خوزتوریسم

تصاویری از وضعیت وخیم نقش‌برجسته‌های ۴۷۰۰ ساله

یک فعال میراث فرهنگی با انتشار تصاویری از وضعیت وخیم سنگ‌نگاره‌های عیلامی شهر ایذه خبر داد.

به گزارش ایسنا، تصاویر منتشرشده نشان می‌دهد بیشتر این سنگ‌نگاره‌ها زیر آفتاب خوزستان رها شده‌اند و روند تخریب و آسیب آن‌ها شدت گرفته است، شکاف‌ها و ترک‌های عمیق ناشی از فرسودگی در بیشتر آن‌ها مشهود است. سطح برخی از این نقش‌برجسته‌ها را گل‌سنگ پوشانده و نقش بعضی دیگر محو شده است. درحالی‌که برخی دیگر از این سنگ‌نگاره‌ها با یادگاری‌نویسی زخم شده‌اند. بسیاری از این سنگ‌نگاره‌ها در فهرست آثار ملی ثبت شده‌اند و بعضی از آن‌ها همچون نقش‌برجسته «کول‌فرح» به‌علت قدمت بسیارِ آن که تا حدود ۲۷۰۰ سال پیش از میلاد می‌رسد، مادر نقوش درگاه‌های کاخ صد ستون و پلکان آپادانا لقب گرفته است.

سیاوس آریا درباره وضعیت این نقش‌برجسته‌ها گفت: با وجود ارزش و اهمیت شهرستان ایذه، سنگ‌نگاره‌های ایلامی (عیلامی) و الیمایی در محوطه‌های کول‌فرح، شهسوار، اشکفت سلمان و خونگ اژدر در وضعیت بدی قرار دارند و به گفته دوستداران میراث فرهنگی که در نوروز امسال از این محوطه‌ها دیدن کرده‌اند، هم از دید حفاظتی و هم از دیدگاه نگهداری و نگهبانی در وضعیت خوبی قرار نداشته‌اند.

او درباره جایگاه ایذه از توابع استان خوزستان این توضیح را داد که شهرستان ایذه یکی از شهرهای مهم و ارزشمند تاریخی ایران با یادمان‌های باستانی فراوان است که هر کدام از این یادمان‌های تاریخی و فرهنگی خود به تنهایی کتابی گویا از تاریخ  دیرین ایران‌زمین است. این میان، سنگ‌نگاره‌های بسیار ارزشمند و بی‌همتایی از دوران ایلامی (عیلامی) و خاندان بومی‌ الیمایی (هم‌دوره با اشکانیان) که قلمرو آن‌ها در خوزستان امروزی بوده و بیشتر باستان‌شناسان آن‌ها را دنباله‌رو ایلامی‌ها می‌دانند در شهرستان ایذه خودنمایی می‌کنند. محوطه‌های باستانی همچون کول فرح، اشکفت سلمان، مجموعه شهسوار، خونگ اژدر، خونگ کمال‌وند و ... تنها بخشی از محوطه‌ها و یادمان‌های تاریخی و باستانی شهر ایذه به شمار می‌آید.

آریا در ادامه با اشاره به مشاهدات میدانی دوست‌داران میراث فرهنگی از سنگ‌نگاره‌های ایذه، ‌ گفت: حتی یک راهنما در این محوطه‌ها در نوروز وجود نداشت تا آگاهی‌رسانی درستی انجام شود و به پرسش‌های گردشگران و مسافران پاسخ دهد. از سویی، بخش‌هایی بدون نگهبان بود که مایه افسوس است.

این کنشگر میراث فرهنگی در نقد برنامه‌های نوروزی همچون نوروزگاه که آن را بدون دستاورد سودمند می‌داند، پیشنهاد کرد وزارت میراث فرهنگی به جای شعار دادن و برگزاری برخی از نمایش‌ها و همایش‌ها (همانند نوروزگاه) از توانمندی کنشگران میراث فرهنگی می‌تواند بهره ببرد تا هم حفاظت بهتری از آثار تاریخی صورت گیرد و هم راهنمایی باشند برای گردشگران. این درحالی است که هر سال از راهنماهایی استفاده می‌شود که معمولا دانشی عمیق درباره میراث فرهنگی ندارند و نتیجه مثبتی هم نداشته‌اند، با این وجود چنین رویه‌ای هر سال تکرار می‌شود.

منبع : ایسنا

گردشگری با لذت طعم‌های ناشناخته در خوزستان

امروزه تجربه طعم غذاهای مناطق مختلف به یکی از انگیزه‌های مهم گردشگری تبدیل شده و سالانه درآمدی در حدود ۲۰۰میلیارد دلاری دارد.

بررسی‌ها نشان می‌دهد بیش از ۵۰درصد گردشگران تمایل دارند تجربه انواع مواد غذایی ناشناخته و بومی مناطق هدف سفر خود را به‌‌عنوان بخشی از برنامه سفر بگنجانند. این افراد ترجیح می‌دهند سفر آن‌ها با لذت چشیدن غذاهای متفاوت و ناشناخته مناطقی که به آن سفر می‌کنند همراه باشد. ویژگی خاص گردشگری غذایی این است که غذای بومی و تجربه غذاهای مختص هر منطقه، اقلیم و قوم، آن منطقه را منحصربه‌فرد می‌کند و نمی‌توان آن را در دیگر مقاصد تجربه کرد.

آمارها حاکی از آن است که به ازای هر یک شغل مستقیم در بخش شیرینی و سوغات، دو شغل غیرمستقیم ایجاد می‌شود و کشورهای بسیاری توانسته‌اند با استفاده از جذابیت و مطرح کردن غذاهای ملی و بومی خود، پای گردشگران فراوان را به کشورهای خود باز کنند.

با گسترش گردشگری غذا می‌توان به بخش‌های مختلف فعال در حوزه غذا و به‌ویژه جوامع روستایی و عشایر کمک کنیم تا آسیب‌های مختلف اقتصادی را جبران کنند؛ در عین حال، این نوع گردشگری باتوجه به آورده مالی به این مناطق ممکن است، راهکاری برای جلوگیری از مهاجرت مردم به شهرها و کمک به حفظ خرده‌فرهنگ‌های بومی باشد.

با برنامه‌ریزی‌های اصولی و بلندمدت در زمینه گردشگری غذایی می‌توان فرهنگ ‌و پیشینه تاریخی خود را برای جهانگردان و گردشگران به نمایش گذارد و همزمان با آن به یکی از صنایع روزآمد ارزآوری در دنیا ورود کرد؛ با گسترش گردشگری غذایی در ایران بسیاری از اصناف مرتبط با غذا و خوراکی نیز می‌توانند به شکل مطلوب به فعالیت خود ادامه دهند.

گزارش کامل در ادامه نوشته

هم‌زمان با روز جهانی محوطه‌ها و بناهای تاریخی

نشست تخصصی «مشارکت مردمی در حفاظت بناها و محوطه‎‌های تاریخی» برگزار می‌شود

نشست تخصصی« مشارکت مردمی در حفاظت بناها و محوطه‎‌های تاریخی» همزمان با روز جهانی محوطه‌ها و بناهای تاریخی توسط معاونت میراث‌فرهنگی و پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری برگزار می‌شود.

به گزارش میراث‌آریا به نقل از روابط‌عمومی پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری، نشست تخصصی مشارکت مردمی در حفاظت بناها و محوطه‎‌های تاریخی که دوشنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۱ از ساعت ۹:۳۰ تا ۱۳ در فضای اسکای روم به آدرس WWW.SKYROOM.ONLINE/CH/RICHT.DTP/RIHBS برگزار می‌شود بصورت همزمان در تلویزیون اینترنتی پژوهشگاه به آدرس WWW.TV.RICHT.IR قابل مشاهده است.

شورای بین‌المللی محوطه‌ها و بناهای تاریخی (ایکوموس) روز ۱۸ آوریل را به عنوان روز جهانی محوطه‌ها و بناهای تاریخی نامگذاری کرده است و هر ساله در این روز فعالیت‌های مختلفی در راستای اشاعه فرهنگ و تاکید بر اهمیت حفظ میراث‌فرهنگی در کشورهای جهان انجام می‌شود.

هدف از گرامیداشت روز جهانی محوطه‌ها و بناهای تاریخی، تشویق افراد و جوامع محلی به آگاهی‌افزایی درباره اهمیت میراث‌فرهنگی در زندگی، هویت و اجتماع آنها است. این روز همچنین بر گسترش آگاهی‌ها درباره تنوع و آسیب‌پذیری میراث‌فرهنگی در جهان و اهمیت تلاش‌ برای حفظ و نگهداری از ‌آنها تمرکز دارد.

لنج‌سازی در هندیجان

دانش سنتی لنج‌سازی و دریانوردی در خلیج‌فارس در سال ۱۳۸۸ به ثبت ملی و در سال ۲۰۱۱ میلادی به عنوان هشتمین میراث ناملموس ایران در اجلاس اندونزی سازمان یونسکو به نام استان‌های خوزستان، هرمزگان و بوشهر به ثبت رسید.

