادی و اشتغال این منطقه کمک می‌کند و امید است بتوان با ایجاد زیرساخت‌های گردشگری قدمی برای ساکنان آن منطقه برداشت.

وی بیان کرد: یکی از معضلات گردشگری در شهرها این است که برخی از مجموعه‌های گردشگری تغییر کاربری می‌دهند، نوع نگاهی که در گردشگری وجود دارد این است که منفعت گردشگری به شهر برمی‌گردد و این منفعت گردشگری در سطح شهر پخش می‌شود.بیشتر بخوانید

صراخیه نام یکی از روستای خوزستان است که در نزدیکی تالاب شادگان در بخش خنافره، دهستان ناصری، شادگان واقع شده. این روستا به عنوان یکی از روستاهای دارای جاذبه گردشگری خوزستان معرفی شده‌است. روستای صراخیه با بافتی سنتی، یکی از روستاهای قابل مطالعه در استان خوزستان است. این روستا به لحاظ مردم‌شناسی از اهمیت زیادی برخورد بوده و می‌تواند بخشی از فرهنگ بومی منطقه را بازگو کند. رفت‌وآمد در این روستا و بین روستاهای اطراف همچون رفت‌وآمد در ونیز ایتالیا است.

ارائه سرویس‌های گردشی به گردشگران از جمله مشاغل اهالی صراخیه‌است. آن‌ها گردشگران را با قایق‌های خود به داخل تالاب می‌برند و نقاط مختلف آن را نشان می‌دهند.

شادگان در فاصله ۷۰ کیلومتری اهواز مرکز استان خوزستان واقع است.

تصاویری از تالاب شادگان و روستای سراخیه را مشاهده می کنید.

عکس» علی معرف

منطقه ویژه گردشگری آبشارهای آرپناه

منطقه ویژه گردشگری"آبشارهای آرپناه" با مناظر بسیار زیبا و دیدنی جزو مکان های گردشگری شهرستان لالی خوزستان است که حتی در فصل گرم سال نیز برای گردشگران جذابیت دارد.

هر چند خوزستان را با هوای گرمش می شناسند که البته بیشتر مربوط به بخش جنوبی آن است اما این استان زرخیز و پهناور چهار فصل است و شمالی خنک دارد که مناطق خوش‌ آب‌ و هوایی چون آبشارهای آرپناه در آن خودنمایی می‌کند.

این مکان به دلیل چشم‌انداز منحصر به‌فرد، آب‌ و هوای مطبوع و دسترسی آسان، محلی ایدئال را برای حضور گردشگران از سراسر کشور فراهم کرده است. آبشارهای آرپناه بین کوه‌ها قرار گرفته‌اند و از همین رو حتی در تابستان‌ها نیز تا حدودی هوای خوبی دارد؛ ضمن اینکه نزدیکی چشمه با آبشار نیز باعث سردی آب شده و آدمی را سرحال می آورد؛ باغ‌ها و درختان سرسبز این آبشار را احاطه کرده و محیطی زیبا و دیدنی به وجود آورده‌اند. در برخی نقاط، دیوارها با خزه و ریشه درختان آراسته شده‌اند.

آب چشمه در چند نقطه به‌ شکل آبشار درمی‌آید و چندین آبشار را تشکیل می‌دهد.

بستر این آبشارها به حدی وسیع است که باعث خنک‌شدن محیط اطراف می‌شود. در طول مسیر آب، تعدادی آسیاب آبی‌نظیر آسیاب‌های"پلنگ و نهنگ" وجود دارد که هر یک از آن‌ها می‌تواند برای گردشگران جذاب باشد.

بهترین زمان سفر به این مکان فروردین و اردیبهشت ماه است و البته طی تابستان هم گردشگران بسیاری را پذیرا است.

این مکان که به‌"آبشارهای کسد" نیز شناخته می‌شوند، در ۴۵ کیلومتری شمال شرقی شهرستان لالی و حدود ۲۱۲ کیلومتری شهر اهواز واقع شده است.

عکاس : علیرضا هنرجویان