لنج، گونه‌ای از کشتی کوچک یا قایق بزرگ باری و مسافری است که در خلیج‌پارس، دریای عمان و اقیانوس هند ازدیرباز تا کنون دیده می‌شود. پیشینه دریانوردی و لنج‌سازی در خلیج پارس به هزاران سال پیش برمی‌گردد. کهن‌ترین سند دریانوردی ایرانیان دراین حوزه، مُهری است که در چغامیش دزفول به‌دست آمده و تاریخ آن به ۵هزار سال پیش از میلاد می‌رسد. این مُهر گِلین، یک کشتی را با سرنشینانش نشان می‌دهد که یک سردار پیروز ایرانی، بازگشته از جنگ، نشسته و اسیران زانوزده در جلوی او دیده می‌شوند. بنابراین صنعت لنج‌سازی در ایران از پیشینه‌ای کهن برخوردار است و ایرانیان باستان از پیشگامان دریانوردی و لنج‌سازی در جهان از گذشته تاکنون بوده‌اند. لنج‌سازی یکی از صنایع بومی مردم کرانه خلیج‌پارس محسوب می‌‎شود. واژه «لنج» در مناطق دیگر ایران بسته به تلفظ آن مناطق، گاهی با کسر لام نیز تلفظ می‌شود.

ساخت لنج

امروزه، روی کارآمدن فن‌آوری‌های جدید و وجود نظریه‌هایی مبنی بر استفاده نکردن از چوب به دلیل حفظ و مراقبت از جنگل‌ها و محیط‌زیست طبیعی، سبب شده است تا کارگاه‌های صنعتی جایگرین کارگاه‌های سنتی شوند و لنج‌های چوبی جای خود را به مواد فایبرگلاس ارزان‌قیمت‌تر بدهند؛ موضوعی که باعث شده است تا ساخت لنج‌های چوبی متوقف و کارگاه‌ها در نبود مواد تولیدی به مرمت لنج‌های قدیمی بپردازند. اما با وجود این، دانش ساخت و استفاده و تعمیر لنج‌های چوبی تا به امروز در بخش‌های جنوبی ایران و در کرانه خلیج‌پارس هنوز زنده و پویا باقی مانده است. مراکز اصلی لنج‌سازی در جنوب ایران، شهرهای آبادان، خرمشهر، چوئبده، هندیجان، بندرکنگ و شیف و بنادر کوچک و بزرگ دیگری هستند که در تداوم حیات این صنعت بومی نقشی اساسی تاکنون ایفا کرده‌اند.

مهم‌ترین و اصلی‌ترین چوب در ساخت لنج، چوب ساج است که در گذشته از هندوستان وارد می‌شد. در کنار این نوع، انواع دیگری از چوب نیز کاربرد داشت. امروزه برای مرمت لنج‌های قدیمی، به دلیل‌ وارد نشدن چوب ساج از هندوستان از چوب اوکالیپتوس و چوب گردو که در داخل کشور است استفاده می‌شود.

عمر مفید لنج بین ۵۰ تا ۱۰۰ سال است که در صورت استفاده درست و نگهداری از آن، یک لنج تا صدسال نیز قابل استفاده است. امروزه‌روز، باتوجه به روی‌آوری دریانوردان به استفاده از لنج‌های فایبرگلاس در مقایسه با نوع چوبی آن، علاوه بر محدودیت‌هایی که در استفاده از چوب درختان و مراقبت از نابودی جنگل‌ها و گرانی صنعت چوب وجود دارد، دلایل دیگری را نیز می‌توان درعدم استفاده از چوب برشمرد. لنج‌های جدید فایبر گلاس در مقایسه با نوع چوبی، تفاوت‌ها و شاید مزیت‌هایی دارند که دریانوردان را به استفاده از آن‌ها ترغیب می‌کند. پرهزینه بودن ساخت و نگهداری لنج‌های چوبی و نیز خرابی بالا و ایمنی پایین آن‌ها، محبوبیت بیشتر لنج‌های فایبرگلاس را به‌دنبال داشته است؛ این نکته را نیز باید مد نظر داشت که با وجودی که عمر لنج‌های فایبر گلاس کمتر است و هوای درون آن‌ها در تابستان بسیار گرم می‌شود، اما لنج‌های چوبی از هوای بهتر و مطبوع‌تری برخوردار هستند ولی باز هم به‌دلایل ایمنی بیشتر و هزینه کمتر، تمایل بیشتری به استفاده از لنج فایبرگلاس وجود دارد.

لنج‌سازی در هندیجان

ورود دانش لنج‌سازی به هندیجان به بعد از شروع جنگ تحمیلی و آمدن مهاجران آبادانی که به صنعت لنج‌سازی مشغول بودند بازمی‌گردد. افرادی که به کار ساخت و تعمیر لنج اشتغال دارند «گَلاف» نامیده می‌شوند. گلاف‌ها عموماً از طایفه بحرانی هستند و این دانش از پدر به پسر در این طایفه به ارث رسیده است. پیش از ورود لنج‌سازان آبادانی، گلاف‌های بومی هندیجان فقط به کار تعمیر و بازسازی لنج می‌پرداختند ولی ساخت لنج و ایجاد کارگاه‌های لنج‌سازی، به صورت گسترده توسط این دسته از مهاجران در هندیجان به وجود آمده است.

مرحوم حاج فالح و حاج هادی بحرانی اولین کارگاه‌های لنج‌سازی را در هندیجان تأسیس کردند؛ دو کارگاه یکی به نام «چاله‌گود» در مسیر بندر سجافی و دیگری به نام «برزوباد» در هندیجان جنوبی در دهه شصت فعالیت خود را آغاز کردند. کارگاه چاله گود در حاشیه رودخانه ساخته شده بود و توسط یک دستکند مصنوعی که به گود معروف بوده، روزانه لنج‌های بی‌شماری را رفع نقص و تعمیر می‌کرد.

گلاف‌کاران به منظور تعمیر، لنج را در این دستکند قرار می‌دادند، به گونه‌ای که فقط قسمت پایین آن در آب قرار می‌گرفت تا بدین روش بازگشت آن پس از طی دوران تعمیر به رودخانه با سهولت بیشتری صورت گیرد؛ علاوه براین کارگاه‌ها، مراکز دیگری هم برای تعمیر و یا شستشوی لنج در حاشیه رودخانه وجود داشت که یکی در ابتدای چم‌شعبان، یکی در مسیر امامزاده میررحمان و دیگری کارگاه خزعل در ۲۰ کیلومتری بندر سجافی قرار داشتند.

به دلیل منسوخ شدن ساخت لنج چوبی، در محل این کارگاه‌های قدیمی امروزه هیچ فعالیتی صورت نمی‌گیرد و کارگاه جدید لنج در هندیجان در محلی دیگر در مسیر بندر سجافی در نزدیکی گمرک در سال ۱۳۸۷ تأسیس شده که فقط تعمیر و بازسازی لنج‌های قدیمی در آن صورت می‌گیرد. از دوران شکوه لنج‌ها در هندیجان در حال حاضر، فقط تعدادی کمتر از ۱۰ عدد لنج چوبی باقی مانده است که قدمتی بین ۴۰ تا۶۰ سال دارند.

به‌دلیل از رونق افتادن لنج‌های چوبی، شغل گلافی نیز به سردی نشسته است. از همین روی و از آنجایی که این شغل که در طایفه بحرانی موروثی بوده و جوان‌ها نیز شغل پدر را ادامه می‌دادند، در روزگار افول هنر گلافی به دلیل‌عدم کارایی آن، جوان‌ها علاقه‌ای به آموزش و یادگیری و ادامه آن ندارند و بر تعداد گلاف‌ها نه تنها افزوده نمی‌شود بلکه با درگذشت پیشکسوتان این حرفه، افراد جدیدی جایگزین آن‌ها نمی‌شوند. از آن جمعیت گلاف‌ها که در گذشته به ساخت لنج می‌پرداختند اکنون حدود ۲۰ نفر باقی مانده‌اند که آنان نیز فقط به کار تعمیر و مرمت لنج‌های قدیمی مشغول هستند.

در سال‌های اخیر، لنج‌سازی هندیجان با نام شناورسازان صنعت و دریا به مدیریت برادران رحمانی، تنها مرکز تعمیر لنج در بین شهرهای هندیجان، دیلم و گناوه است و همه گلاف‌ها به صورت روزمزد و طبق توافق با صاحب لنج با هدف دریافت دستمزد، در این محل به تعمیر آن‌ها مشغول هستند. ولی به‌تازگی در شهرستان دیلم یک کارگاه لنج‌سازی درحال تأسیس است.

تعدادی از گلاف‌هایی که هنوز در این حرفه فعالیت می‌کنند عبارتند از: تریاک بحرانی، نجم بحرانی، احمد بحرانی، امیر بحرانی، علی بحرانی، حسین بحرانی، رزاق بحرانی و عبدالحسین بحرانی.

این نکته را نیز باید گفت که در گذشته به دلیل‌عدم وجود دستگاه‌های مکانیزه، موقعیت‌سنجی آب رودخانه در تعمیر لنج نقش مهمی داشته است. از آنجا که رودخانه زهره به دریای آزاد می‌ریزد امواج جزر و مدی دریا به رودخانه وارد می‌شود و جزر و مد آب دریا که در زمان‌های مشخصی در هر ماه اتفاق می‌افتد در بالا و پایین رفتن تراز سطح آب رودخانه تأثیرگذار است و از این پدیده طبیعی برای بالا آوردن لنج و قرار دادن آن در ساحل بهره می‌بردند. لنج با بالا آمدن آب به ساحل وارد می‌شد و در فاصله زمانی مشخص تا پایین رفتن آب، لنج را تعمیر کرده و با پایین رفتن آب به رودخانه باز می‌گردانند. ولی گلاف‌ها امروزه باوجود دستگاه‌های مکانیزه برای جابجایی و بالا و پایین بردن لنج‌ها نیازی ندارند تا در انتظار بالا و پایین رفتن آب رودخانه و دریا بمانند.

تراز سطح آب رودخانه در روزهای مختلف ماه عبارت است از: از روز ۱۱ تا ۲۰هر ماه، تراز سطح آب هر روز ۴۰ سانتی متر بالا می‌رود، از ۲۱ تا ۲۶ پایین، ۲۶تا ۴ ماه بعد بالا و از ۴ تا ۱۱ پایین می‌آید؛ گرچه این زمان‌بندی، اکنون با وجود تغییرات مدیریتی در حوزه آب‌ها و رودخانه‌ها و سایر عوامل انسانی متعدد مانند ایجاد سدها دستخوش تغییر شده است.

* گزارش از اکرم ندیمی‌پور، کارشناس باستان‌شناسی و رئیس اداره میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی هندیجان

«بریم بسازیم» به چغازنبیل و روستاهای گردشگری شمال خوزستان رفت

فصل سوم مجموعه تلویزیونی «بریم بسازیم» در شمال خوزستان در ۱۰ قسمت ۴۵ دقیقه‌ای ضبط شد و اکنون همزمان با ماه مبارک رمضان، روزهای فرد از ساعت ۲۳:۱۰ از شبکه یک سیما روی آنتن رفته است.

به‌گزارش میراث‌آریا به نقل از روابط‌عمومی اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان، تیم سازنده رئالیتی‌شوی «بریم بسازیم» که برنامه‌شان با شروع ماه رمضان‏، روزهای فرد ساعت ۲۳:۱۰ از آنتن شبکه یک سیما پخش می‌شود، با هدف بررسی کاستی‌ها و مشکلات روستانشینان شمال استان خوزستان، راهی جنوب کشور شدند.

فصل جدید رئالیتی‌شو بریم بسازیم به کارگردانی مجید عزیزی و مصطفی آتش‌مرد و تهیه‌کنندگی احمد شفیعی برای پخش در ماه رمضان آماده شد و این بار کاروان مخصوص این برنامه راهی جنوب ایران و روستاهای گردشگری شمال استان خوزستان شده‌‌اند تا با بررسی کاستی‌ها و مشکلات این روستاها، همراه با اهالی، برای برطرف شدن این موضوعات تلاش کنند.

درفصل سوم، دو کاراکتر اصلی فصل قبل، یعنی حامد کاویانی‌نسب و حسن یارمحمدلو همراه با خانواده‌هایشان، با هدف شناسایی نیازهای این روستاها برای کمک به آبادانی و سازندگی، به این مناطق رفته‌اند و دوربین رئالیتی شوی «بریم بسازیم» در این سفر سخت و پرتلاش، آن‌ها را همراهی کرده است.

این فصل از بریم بسازیم، در روستای گردشگری پامنار شهرستان دزفول، روستای گردشگری شیخ خماط شهرستان شوش، محوطه میراث‌جهانی چغازنبیل و شهرک دوبندار شهرستان اندیمشک درخصوص سوژه‌هایی برای کمک به کسب و کار اهالی این مناطق تهیه شده است.

مهرداد صالح (مجری طرح)، مهدی مهرنیا (مدیر تدوین)، مهدی اسدزاده (نویسنده)، محمدهادی حیدری (مدیر تولید)، محمد رحیمی (مدیر تصویربرداری)، فریاد صالحی (طراح صحنه و لباس)، هادی بهشتی‌زاده و مهیار ریحان‌صفت (صدابرداران)، ابوالفضل مورج (کارگردان پشت صحنه)، مهدی اکبریان‌پور (صداگذاری و میکس) و محمد واحدی و کشین محمدیان (دستیاران کارگردان)، سایر عوامل این مجموعه را تشکیل می‌دهند.

این برنامه را سازمان هنری‌رسانه‌ای اوج و کمیته امداد حضرت امام‌خمینی (ره) در استودیو نوبین تولید کرده‌اند. مجموعه تلویزیونی «بریم بسازیم»، با حمایت و پشتیبانی کمیته امداد امام‌خمینی (ره) و مرکز نیکوکاری این مجموعه با هدف ایجاد حس همدلی، مشارکت و سازندگی به فعالیت پرداخته است.

درخور ذکر است، تهیه فصل اول مجموعه تلویزیونی «بریم بسازیم» در روستای خاوه از توابع شهرستان ورامین استان تهران انجام شد و فصل دوم این مجموعه نیز به شکل travel show و بازدید از شهرستان بشاگرد استان هرمزگان در سه قسمت، تهیه و پخش شد.

اندیکا میزبان نخستین جشنواره موسیقی آوازهای حماسی بختیاری

 نخستین جشنواره موسیقی آوازهای حماسی بختیاری در اواسط اردیبهشت ۱۴۰۱ در اندیکا برگزار می‌شود.

به گزارش ایسنا، به همت انجمن موسیقی شهرستان اندیکا و با حمایت استدیو پیوند ایران زمین و انجمن موسیقی استان نخستین جشنواره‌ آوازهای حماسی بختیاری در اواسط اردیبهشت سال ۱۴۰۱ در شهرستان اندیکا برگزار می‌شود.

این جشنواره‌ در گستره‌ منطقه‌ای استان خوزستان، چهارمحال و بختیاری، لرستان، اصفهان و کهگیلویه و بویراحمد به صورت رقابتی در بین سنین ۱۵ تا ۳۰ سال برگزار می‌شود و هدف اصلی از برگزاری این جشنواره‌ نیز کشف و حمایت از استعدادهای منطقه است.

این جشنواره‌ در ۲ بخش برگزار می‌شود که بخش اول شامل آوازها و مقام‌های فولک حماسی بختیاری است و بخش ویژه به مقام حماسی آعلیداد و آوازهای آیینی و مذهبی بختیاری اختصاص دارد.

قاسم بخشوده مسؤول انجمن موسیقی، رییس جشنواره است، داریوش اسکندری، دبیر هنری، پویا محسنی، مشاور هنری، نیما ظفری، روابط عمومی و اساتید دیدار محمودی، فرهنگ تیرگیر و پارسا برخورداری داوری آثار ارسالی این جشنواره‌ را بر عهده دارند.

آغاز کوچ عشایر - خوزستان

این روزها جاده‌ها و ایلراه های کوهستانی و پرپیچ و خم استان خوزستان و چهارمحال و بختیاری میزبان عشایری است که از گرمای سوزان قشلاق بی تاب شده و به خنکای سرزمین‌های ییلاقی خود پناه آورده اند.

بهار، موسم کوچ ایل بزرگ بختیاری یکی از بزرگترین طوایف عشایر کشور است. بختیاری‌ها از پاییز به سمت سرزمین‌های قشلاقی خود در استان خوزستان کوچ می‌کنند و در بهار هر سال به ییلاق خود در استان چهارمحال و بختیاری باز می‌گردند.

هریک از این طوایف از ایل راه‌هایی استفاده می‌کنند که از نیاکان خود یاد گرفته‌اند.

تا دهه‌های پیش عشایر به همراه اعضای خانواده و احشام و دام‌های خود از مسیرهای صعب‌العبور کوهستانی و رودهای خروشان عبور می‌کردند که این سفر ممکن بود بیش از یک ماه طول بکشد، اما امروزه تعداد قابل توجهی از عشایر کوچ ماشینی را انتخاب کرده‌اند. هرچند هنوز هم برخی رنج کوچ را به جان خریده و با پای پیاده این مسیرهای دشوار را طی می‌کنند.

بعضی از عشایر با پای پیاده و به روش سنتی از ایلراههای باستانی به سمت ییلاق میروند و برخی دیگر با کامیون و خودرو به روش ماشینی به ییلاق کوچ مینمایند .

عکس میلاد حمادی /تسنیم

گرگیعان آیینی جهت نشاط اجتماعی

باسم حمادی: احساس شادی و نشاط یکی از ضروری ترین خواسته های فطری و نیاز روانی انسان به شمار می رود و به دلیل تاثیرات عمده برسالم سازی و بهسازی جامعه، امروزه بسیاری از ملل در صدد ایجاد یک جامعه سالم و با نشاط هستند و از آنجایی که شادی همواره با خرسندی، خوش بینی، امید و اعتماد همراه است، میتواند نقش تسریع کننده ای در فرآیند توسعه جامعه داشته باشد.

امـروزه پیـشرفت هـر جامعـه در گـرو اسـتفاده بهینه از نیروی انسانی آن جامعه است و مهم ترین اصل در حوزه ی مدیریت منـابع انسانی، شادی و نشاط انسان هاست، وانـسان بـا نـشاط، انـسانی کـارا، مبتکر، مولد و سازنده است و همین اعمال مثبت به سلامت فیزیکی و روانی او نیـز کمـک می کند

احساس امنیت، اعتماد اجتماعی، دینداری، احساس محرومیت و سن تاثیر معنی داری بر میزان نشاط اجتماعی دارند.با توجه به وجود رابطه ی مثبت بین دینداری و نشاط ، اجرای طرح و برنامه های متنوع توسط نهاد های متولی مانند میراث فرهنگی و گردشگری، فرهنگ و ارشاد اسلامی وشهرداری ها و مساجد برای اقـشار مختلف جامعه با هدف ترویج و تقویت فرهنگ دینی امری ضروری می باشد.

بدیهی است که این کار دارای پیامدهایی همچون تقویـت و ارتقـای روحیـه ی نـشاط و شادابی در بین افراد جامعه است؛ پیـشنهاد مـی گـردد نهادهای پیشگفته بـا همکاری سازمان صدا و سیما در جهت تقویت احـساس همبـستگی اجتمـاعی میـان افـراد مختلف جامعه تلاش کنند تا بدین وسیله بتوان میـزان اعتمـاد را افزایش و در نهایت در جهت ارتقای سطح نشاط عمل نمود

همه ساله همزمان با میلاد امام حسن مجتبی(ع) مراسم آیینی و کهن گرگیعان برگزار می‌شود. گرگیعان یا قرقیعان نام یک آیین سنتی رایج بین مردم عرب استان خوزستان، هرمزگان، بوشهر وکشورهای عربی نظیر عراق ودیگر کشورها است که در نیمه ماه رمضان توسط کودکان اجرا می‌شود. به جرأت می توان گفت که جشن گرگیعان بزرگترین جشن کودکانه کشور می باشد. کودکان با پوشیدن لباس های ستتی پسرانه ودخترانه خاص گرگیعان، به خانه های مختلف می روند واشعار خاصی(مانند گرگیعان وگرگیعان الله ایخلی الرضعان-ماجینا یا ماجینا حلی الچیس وانطینا) که جنبه دعا دارند می خوانند ودر مقابل آن از صاحب خانه شیرینی می گیرند.مردم بر این باورند که دعایی که کودکان می کنند بخاطر معصوم بودنشان مستجاب می شود.

این آیین که در فهرست میراث معنوی کشور ثبت گردیده است همراه با تزریق شادی در لایه های مختلف جامعه در قالب امیزه های دینی می باشدودر واقع با برگزاری رویدادهای این چنینی علاوه بر اینکه روحیه مذهبی و دینداری را در جامعه تقویت می کند بعنوان یک رویداد نشاط افرین شاد و جذاب مورد اقبال عمومی در داخل و خارج از استان قرار گرفته است.و می توان بعنوان یک رویداد سالانه ِمحل اجرای آن را به مقصدی برای گردشگران تبدیل نماید.و از این مسیر گردشگری رویداد را در استان پرجاذبه خوزستان رونق بدهیم.

عکس: میزان

تنگ عقیلی گذرگاهی تاریخی در شمال خوزستان

تنگ عقیلی (انگلیسی: Tange Aghili) در استان خوزستان و شمال شهرستان شوشتر واقع شده‌است

راه ارتباطی قدیمی میان روستاهای بخش عقیلی و شهرستان شوشتر از این دره می‌گذشت.

تنگ به معنای جای باریک و کم‌عرض است و احتمالاً این نام را به دلیل کم‌عرض بودن راه‌هایش بر آن گذاشتند.

تنگ عقیلی در واقع دره‌ای است که رود کارون از آن می‌گذرد و به دلیل همجواری کوهستان، رودخانه و خاک حاصلخیز؛ مناظر جالب توجهی به وجود آمده است که در روزهای جمعه علاقه‌مندان به طبیعت را به خود جذب می‌کند.

به هنگام بازدید از تنگه عقیلی با دره‌ای روبه‌رو می‌شوید که رود کارون از میانش می‌گذرد. در نزدیکی این تنگ کوهستان، رودخانه و مناظر جالبی دیده می‌شود که دوستداران طبیعت را به سوی خود می‌کشاند.

علاوه بر بیشه زار، صخره‌های مرتفع و چشمه‌ها؛ تعداد سه پل، چندین گذرگاه کنده‌کاری شده، تعدادی گوردخمه و محل اسکان عشایر از آثار دیدنی این منطقه می‌باشند.

درختان این منطقه شامل گز، بید، کنار، کهور، انجیر و ... می‌باشند.

برای دیدن گزارش روی تصویر زیر کلیک کنید

طبیعت هندیجان زیبا در نیمه فروردین

این روز‌ها طبیعت زیبای هندیجان در استان خوزستان همچنان چشم نواز است .

به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز خوزستان ، هندیجان از شهر‌های تاریخی ایران با قدمتی ۳۰۰۰ ساله در جنوب شرقی خوزستان، در ۷۰ کیلومتری جنوب شرقی ماهشهر و در شمال خلیج‌فارس واقع شده است.
با توجه به گذر رودخانه زهره از وسط این شهر مناظر طبیعی و زیبایی در آن شکل‌گرفته است.
رودخانه هندیجان علاوه بر نقشی که در کشاورزی و تجارت منطقه دارد از نظر زیبایی‌های طبیعی نیز قابل توجه است.
درفصل تابستان و اوایل بهار که حاشیه آن به طول چندین کیلومتر پوشیده از گیاهان و گل‌های زیبا می‌شود می‌توان گردشگران بسیاری را جذب نماید.

قایق سواری در رودخانه کارون

یکی از تفریحاتی که می توان در خوزستان انجام داد قایق سواری در رود کارون است. هر سال گردشگرانی که در تعطیلات نوروز به استان خوزستان سفر می کنند قایق سواری بر روی کارون را از تفریحات به یاد ماندنی می دانند. قایق سواری در کنار پل سفید نماد شهر اهواز شور و شوق دیگری دارد.

قلیه ماهی، غذایی لذیذ از دل دریا

قلیه ماهی یکی از غذاهای لذیذ و به نام استان خوزستان است.

به گزارش خبرگزاری صداوسیما؛ مرکز خوزستان، خوزستان در جنوب کشور قرار دارد و به دلیل همجواری با دریا، از ماهی زیاد استفاده می‌شود و به دلیل اینکه ماهی از لحاظ غذایی برای بدن بسیار مفید است و از بیماری‌های متعدد و شایع از جمله؛ بیماری‌های قلبی، فشار خون، بیماری‌های مغزی، تجمع پلاکت و نامنظم بودن ضربان قلب جلوگیری می‌کند، طرفداران زیادی دارد.

همچنین به دلیل دارا بودن پروتئین، کلسیم، فسفر، آهن، امگا۳، مس، املاح معدنی و ویتامین‌های آ، ب و د و البته چربی کم، غذا‌های مختلفی با ماهی در جنوب کشور و به ویژه خوزستان پخته می‌شود که از معروف‌ترین آن‌ها قلیه ماهی است.

قلیه ماهی، یک غذای سنتی و نوعی خورشت است، به همین دلیل همراه پلو سرو می‌شود.

خوزستانی‌ها برای تهیه این غذای خوشمزه و لذیذ از ماهی، رب انار (یا گوجه)، پیاز، نمک و فلفل، روغن، زردچوبه، سیر، تمبر هندی و سبزی قلیه یعنی گشنیز و شنبلیله استفاده می‌کنند.

اگر می‌خواهید قلیه ماهی درست کنید، باید این سبزی‌ها را پس از شستن و ریز کردن، به اندازه‌ای که سبزی تیره شود با روغن سرخ کنید، زیرا هرچه سبزی بیشتر سرخ شود، غذا نیز خوشرنگ‌تر و خوش طعم‌تر خواهد شد.

سپس در قابلمه‌ای دیگر مقداری آب را با تمرهندی مخلوط می‌کنیم، فیله‌های ماهی به ترکیبی از نمک، فلفل سیاه، زردچوبه آغشته کرده و صبر می‌کنیم تا طعم دار شوند، از طرفی دیگر پیاز و سیر را در قابلمه‌ای با حرارت ملایم با روغن تفت می‌دهیم و پس از آنکه نمک، فلفل سیاه و زردچوبه اضافه کردیم، رب گوجه یا رب انار و سپس سبزی‌ها را اضافه می‌کنیم.

پس از اینکه ماهی‌ها را در ماهیتابه با روغن سرخ کردیم، به خورشت اضافه کرده و اجازه می‌دهیم ۴۵ دقیقه تا یک ساعت با حرارت ملایم پخته شده و جا بیفتد، پس از گذشت این مراحل قلیه ماهی جنوبی آماده است و می‌توان آن را با برنج سرو کرد.

آشنایی با یادمان شهدای «شلچمه»

بعد از سقوط خرمشهر در چهارم آبان ‌١٣٥٩، جاده شلمچه به صورت یکی از معابر اصلی تردد یگان‌های عراقی مستقر در خرمشهر درآمد. ‌١٨ ماه بعد در روز دهم اردیبهشت‌ماه سال ‌٦١ عملیات بیت‌المقدس با رمز یا علی ابن ابی‌طالب(ع)، با هدف آزادسازی خرمشهر آغاز شد.

به گزارش ایسنا، منطقه عمومی شملچه از ضلع غربی خرمشهر شروع شده و تا عمق خاک عراق به پیش می‌رود. خط مرزی، این منطقه را به دو قسمت شلمچه ـ ایران و شلمچه ـ عراق تقسیم کرده است.

شلمچه ـ ایران در منتهی‌الیه جنوب غربی جلگه خوزستان قرار گرفته داشته و دارای آب و هوای گرمسیری است. حداقل دمای هوای آن در زمستان به صفر درجه و حداکثر دمای آن در تابستان از مرز ‌٥٥ درجه سانتی‌گراد تجاوز می‌کند.

به دلیل اتصال ضلع جنوبی شلمچه با اروندرود، باتلاق‌ها و آب گرفتگی‌های متعددی ایجاد شده است و با آغاز لشکرکشی ارتش بعث عراق به خاک جمهوری اسلامی، شلمچه نیز به اسارت دشمن درآمد.

بعد از سقوط خرمشهر در چهارم آبان ‌١٣٥٩، جاده شلمچه به صورت یکی از معابر اصلی تردد یگان‌های عراقی مستقر در خرمشهر درآمد. ‌١٨ ماه بعد در روز دهم اردیبهشت‌ماه سال ‌٦١ عملیات بیت‌المقدس با رمز یا علی ابن ابی‌طالب(ع)، با هدف آزادسازی خرمشهر آغاز شد.

در این عملیات ضمن آزادسازی شهر خرمشهر، قسمتی از دشت و جاده شلمچه به منظور قطع ارتباط عقبه به خط مقدم نبرد تبدیل شده بود.

‌٥٠ روز بعد از فتح غرورآفرین خرمشهر، عملیات رمضان در تاریخ ‌۶۱/۴/۲۲ با رمز یا مهدی ادرکنی(عج) به منظور دور ساختن دشمن از شهرهای خرمشهر و آبادان و تعقیب او در آن سوی مرز شروع شد. این نبرد ‌١٥ روز به طول کشید. اما دوباره شلمچه ایران در اشتغال متجاور باقی ماند.

مدت ‌۶ سال، شلمچه ایران در اختیار دشمن بود. ‌١٥ روز بعد از ناکامی «عملیات کربلای ۴»، رزمندگان اسلام اقدام به انجام «عملیات کربلای۵» ‌کرده و در روز چهارم عملیات، جاده شلمچه به دست رزمندگان اسلام آزاد شد و در روز بیستم عملیات(هشتم بهمن ماه ‌٦٥) شلمچه ایران کاملا آزاد شده و قسمت عظیمی از شلمچه عراق هم به تصرف نیروهای خودی درآمد.

در مجموع هشت عملیات در طول هشت سال دفاع مقدس در منطقه شلمچه صورت گرفت که مهمترین آن عملیات کربلای پنج بود.

بعد از اتمام جنگ تحمیلی، گروهای تفحص مستقر شدند و توانستند تعداد زیادی از پیکرهای مطهر مفقودین را کشف و به خانواده‌های چشم انتظار آنان تحویل دهند. در عید قربان سال ‌١٣٧٨ مقام معظم رهبری با حضور در جمع کاروان‌های راهیان نور و در کنار هشت شهید گمنام عملیات کربلای پنج شلمچه را قطعه‌ای از بهشت نامیدند.

حرم شهیدان گمنام و موزه طبیعی دفاع مقدس شلمچه به عنوان یکی از یادمان‌های تحت پوشش قرارگاه حفظ ابنیه و آثار سرزمینی دفاع مقدس خوزستان است و همه ساله صدها هزار نفر از سراسر کشور برای تجدیدبیعت با آرمان‌های شهدای والامقام دفاع مقدس از یادمان‌ها بازدید می‌کنند

در گفت‌وگو با مهر مطرح شد؛

خوزستان بهشت تنوع حیات وحش

اهواز- فعال محیط زیست خوزستان گفت: خوزستان بهشت پرنده‌نگری خاورمیانه است و از نظر اکوتوریسم می‌تواند قطب اکوتوریسم حیات وحش باشد.

کرامت حافظی در گفت‌وگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: ۱۲ اسفند (3 March ) روز جهانی آگاهی در مورد حیات وحش است (World Wildlife Day) است که در این روز بر اهمیت گونه‌های حیات وحش و لزوم حفظ و مراقبت از آنها تاکید می‌شود .

عضو گروه تنوع زیستی خوزستان در ادامه بیان کرد: استان خوزستان زیستگاه بیش از ۳۹۶ گونه پرنده، ۷۶ گونه پستاندار، ۸۵ گونه خزنده، ۵ گونه دوزیست ،۵۶ گونه ماهی آب‌های داخلی و ۹۰۰ گونه ماهیان خلیج فارس است.

عضو کمیته ثبت پرندگان ایران افزود: خوزستان در جنوب غرب ایران زیستگاه‌های متنوعی از ساحل دریاهای آزاد در خلیج فارس تا ارتفاع (سه هزار و ۷۵۴ متر کوه کینو) در زاگرس بختیاری را شامل می‌شود.

وی ادامه داد: یک سوم خوزستان کوهستان زاگرس است و بخش وسیع دیگر جلگه خوزستان که در این جغرافیا کوه‌های برف گیر و یخچال‌های زاگرس، جنگل‌های بلوط، کوهپایه‌ها، رودها، جنگل‌های کهن گرمسیری رودخانه‌ای میانرودان (بین النهرین) در ساحل کارون، دز، کرخه، مارون، تالاب‌ها، شنزارها غرب خوزستان زیستگاه‌های متنوعی را ایجاد کرده که هر کدام گونه‌های ویژه‌ای را به خود جذب می‌کنند.

عضو گروه ثبت پستانداران ایران با اشاره به حضور شیر ایرانی و یوز ایرانی در خوزستان اظهار کرد: آخرین شیر ایرانی در ۸۰ سال پیش در سردشت دزفول مشاهده شده و آخرین یوز مشاهده شده در خوزستان نیز در سال ۱۳۴۴ یعنی ۵۶ سال پیش در شنزارهای اطراف رود کرخه در اندیمشک کشته با شکار تشریفاتی منقرض شد.

فعال محیط زیست خوزستان افزود: امروز بخش‌های مرکزی ایران تنها زیستگاه باقیمانده یوز آسیایی در جهان است اما شیر ایرانی در ایران منقرض شده و تنها تعدادی از این گونه در طبیعت جهان در پارک ملی گیر گجرات هندوستان زیست می‌کنند.

گونه‌های در معرض انقراض

وی گفت: متأسفانه اکنون گونه‌های فراوان در معرض تهدید و انقراض فهرست سرخ جهانی قرار گرفته که ۳۵ گونه پرنده، ۱۹ گونه پستاندار، ۵ گونه خزنده و یک دوزیست در خوزستان در فهرست سرخ جهانی (IUCN Red list) در معرض تهدید و انقراض قرار دارند؛ از این میان گونه‌های مانند پرنده خروس کولی اجتماعی و لاک پشت دریایی پوزه عقابی در وضعیت به شدت در معرض انقراض (CR) هستند و گونه‌های مانند پلنگ ایرانی، گوزن زرد ایرانی، موش دم بلند میان رودان، سسک نیزار خوزی، عقاب صحرایی، لاک پشت فراتی و کوسه نهنگ در معرض انقراض جهانی (EN) هستند .

عضو کمیته ثبت پرندگان ایران بیان کرد: همچنین گونه‌های مانند سمور آبی (شِنگ) میانرودان، سمندر لرستانی، لاک پشت زمین زی مهمیز دار، آهوی شنی، اردک مرمری، عقاب شاهی و… جز گونه‌های آسیب پذیر (Vulnerable) محسوب می‌شوند .

عضو گروه ثبت پستانداران ایران افزود: گونه‌های دیگری نیز مانند پازن (کل و بز)، شِنگ (سمورآبی) اوراسیایی، کفتار راه راه، قوچ و میش، آهو ایرانی و و پستانداران دریایی مانند دلفین گوژپشت هندی گونه‌های دیگر حیات وحش در معرض خطر در خوزستان هستند.

وی تاکید کرد: بزرگترین گوشت خوار ایران یعنی خرس قهوه‌ای و کوچک‌ترین گوشت خوار جهان راسو و پستانداران کمیاب مانند شاه روباه، رودک (گورکن) عسل خوار، رودک ایرانی، وزغ لرستانی و گونه‌های ارزشمند دیگر در خوزستان زیستگاه دارند.

حافظی گفت: زیستگاه‌های متنوع خوزستان علاوه بر اینکه پرندگان مختلف را جذب می‌کنند از نظر جغرافیایی در شاهراه مهاجرت پرندگان نیز واقع شدند و پرندگان مهاجر اروپا، آسیا و آفریقا از خوزستان عبور می‌کنند و برخی در خوزستان در مسیر مهاجرت تغذیه و استراحت می‌کنند، برخی زمستان گذران هستند و برخی تابستان گذرانی و جوجه آوری دارند.

فعال محیط زیست خوزستان اظهار کرد: برخی گونه‌ها مانند گونه‌های فهرست سرخ جهانی مانند سسک نیزار خوزی و اردک مرمری در زیستگاه‌های تالابی خوزستان که بزرگترین تالاب‌های کشور و مهمترین تالاب‌های خاورمیانه هستند، زادآوری دارند و این بخش از جهان مهمترین زیستگاه زادآوری آنها به شمار می‌رود.

وی افزود: همچنین گونه‌های کمیاب پرندگان جغد طلایی، جغد ماهی‌خوار، اکراس آفریقایی، باکلان مارگردن و غول حواصیل بزرگترین حواصیل جهان نیز در خوزستان مقیم و زادآور هستند که جز کمیاب‌ترین پرندگان خاورمیانه هستند. خوزستان بهشت پرنده‌نگری خاورمیانه است و از نظر اکوتوریسم می‌تواند قطب اکوتوریسم حیات وحش باشد و پذیرای پرنده‌نگرها و عکاسان حیات وحش از سراسر جهان باشد.

عوامل مؤثر در انقراض

روز حیات وحش و روز گرامیداشت گونه‌های در خطر انقراض روزی است که در این روز بر اولویت‌های حفاظتی تاکید می‌شود چراکه محدودیت‌هایی مانند زمان؛ بودجه و امکانات باعث می‌شود که حفاظت از برخی گونه‌ها در اولویت باشد.

عضو گروه ثبت پستانداران ایران یادآور شد: تخریب زیستگاه‌ها، کم آبی، انتقال آب‌ها، سدسازی، آتش سوزی، شکار و هجوم گونه‌هایی مانند سگ‌ها بلای جان حیات وحش و گونه‌های در معرض انقراض و در معرض تهدید هستند.

حافظی افزود: حق آبه زیستی تالاب‌ها که حساس‌ترین اکوسیستم‌ها در خوزستان هستند متأسفانه تأمین نمی‌شود؛ جنگل‌های زاگرس در زیر فشار بی رویه چرای دام و آتش سوزی و زغال گیری قرار دارند و شنزار خوزستان با اقدامات غلط در حال مالچ پاشی و نابودی هستند.

وی گفت: گونه‌های مهاجم مانند ماهی تیلاپیا و کاشت کهور آمریکایی در خوزستان توسط دولت ترویج می‌شوند و سگ‌ها که بلای جان حیات وحش هستند که کنترل نمی‌شوند به طوری که اولین مشاهده گونه در خطر انقراض موش دم بلند میان رودان (Long tailed Nesokia) برای اولین بار در ایران در تیرماه ۱۴۰۰ به صورت شکار شده توسط سگ‌های ولگرد توسط یگان حفاظت محیط زیست هورالعظیم ثبت شد.

فعال محیط زیست خوزستان یادآور شد: هنوز فرصت احیای طبیعت زیبای خوزستان و گونه‌های حیات وحش وجود دارد اما شاید آخرین نسلی باشیم که بتوانیم برای حفظ این گونه‌ها قدمی مؤثر برداریم.

هندیجان شهر باستانی میان آب‌ها میزبان گردشگران + فیلم

شهرستان هندیجان یکی از بنادر تاریخی و کهن ایران در استان خوزستان محسوب می‌شود.

به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز خوزستان ، بندر هندیجان با قدمتی ۳۰۰۰ هزار ساله از مناطق دیدنی ایران است که تاریخ آن به دوران پیش از امپراتوری هخامنشیان بر می‌گردد و در فاصله ۱۷۰ کیلومتری از مرکز استان قرار گرفته است.

این شهرستان با جمعیت حدود ۴۰ هزار نفر در حاشیه خلیج فارس واقع شده است و دارای ۹۰ کیلومتر مرز آبی با خلیج فارس است. رودخانه زهره که از اردکان فارس سرچشمه می‌گیرد با عبور از شهر هندیجان آن را به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم کرده که در نهایت در محل بندر سجافی در ۳۰ کیلومتری جنوب غربی این شهر به خلیج فارس می‌ریزد. شهرستان هندیجان به دو بخش مرکزی و زهره تقسیم می‌شود.

چشمه‌های بی‌بی بانو، دهنو و بوطاهری از جاذبه های دیدنی هندیجان است همچنین قندیل‌های نمک به وجود آمده در دل این منطقه کوهستانی از زیباترین جلوه‌های طبیعت و بسیار ویژه و منحصربه‌فرد هستند.

ساحل بحرکان و اسکله ماهیگیری آن با طول حدود ۲ کیلومتر، ساحل رودخانه زهره و گشت آبی توسط لنج بر روی آن و محل تجمع لنج‌ها در رودخانه در شهر هندیجان مناظر بدیع و جاذبه‌های طبیعی بی‌نظیری به وجود آورده‌اند.

وجود سد تنظیمی آسک نیز از جاذبه‌های گردشگری آبی دست‌ساز است که هر ساله گردشگران بسیاری را به سمت خود جذب می‌کند. عبور رودخانه زهره از شهر‌ها و روستا‌های شهرستان، مناظر زیبا و بدیعی را به وجود آورده و به همراه نخلستان‌ها بسیاری از روستا‌های هندیجان را به مراکزی جهت طبیعت‌گردی تبدیل کرده است...۱

از گیاهانی که در این منطقه کشت می‌شود و باعث رونق اقتصادی این شهر هستند می‌توان به کنجد و زیتون اشاره کرد که به‌واسطه وجود این مزارع کارگاه تولید روغن زیتون و کنجد تأسیس شده است. از انواع گیاهان بومی که خوراکی با آن‌ها تهیه می‌شود دره، کاکُل، جیکه و توله، گتگتو هستند.

علاوه بر آن کیفیت و مرغوبیت میگو و انواع ماهی، هندیجان را به مرکز مهم گردشگری خرید تبدیل کرده است. از انواع ماهی مرغوب هندیجان که به سایر نقاط ایران و کشور‌های دیگر صادر می‌شود می‌توان به شوریده، میش ماهی، شیر، حلوا سفید و سیاه، زبیدی، شانک، شَهری، همام اشاره کرد.

صنایع دستی هندیجان در حال حاضر شامل حصیربافی، کپوبافی، چرم‌دوزی، نخ‌ریسی، گرگور بافی و صنایع دریایی است. در گذشته عبابافی و جاجیم‌بافی و مشک دوزی نیز رواج داشته که امروزه تقریبا منسوخ شده است. صنعت لنج‌سازی با چوب در این شهر از دیرباز وجود داشته است و یکی از جاذبه‌های این منطقه محسوب می‌شود. صنعت لنج‌سازی هندیجان که به ثبت ملی نیز رسیده است، در حال حاضر به دلیل ممنوعیت استفاده بی‌رویه از چوب درختان، این صنعت با مواد مصنوعی به حیات خود ادامه می‌دهد.

هندیجان در دوره‌های مختلف با نام‌های "اندیگان"، "هندیگان"، "هندیون" نامیده می‌شده و در واقع از دو واژه هند و گان تشکیل شده هند یا اند در زبان سانسکریت به معنای آب است و "گان" یا "جان" پسوند مکان است بنابراین واژه هندیجان به معنای سرزمین آب است.

قدمت این شهرستان براساس آثار و محوطه‌های تاریخی برجای‌مانده که تا کنون به دست آمده به اواخر دوره ایلام (حدود ۳۰۰۰) سال پیش می‌رسد که آثار این دوره به‌صورت پراکنده مشاهده شده، ولی بر اساس آثار موجود به نظر می‌رسد که اوج رونق و شکوفایی این منطقه در دوره اواخر ساسانی - اوایل اشکانی بوده است.

از جمله مهم‌ترین محوطه‌های برجای‌مانده می‌توان به محوطه باستانی آسک در شمال هندیجان در منطقه کوهستانی کلات، بقایای بندر باستانی مهروبان در جنوب هندیجان در روستای شاعبدالله، محوطه‌های تاریخی متعدد در روستای دهملا، محوطه کدوک و محوطه سه‌راه بوزی اشاره کرد.

اماکن مذهبی نیز از مهم‌ترین مراکز جذب گردشگر هستند که می‌توان از مقبره امامزاده عبدالله در روستای شاه عبدالله، امامزاده میرنعمان، امامزاده رحمن، شاه مشهد، امامزاده ابراهیم در ورودی روستای جیری را به‌عنوان بخشی از جاذبه‌های مذهبی هندیجان نام برد.

برای دیدن گزارش روی تصویر زیر کلیک کنید

باغ پیچک مقصدی رویایی برای گردشگران در خوزستان

باغ پیچک عقیلی در شهر سماله یکی از اماکن دیدنی سرسبز در استان خوزستان است که گردشگران می توانند از این منطقه بازدید کنند .

به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز خوزستان ،باغ پیچک در گوشه‌ای دنج از شهر سماله شهرستان گتوند در زمینی که قبلا یک باغ بزرگ قدیمی بوده است بنا شده است، مکانی دنج، آرام، سرسبز، زیبا و رویایی است که میتوان در سایه سار خنک بلندای درختان اوکالیپتوس نشست و دل به آواز کبوترانی که بر روی درختان باغ لانه دارند سپرد.

درکنار زیبایی خیره کننده باغ، عطر بهار نارنج همراه عطر گل زرد کویره شامی، در هم آمیخته میشود و در فضای باغ پخش میشود.

صدای آرامش بخش آب و جیر وجیر چرخش یک آسیاب آبی، آدمی را به رویا‌های روز‌های دور گذشته میبرد، تزئینات زیبا، ساده و دست ساز باغ، یک جایگاه سنتی زیبا، کلبه درختی، چاه خاطره ها، ایوان زیبا، مجسمه‌ها، فانوس‌ها و انواع واقسام درختان و گل‌ها درکنار یک گندمزار سبز و وسیع همگی برای گذران یک روز شاد برای گردشگران آماده شده است.

باغ پیچک این امکان را برای گردشگران فراهم کرده که در ساعاتی که در باغ هستند کتاب امانت بگیرند و مطالعه نمایند، کتاب‌هایی که در خود باغ به رشته تحریر در آمده است.

آغاز جشن نوروزگاه از ۶ فروردین در اهواز

رئیس اداره میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی اهواز از طنین‌انداز شدن دوباره جشنواره نوروزگاه در این شهرستان پس از دو سال وقفه در تعطیلات نوروز ۱۴۰۱ خبر داد.

به‌گزارش روابط‌عمومی اداره‎‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان، تبار قریب جمعه پنجم فروردین‌ماه ۱۴۰۱ با اعلام این خبر افزود: «کشور دو سال متوالی درگیر همه‌گیری ویروس کرونا بود و اکنون با واکسیناسیون عمومی کرونا امیدواریم در نوروز امسال ظرفیت شاد بودن و شاد زیستن در کنار همدیگر فراهم شود.»

او با بیان این‎که به همین منظور و در راستای اجرای مصوبات ستاد اجرایی خدمات سفر نوروز اهواز، برنامه‌ها و طرح‌هایی تدارک دیده‌ شده که برای مردم محسوس و ملموس‌تر باشد گفت: «این برنامه‌ها و آیین‌ها شامل اجرای موسیقی اقوام و سنتی، اجرای آیین‌های نوروزگاهی، برگزاری نمایش، برپایی جشنواره اقوام، نمایشگاه صنایع‌دستی و سوغات، و همچنین معرفی جاذبه‌ها است که قرار است در قالب جشن نوروزگاه اجرا شوند.»

رئیس اداره میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی اهواز افزود: «با درنظر گرفتن آزاد شدن مسافرت‌های نوروزی و برگزاری مراسم مربوط به این ایام از سوی ستاد ملی کرونا، برای برپایی نوروزگاه برنامه‌ریزی و قرار شد این رویداد فرهنگی از فردا ششم فروردین ۱۴۰۱ به مدت پنج شب از ساعت ۱۶ تا ۲۲ در محل کیان‌پارس ـ پارک ساحلی غربی ـ جنب کتابخانه مرکزی با رعایت همه ضوابط بهداشتی برگزار شود.»

او اضافه کرد: «هدف از این جشنواره، آشنایی گردشگران و مهمانان نوروزی با آداب، رسوم و آیین‌های استان و نیز ایجاد نشاط میان مردم در ایام نوروز است.»

قریب با اشاره به این‌که فرهنگ غنی‌ای در حوزه آئین‌ها، رسم و رسوم‌های نوروزی و بازی‌های محلی در خوزستان وجود دارند که فرصت خوبی برای نوروز به شمار می‌آیند ابراز امیدواری کرد: «با اجرای طرح نوروزگاه بتوان نقش مؤثری در شناسایی و معرفی میراث معنوی نوروز و آداب و سنن اقوام خوزستان ایفا کنیم.»

او خاطرنشان کرد: «این برنامه توسط اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان و اداره میراث‌فرهنگی شهرستان اهواز و با همکاری استانداری خوزستان، سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی استان، فرمانداری و شهرداری اهواز برپا خواهد شد.»

پایان تعطیلی ۲ساله موزه باستان‌شناسی ایذه

مدیر موزه باستان‌شناسی شهرستان ایذه از بازگشایی این موزه پس از دو سال تعطیلی کرونایی خبر داد.

به‌گزارش روابط‌عمومی اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان، صادق شیخی پنجشنبه چهارم فروردین‌ماه ۱۴۰۱ با اعلام این خبر اظهار کرد: «به‌علت فراگير شدن پاندمی کرونا و تعطیلی بسیاری از اماکن تاریخی، به تبع بسیاری از موزه‌ها در سطح کشور از جمله موزه باستان‌شناسی ایذه نیز باتوجه به این‌که محلی مسقف است تعطیل شده بود که پس از بهبود شرایط و براساس دستورالعمل‌های ستاد ملی کرونا، اکنون شرایط برای بازدید عموم و گردشگران در ایام نوروز ۱۴۰۱ مهیا شده است.»

او ادامه داد: «البته نواقصی هم در موزه وجود داشت که به همت مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان، معاون میراث‌فرهنگی استان، مجموعه مدیریت پایگاه میراث‌فرهنگی آیاپیر، اداره میراث‌فرهنگی و شهرداری ایذه و به‌ویژه حمایت‌های فرمانده یگان حفاظت میراث‌فرهنگی خوزستان، این نواقص اکنون مرتفع شده‌اند.»

مدیر موزه باستان‌شناسی ایذه افزود: «موزه ایذه تا قبل از پاندمی کرونا، با استقبال بی‌نظیری از سوی گروه‌های مختلف سنی روبرو بود که امید می‌رود این روند دوباره طی شود؛ چراکه یکی از شرایط پایداری موزه‌ها، بازدیدکنندگان و علاقه‌مندان هستند.»

او در تشریح موزه باستان‌شناسی شهرستان ایذه اظهار گفت: «این موزه با مساحت ۳۷۰۰ مترمربع و در فضای نمایشی ۱۰۰۰ متر مربع و در یک طبقه ایجاد شده است که جزو بزرگترین موزه‌های تخصصی کشور نیز از لحاظ باستان‌شناسی محسوب می‌شود.»

شیخی اضافه کرد: «این موزه دارای هفت تالار است و آثار و اشیاء تاریخی از دوران پارینه‌سنگی جدید (حدود چهل‌هزارسال پیش) تا معاصر را درخود جای داده است.»
 
او با دعوت از گردشگران و مسافران نوروزی برای بازدید از موزه باستان‌شناسی ایذه عنوان کرد: «علاقمندان برای بازدید از موزه می‌توانند به خیابان شهید مطهری، ساختمان سابق جهاد کشاورزی، اداره میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‎دستی ایذه مراجعه کنند.»

آغوش باز تالاب بین المللی شادگان برای مهمانان نوروزی

تالاب بین المللی شادگان به عنوان یکی از جاذبه‌های گردشگری خوزستان و شهرستان میزبان گردشگران و مسافران نوروزی است.

به گزارش خبرگزاری صداوسیما؛ مرکز خوزستان، سرپرست فرمانداری شادگان با اشاره به بازدید روزانه بیش از ۴ هزار نفر از جاذبه‌های تالاب بین‌المللی شادگان، سایت گردشگری و دیگر ظرفیت‌های گردشگری این شهرستان گفت: این تعداد افراد شامل؛ گردشگران، کاروان‌های راهیان نور، مهمانان نوروزی داخلی و خارجی هستند.

جمال صالح زاده با بیان اینکه پیش بینی می‌شود در روز‌های آینده تعداد بازدیدکنندگان افزایش یابد، افزود: ستاد شهرستان یک ماه قبل از نوروز ۱۴۰۱ کار خود را آغاز کرد و امکاناتی از قبیل؛ ساخت ۲ اسکله در شهر دارخوین و روستای حدبه خنافره، آماده سازی اقامتگاه مزروق و هماهنگی با روستا‌های ابوعرابید، ابوشلوگ و ام الحجار برای میزبانی گردشگران، احیا جزیره تالاب با ساخت ۲۵ مضیف از نی با کمک اهالی روستا آماده سازی شده است.

صالح زاده به برپایی نمایشگاهی از صنایع دستی و سوغات شهرستان در محل ورودی اسکله برای معرفی ظرفیت و محصولات شادگان اشاره کرد و ادامه داد: شرایط برای بهبود وضعیت به صورت روزانه رصد و نواقص رفع می‌شوند.

رئیس ستاد خدمات سفر شادگان می‌گوید: شرایط برای معرفی مهیا شده و در ۳ روز اخیر روستای منصوره عاصی (اقامتگاه مروزق) و روستای ابوعرابید بیشترین سهم را بین نقاط شهرستان بعد از سایت گردشگری صراخیه در جذب گردشگر داشته اند.

تالاب بین‌المللی شادگان با بیش از ۵۰۰ هزار هکتار وسعت در جنوب خوزستان قرار دارد که بزرگ‌ترین تالاب ثبت شده کشور در فهرست تالاب‌های بین المللی است

رونق حضور گردشگران در موزه هفت تپه

شوش از قدیمی‌ترین سکونت‌گاه‌های دنیا به‌شمار می‌رود و با آثار جهانی مثل معبد چغازنبیل و کاخ آپادانا زبانزد جهانیان است.

به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز خوزستان ، از جاذبه‌های باستانی شوش، محوطه هفت‌تپه است، محوطه‌ای که در آن موزه‌ای دیدنی به همین نام وجود دارد.

در فصل دوم حفاری هفت‌تپه با توجه به کثرت و اهمیت آثار به‌دست‌آمده نیاز به ساخت موزه‌ای محلی در جوار محوطه‌ی تاریخی مطرح شد که که کارکرد این مرکز پژوهشی را داشته باشد. به این ترتیب عملیات ساختمانی موزه در یک طبقه در بهار سال ۱۳۴۹ آغاز و با اتمام عملیات موزه در اردیبهشت ماه سال ۱۳۵۲ افتتاح شد.

با شروع جنگ تحمیلی در سال ۱۳۵۹ این موزه تعطیل شد و بخشی از اشیای آن به تهران انتقال یافت. پس از انجام تعمیرات موزه حدود ۲۰ سال بعد در اسفند ماه سال ۱۳۸۰ این مکان به‌عنوان موزه ونمایشگاه آثار مطالعاتی پروژه‌های هفت تپه وچغازنبیل مجدداً بازگشایی شد.

.

«سده نو» و ریل شهر ایران «اندیمشک»

ایمان مولایی‌نژاد (فعال گردشگری) در مطلب حاضر که در اختیار ایسنا گذاشته درنگی بر مناطق گردشگری اندیمشک داشته است.

به گزارش ایسنا، اکنون که پس از چند سال امکان سفر به شرط تزریق واکسن و رعایت شیوه‌نامه‌های بهداشتی فراهم شده گلگشت و تازه کردن دیدار با اندیمشک دیدنی خالی از لطف نیست.

در آغاز «سده نو» سراغ شمالی‌ترین شهر خوزستان می‌رویم؛ شهری که راه آهن آن در آخرین سال سده اخیر به عنوان بخشی از راه آهن سراسری ایران جهانی شد و فصلی نو در زمینه گردشگری صنعتی ـ ریلی برایش رقم خورد.

اندیمشک، توسعه خود در سده اخیر را مدیون راه آهن عبوری از جغرافیای خود است و بیشترین تاثیر را از وجود راه آهن پذیرفته است و از این رو «ریل شهر ایران» نامیده می‌شود. در آخرین مرداد سده اخیر با ثبت جهانی راه آهن ایران در فهرست آثار یونسکو اندیمشک بار دیگر طعم جهانی شدن را چشید. پیش از این ساخت ابرسازه‌هایی چون سدهای جهانی دز و کرخه، قهرمانی تیم کشتی این شهر در نخستین دوره مسابقات کشتی فرنگی جام باشگاه‌های جهان، طراحی و تولید لباس‌های برند جهانی مجید در این شهر و... نام اندیمشک را در سطح جهان مطرح کرده بود اما این بار راه آهن، این شاهرگ حیاتی، بود که باز هم نام و آوازه اندیمشک را در زمینه جدیدی (میراث صنعتی و گردشگری ریلی) در سطح جهانی مطرح کرد.

پتانسیل‌های گردشگری شهرستان اندیمشک به شاخه‌های متنوع گردشگری ریلی، آبی، طبیعت، دفاع مقدس، باستانی، تاریخ معاصر و... تقسیم می‌شود

راه آهن این شهرستان با قدمتی بیش از ٩٠ سال از قدیمی‌ترین خطوط ریلی کشور است که مهمترین اتفاقات سده اخیر از جنگ جهانی دوم و اشغال متفقین تا توسعه صنعتی در دهه‌های بعد و جنگ هشت ساله عراق علیه ایران را به خود دیده است. موزه راه آهن این شهر از اولین موزه‌های ریلی کشور است که در مجاورت ایستگاه راه آهن اندیمشک و در سوله‌ای به جای مانده از روزهای آغازین ساخت راه آهن جانمایی شده است. معماری آجری محله نه فامیلی و درختان کنار (سدر) بلوار راه آهن با قدمتی بیش از نیم قرن در کنار بافت قدیم راه آهن از جمله مناطق شصت فامیلی و سی دستگاه معبری زیبا برای پیاده‌روی و عکاسی گردشگران در آغاز فصل بهار است. مجتمع مسکونی شرکت تراورس بتنی (شهرک فرانسوی ها) با معماری مدرن دهه ۵۰ و بیمارستان شهید کلانتری مربوط به دوران دفاع مقدس، به همراه زرین درختان (میراث طبیعی ۸۰۰ ساله) از دیگر جاذبههای درون شهری اندیمشک است.

در مسیر ریلی این شهرستان نیز پل‌های طاق سنگی زیبا و باشکوه «دم‌دم» و «شهبازان» چشم هر انسان با ذوقی را مسحور ظرافت و هنر سازندگان این آثار می‌کند. روستای زیبای تووه و پل قدیم تله زنگ، تونل‌های شماره ۲۲ و ۲۳ به عنوان دومین و سومین تونل‌های طویل راه آهن ایران، بناهای زیبای ایستگاه بالارود و مناظر بکر حاشیه ریل، از ناشناخته‌های این شهرستان است که تماشای آنها علاقه‌مندان به طبیعت و معماری را به وجد می‌آورد.

اما در طرفین «ریل شهر ایران»، چهار سد عظیم و دریاچه‌های زیبایشان خودنمایی می‌کند. سدهای ثبت ملی شده دز و کرخه به همراه سد تنظیمی کرخه و سد مخزنی بالارود فرصتی فراهم می‌آورد تا با طی مسافتی اندک از هر گوشه این شهر راهی دریاچه یکی از این سازه‌های آبی شوید و از طبیعت آن لذت ببرید. اگرچه امروزه سدهای بزرگ و مدرن یاد شده دنیای صنعتی در این شهرستان بیشتر به چشم می‌آیند اما این اقلیم همواره در گذر تاریخ با مهندسی آب پیوند داشته و قنات‌های دز و بالارود، پای پل کرخه، پل صیحه (آباره عباس خان)، آسیاب‌های ساخته شده در کنار رودخانه‌ها و... نشان از نقش مهندسی آب در این جغرافیا در طول تاریخ دارد.

بازدید از سدهای دز و کرخه هر ساله در ایام نوروز برای عموم مردم امکان‌پذیر است. دریاچه این سدها نیز محل مناسبی جهت تفریحات آبی و کمپینگ است. بهترین زمان بازدید از دریاچه این سدها، از اواخر پاییز تا اوایل بهار است. در پایین دست سد دز تفرجگاه ساحلی قلعه مختار و دهکده ساحلی والفجر فضایی مناسب برای تفریحات آبی رودخانه‌ای فراهم آورده است. دره آبی زیبا به طول چندین کیلومتر موسوم به «چم سبز» نزدیک‌ترین منطقه به خروجی سد دز است که زلال‌ترین قسمت رودخانه دز را شامل می‌شود و در سال‌های اخیر این شهر گرمسیری را به یک مقصد گردشگری تابستانی تبدیل کرده است.

طبیعت شهرستان اندیمشک به دلیل تلاقی رشته کوه‌های زاگرس با جلگه خوزستان بسیار متنوع است. از جمله جاذبه‌های آن، دژ و انارستان‌های منطقه گردشگری منگره، دره آبی کولاب، گندم‌زارهای دهستان مازو، روستاهای گردشگری پلاژ و حمام، کول سرده، مسیر زیبای کوهستانی منتهی به امامزاده احمد (ع)، بیشه کمونه، منطقه حفاظت شده چهل‌پا و کوه تنگوان و... است که در آغاز بهار مناظری چشم‌نواز پدید می‌آورد.

اگر به تاریخ جنگ علاقه‌مند هستید بازدید از بزرگ‌ترین منزلگاه تجهیز و پشتیبانی جبهه‌های جنوب (پادگان دوکوهه)، یادمان شهدای گمنام، بیمارستان شهید کلانتری و پل نادری را از دست ندهید.

محوطه باستانی شوش، معبد چغازنبیل و سازه‌های آبی شوشتر به همراه مسیر راه آهن سراسری تهران ـ جنوب ، چهار اثر جهانی استان خوزستان هستند که به دلیل نزدیکی به اندیمشک، با سفر به این شهر می‌توان با طی مسافتی از این سایت‌های جهانی نیز بازدید کرد.

دشت سوسن بهشت کهن خوزستان

طبیعت بهاری و آثار باستانی منطقه فالح بخش سوسن در شهرستان ایذه چشم اندازی زیبا برای گردشگران در این دیار فراهم کرده است.

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما مرکز خوزستان ، ایذه از شهر‌های جنوب غربی ایران است که دارای پیشینه تاریخی کهن بوده و از آن به عنوان پایتخت بختیاری یاد می‌شود.

در این شهرستان آثار و سنگ نبشته‌هایی پیدا شده که به دوره‌ی عیلامیان باز می‌گردد. شهر ایذه از روزگار باستان تا امروز به نام‌های ایزج، ایذه، اوجا، آیا پیر، آنزان، انشان، ایگه، اریگ، ایج، مالمیر یا مال امیر خوانده شده‌است.
همچنین می‌گویند در دوران عیلامی به شهر ایذه «آنزان» هم گفته می‌شده است. به عقیده برخی از محققان این شهر در هزاره سوم پیش از میلاد «انزان» نامیده می‌شد و مرکز ایالت انزان بوده‌است. می‌توان ایذه را تغییر شکل یافته «انزان» عیلامی نیز دانست.
دشت سوسن منطقه‌ای با طبیعت زیبا و منحصر به فرد که می‌تواند دیدگان هر بیننده‌ای را محصور کند.
دشت سوسن در ایذه در فاصله ۳۷ کیلومتری شهر ایذه در خوزستان قرار گرفته و فصل بهار و به خصوص ایام نوروز مسافران زیادی را به سمت خود جذب می‌کند.
دشتی سبز و سراسر شقایق قرمز که رود خروشان کارون آن را به دو نیم تقسیم کرده است.
روستا‌های زیادی در دشت سوسن در ایذه قرار گرفته اند و جالب است بدانید که زمین این منطقه حاصلخیز بوده و به دلیل آب فراوان و اقلیم خوبی که دارد شرایط برای کشت و باغذاری اهلی این منطقه بسیار مناسب است.

سمنو پزان رسم دیرینه شیرین در آستانه نوروز

پختن سمنو با آداب خاصی انجام می‌شود و "آیین سمنوپزان" نه تنها برای درست کردن یکی از عناصر سفره هفت سین عید نوروز ، بلکه نذری برای برآورد شدن حاجات نیز به شمار می‌رود.

به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز خوزستان ، شهروندان دزفولی معتقدند، صاحب اصلی مراسم سمنوپزان حضرت فاطمه زهرا (س) است، لذا با این پشتوانه اعتقادی، آیین سمنوپزان با حضور تعداد زیادی از زنان و در فضایی آکنده از معنویت انجام می‌شود.

بانی مراسم پخت سمنو و شخص نذرکننده، مواد و ابزار مورد نیاز را آماده می‌کند و با آغاز شامگاه با نام خدا دیگ‌ها بارگذاشته می‌شود و در این مرحله تا زمان تغییر رنگ آن از رنگ شیری به قهوه ای، سمنو به مدت ۴۸ ساعت با کفگیر‌های مخصوص هم زده می‌شود.

با توجه به طولانی بودن زمان پخت سمنو و فعالیت جمعی در این مراسم، بانی همزمان با پخت سمنو با درست کردن یک نوع آش یا غذا از شرکت کنندگان در این آیین پذیرایی می‌کند.

صاحب خانه که نذر دار اصلی و گاه طباخ سمنو است، کفگیر یا ملاقه بلند را با دو دست گرفته و چند بار سمنو را هم می‌زند و پس از آن بانوان حاضر در مراسم، یکایک همین کار را تکرار می‌کنند.

فرستادن صلوات بر پیامبر (ص)، خواندن زیارت نامه حضرت زهرا (س) و دعای توسل بر شکوه و معنویت این سنت می‌افزاید.

در پخت سمنو و نذری‌هایی از این دست، عده‌ای از دوستان و آشنایان که دارای نذری هستند و یا حتی حاجتی دارند، صاحب نذر و بانی پخت سمنو را از پیش خبر می‌کند و او را از نیت و تصمیمشان مبنی بر آوردن بعضی لوازم یا مواد مورد نیاز مانند بادام، گردو، پسته و فندق و یا حتی آرد، با خبر می‌کنند و بانی نیز موظف است که آن‌ها را در زمان مقرر فراخواند. 

برای تماشای گزارش روی تصویر زیر کلیک کنید